«Εφικτός στόχος το Μουντιάλ»

Στη Νέα Κίο (επίνειο του Αργους) παραθέριζε ως τελειόφοιτος Γυμνασίου ο Τάσος Δουβίκας τον Ιούνιο του 2014. Δεν είχε συμπληρώσει ούτε το 15ο έτος της ηλικίας του (γεννηθείς 2 Αυγούστου 1999) τότε που καταγράφηκε η ακροτελεύτια συμμετοχή της Ελλάδας σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης (Μουντιάλ Βραζιλίας).

Επτά χρόνια μετά προσπαθεί να προσθέσει το δικό του εύφλεκτο υλικό για να φουντώσει ξανά η εθνική φλόγα που τρεμοσβήνει, μετά τη χρυσή δεκαετία (2004-2014). Ο 22χρονος σέντερ φορ άναψε τη σπίθα στο Κόσοβο τον περασμένο Σεπτέμβρη με το πρώτο του γαλανόλευκο γκολ, αλλά στο τέλος δεν προέκυψε η προσδοκώμενη ανάφλεξη (1-1). Στη νίκη, όμως, επί της Σουηδίας (2-1) στο ΟΑΚΑ συνέβαλε στο εκρηκτικό μείγμα της Εθνικής με την ασίστ στον Τάσο Μπακασέτα. Διαδραμάτισε δηλαδή σημαίνοντα ρόλο και στα δύο επίσημα παιχνίδια του με την ομάδα του Τζον Φαν’τ Σιπ. Και κέρδισε πόντους, μετά τις αναγνωριστικές πρώτες συμμετοχές του στα φιλικά με Ονδούρα (νίκη 2-1) και Ελβετία (ήττα 2-1) μέσα στο 2021.

Οπότε μπαίνει και στην εξίσωση για τους εκτός έδρας τελικούς με Γεωργία (απόψε στις 19:00, Open, Cosmote Sport) και Σουηδία (12/10) στα προκριματικά του Μουντιάλ 2022. Αναμετρήσεις που εκχωρούν το δικαίωμα στην Ελλάδα να επανέλθει ακόμη και για τη διεκδίκηση της πρωτιάς στο 2ο γκρουπ ψαλιδίζοντας τη διαφορά στο -1 από την Ισπανία (που έχει δύο αγώνες παραπάνω) πριν από το φίνις του Νοεμβρίου.

Ο επιθετικός της Ουτρέχτης έρχεται και με κεκτημένη ταχύτητα από συλλογικό επίπεδο. Τέσσερα γκολ (και μία ασίστ) μετράει σε οκτώ αγώνες στο ολλανδικό πρωτάθλημα και μάλιστα η ομάδα του έσπασε το αήττητο του Αγιαξ με το εκκωφαντικό διπλό 0-1 την περασμένη Κυριακή. Κρότο θα προκαλέσει και η Ελλάδα αν κερδίσει τη Σουηδία στη Στοκχόλμη. Είναι, όμως, προαπαιτούμενο το διπλό στο αποψινό ματς με τη Γεωργία.

«Εχουμε μπροστά μας αγώνες ζωής και θανάτου. Είναι στο χέρι μας να τα καταφέρουμε» δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο Τάσος Δουβίκας. Εξηγεί επίσης πώς προέκυψαν οι δεσμοί φιλίας με τον Τάσο Μπακασέτα και γιατί θεωρεί ευεργετική τη συνεργασία με τον κόουτς Τζον Φαν’τ Σιπ.

– Δεν είχες γιορτάσει ακόμη τα 15α σου γενέθλια, όταν η Ελλάδα μετείχε στο Μουντιάλ 2014. Θυμάσαι πού βρισκόσουν τότε;

«Στο εξοχικό μας στη Νέα Κίο. Είχα παρακολουθήσει μαζί με δύο φίλους και τη νίκη επί της Ακτής Ελεφαντοστού (2-1) και την ήττα στα πέναλτι από την Κόστα Ρίκα στη φάση των 16».

Είχες ενταχθεί τότε στα τµήµατα υποδοµής του Αστέρα Τρίπολης;

«Οχι ακόμα. Αν θυμάμαι καλά έπαιζα στο Α’ τοπικό Αργολίδας με τον Αστέρα Δρεπανιακό».

Φανταζόσουν ότι θα διεκδικούσες µε την Εθνική πρόκριση σε Μουντιάλ µερικά χρόνια αργότερα;

«Ανέκαθεν είχα μεγάλα όνειρα και υψηλές βλέψεις, αλλά ομολογώ ότι αυτό το σενάριο δεν το είχα σκεφτεί. Οτι στα 22 μου δηλαδή θα είμαι στην Εθνική ανδρών και θα παλεύουμε για πρόκριση σε Παγκόσμιο Κύπελλο».

Τι πιθανότητες έχει η Ελλάδα να βρεθεί στην τελική φάση του Κατάρ; Πόσο εφικτός στόχος είναι το εξάποντο µε Γεωργία και Σουηδία;

«Εχουμε μπροστά μας δύο ματς ζωής και θανάτου. Εχουμε δείξει ότι μπορούμε να κερδίσουμε και τη Γεωργία και τη Σουηδία. Δεν θα πω ότι είναι δικές μας οι πιθανότητες, αλλά είναι στο χέρι μας να τα καταφέρουμε. Είναι εφικτός στόχος. Σίγουρα διαθέτουν πολύ καλές ομάδες, αλλά κι εμείς είμαστε ανταγωνιστικοί. Εχουμε το δυναμικό και την ισχύ για να τα καταφέρουμε και να κυνηγήσουμε την πρόκριση στο Μουντιάλ».

Τι έχει αλλάξει σε σχέση µε το προηγούµενο παιχνίδι κόντρα στη Γεωργία (1-1 στην Τούµπα στις 31 Μαρτίου 2021);

«Καταρχάς έχει διαμορφωθεί αλλιώς η βαθμολογία. Τότε προερχόμασταν από την ισοπαλία με τους Ισπανούς. Με τη Γεωργία ήταν το δεύτερο ματς των προκριματικών. Δεν είχαμε την εμφάνιση που θα θέλαμε, αλλά θεωρώ ότι η Εθνική βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι σε πολλούς τομείς. Εχουμε αλλάξει και το σύστημα. Παίξαμε 3-5-2 στα δύο τελευταίους αγώνες. Η νοοτροπία, πάντως, είναι ίδια. Να μαχόμαστε σε κάθε ματς».

Πώς γίνεται η Ελλάδα να ανταποκρίνεται κόντρα στους ισχυρούς (1-1 µε Ισπανία, 2-1 τη Σουηδία), αλλά να αδυνατεί να κερδίσει θεωρητικά πιο βατούς αντιπάλους (1-1 µε Γεωργία και Κόσοβο);

«Δεν μπορώ να δώσω εξήγηση. Οσο καιρό είμαι στην ομάδα προσπαθούμε να βρούμε τα συν και τα πλην με στόχο τη διαρκή βελτίωση. Σιγά – σιγά θα προοδεύσει και σε αυτό το κομμάτι η Εθνική».

Βολεύει περισσότερο την Εθνική να χτυπάει στο επιθετικό transition;

«Αναλόγως το παιχνίδι. Εδειξε, πάντως, η ομάδα ότι ακόμη και με αντιπάλους όπως το Βέλγιο μπορεί να κρατήσει την μπάλα. Αρα μπορεί και απέναντι σε κατώτερους».

Θα βρει λύσεις αν χρειαστεί να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής κόντρα στη Γεωργία;

«Θα τηρήσουμε το πλάνο, θα ακολουθήσουμε τις εντολές του προπονητή και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε».

Τι χάνει η Εθνική από τις απώλειες των Κώστα Φορτούνη και Κάρλος Ζέκα;

«Είναι πάρα πολύ σημαντικοί παίκτες. Τρομεροί επαγγελματίες και ποδοσφαιριστές με ποιότητα. Δίνουν μεγάλο συν στην ομάδα. Πρέπει να συμβιβαστούμε με την απουσία τους και να συνεχίσουμε με την ελπίδα όταν γυρίσουν να είμαστε σε πολύ καλό επίπεδο όλοι μαζί».

Είναι δίκαιη η κριτική στον κόουτς Τζον Φαν’τ Σιπ;

«Προσωπικά με έχει βοηθήσει πολύ ο προπονητής. Μου εξηγεί συνέχεια τις κινήσεις που πρέπει να κάνω και τα λάθη που πρέπει να διορθώσω. Και έχει επίσης ένα μεγάλο αήττητο σερί στα επίσημα παιχνίδια που πιστεύω ότι δείχνει πολλά».

Υπάρχει κάποια συµβουλή που σου επαναλαµβάνει, κάποια οδηγία στην οποία επιµένει;

«Ζητάει πιο πολύ να πιέζουμε με καλό intensity (ένταση). Πρέπει το πρέσινγκ να είναι δυνατό, να παίρνουμε μπάλες και να βγαίνουμε γρήγορα στην επίθεση. Εχουμε γρήγορους παίκτες για να το κάνουμε. Εχουμε δείξει τέτοια δείγματα και στα προηγούμενα παιχνίδια».

Προτιµάς να κινείσαι ως φορ περιοχής ή σε πιο περιφερειακό ρόλο;

«Νομίζω ότι μου ταιριάζουν και τα δύο. Μου αρέσει να παίρνω την μπάλα και στα πόδια και στον χώρο. Επίσης, δεν έχω πρόβλημα αν έρχεται η μπάλα από ψηλά ή χαμηλά».

Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος µε την Εθνική;

«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε θέλω να πάρουμε την πρόκριση για το Μουντιάλ».

Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος µε τον οποίο θέλησες να επικοινωνήσεις, όταν κλήθηκες για πρώτη φορά στην Εθνική και όταν σηµείωσες το παρθενικό σου γκολ στο µατς µε το  Κόσοβο;

«Από τους συμπαίκτες ήθελα να μιλήσω με τον Τάσο Μπακασέτα. Μου έδωσε και την ασίστ στο γκολ που έβαλα στο Κόσοβο. Γνωριζόμασταν από πριν επειδή είχε παίξει στον Αστέρα. Τον είχε μαθητή στη Νεμέα και ο θείος μου, ο Βασίλης Καρατζούλης που είναι καθηγητής. Ηθελα βέβαια να επικοινωνήσω με την οικογένειά μου, με τους μάνατζερ μου και με τον γυμναστή μου τον Σόλωνα Αντωνιάδη. Μια μικρή κήλη με έβγαλε στον δρόμο για Ναύπλιο και εκεί γνώρισα στα 16 μου τον Σόλωνα. Από τότε είμαστε σε καθημερινή επαφή».

Είναι πλεονέκτηµα ή επιπλέον άγχος να έχεις πατέρα προπονητή;

«Δεν βρίσκω κανένα μειονέκτημα. Μόνο πλεονεκτήματα. Ο πατέρας μου (Γιάννης) με έχει βοηθήσει στη διαδρομή μου. Συζητάμε συνέχεια για το ποδόσφαιρο και είναι χρήσιμα όσα μου λέει. Εχουμε επικοινωνία σίγουρα, ύστερα από κάθε ματς. Από μικρός έκανα μαζί του ατομικές προπονήσεις. Με καθοδηγούσε. Με βοήθησε και ο θείος μου ο Βασίλης Καρατζούλης. Επαιξε κι αυτός μπάλα μέχρι Γ’ Εθνική. Ηταν 10άρι. Είχα, επομένως, ένα ποδοσφαιρικό περιβάλλον από μικρός και προστέθηκε στην πορεία και ο Σόλων».