Πριν απ’ την επόμενη ανηφόρα

Αήττητος σε Ελλάδα και Ευρώπη έπειτα από 13 ματς. Εχοντας βάλει τις βάσεις για τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης του ομίλου στο Europa League, αλλά την ίδια στιγμή ξοδεύοντας βαθμούς εντός έδρας στη Super League σε μια διαδικασία που τον έριξε από την κορυφή του πίνακα. Οχι, το ποτήρι δεν έχει νερό ως τη μέση για να το βλέπουν κάποιοι μισογεμάτο και κάποιοι μισοάδειο. Τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα. Ο Ολυμπιακός όμως ξέρει πως έχει συνήθειες να κρατήσει και άλλες που πρέπει να ξεφορτωθεί, όταν θα επιστρέψει στη δράση έπειτα από τη δεύτερη φετινή «εθνική διακοπή»: Αυτή που ξεκίνησε από χθες και τραβά ως τις 17 του μήνα…

Είθισται το τελευταίο ματς πριν από κάθε διακοπή να το κουβαλάς μαζί σου για καιρό. Προφανώς οι Ερυθρόλευκοι δεν ξεφεύγουν από τον κανόνα. Για τις επόμενες δύο εβδομάδες, όσοι είναι στον Ρέντη (που δεν είναι πολλοί μιας και υπάρχουν 15 διεθνείς) θα συνεχίζουν να σκέφτονται τη χαμένη ευκαιρία στο αντάμωμα με τον Παναθηναϊκό.  Αυτό το 0-0 με τις τελικές στο 15-1 από το 35΄και έπειτα (18-4 συνολικά), όταν οι Πράσινοι ξεκίνησαν να κοιτάζουν το ρολόι του Καραϊσκάκης μη βλέποντας την ώρα για να φύγουν από το Φάληρο. Το ίδιο έργο σε δύο προβολές μέσα σε τρεις εβδομάδες: 0-0 με τον Ατρόμητο με τις τελικές 19-4.  Χάθηκαν οι 4 από τους πρώτους 9 εντός έδρας βαθμοί στη Super League. Πέρσι σε 18 εντός έδρας ματς σε ολόκληρη τη διαδρομή οι Πειραιώτες είχαν όλη και όλη μια ισοπαλία (εκείνη με τον Αρη, ανάμεσα στα δύο ματς με την Αϊντχόφεν). Πέρσι είχαν τέσσερις χαμένους βαθμούς όλους και όλους ως και την 16η αγωνιστική (τις εκτός έδρας ισοπαλίες σε Γιάννενα και ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ).

Ποσοστά, νέοι και απόντες

Από την άλλη; Κάτι σε 0/37 εκτελέσεις στην αντίπαλη εστία στις δύο εντός έδρας ισοπαλίες. Και την ίδια στιγμή 8/31 στα ματς με τη Λαμία (2-1), τον Απόλλωνα (4-1) και τον Αστέρα Τρίπολης (2-0). Και 5/22 στα δύο ματς με την Αντβέρπ και τη Φενερμπαχτσέ στο Europa League. Λες και μιλάμε για δύο διαφορετικές ομάδες. Μια που σκοράρει ένα γκολ κάθε τέσσερις τελικές προσπάθειες, και άλλη μια που δεν μπορεί να βρει δίχτυα ούτε σε δεκαοκτώ. Πώς δικαιολογείται; Από το αυτονόητα. Τα παιχνίδια της τύχης. Αλλά κυρίως το γεγονός ότι ακόμη είναι νωρίς. Και ο Ολυμπιακός παραμένει μια νέα ομάδα, που θέλει χρόνο και υπομονή. Σε σχέση με την προχθεσινή εντεκάδα για παράδειγμα, πέρσι τέτοια εποχή δεν ήταν εδώ ο Βατσλίκ, ο Λαλά, ο Σωκράτης, ο Ρέαμπτσιουκ, ο Αγκιμπού, ο Τικίνιο. Παραπάνω από τους μισούς. Οκτώ από τους δεκατέσσερις που έπαιξαν αν προσθέσουμε και τους Κούντε και Λόπες που ήρθαν από τον πάγκο. Επιπλέον στα 13 επίσημα ματς δεν υπάρχει έστω μια φορά που ο Πέδρο Μαρτίνς να έχει όλους τους «βασικούς» στη διάθεσή του, ακόμη και αν αφήσουμε έξω από την κουβέντα τον Κώστα Φορτούνη που η επιστροφή του υπολογίζεται στο 2022. Αυτόν τον καιρό είναι εκτός ο Γιαν Εμβιλά και ο Χένρι Ονιεκούρου (οι δύο τους ήταν οι μοναδικοί που εμφανίστηκαν χθες στον Ρέντη σε μέρα ρεπό). Οπως βεβαίως ακόμη δεν έχει μπει στην ομάδα ο Γκάρι Ροντρίγκες που είναι ένας από τους 15 διεθνείς που από χθες έχουν εθνικές υποχρεώσεις.

Λύνονται τα προβλήματα

Συμπερασματικά: Επειτα από τους δύο πρώτους κύκλους της σεζόν (στα προκριματικά του καλοκαιριού και τον πρώτο ανήφορο ως τις αρχές Οκτώβρη) τα πράγματα είναι καλά. Και τα προβλήματα που εμφανίζονται ως εδώ, λύνονται. Μόνο που πλέον αυξάνεται η πίεση για το αποτέλεσμα. Ειδικά εντός των συνόρων. Από τις 17 του μήνα και πέρα ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του μια 6άδα αγώνων σε τρεις εβδομάδες: Με ΠΑΣ (εκτός, 17/10), Αϊντραχτ (εκτός στις 21/10 και εντός στις 4/11), ΠΑΟΚ (εντός στις 24/10), Παναιτωλικό εκτός (30/10) και Ιωνικό (εντός, 7/11). Τα δύο ματς με τους Γερμανούς που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο για την 1η θέση στο Europa και την απευθείας πρόκριση στους «16». Το εντός έδρας ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ που είναι αυτή στην πρώτη θέση της Super League. Δύο αποστολές εκτός έδρας στην περιφέρεια (Γιάννενα και Αγρίνιο). Μπόλικη δουλειά. Πολλές υποχρεώσεις. Και έτσι θα πάει ως τις 19 Δεκέμβρη που ολοκληρώνεται η δράση του 2021.