Εγκλημα κατ’ εξακολούθηση

Αν ρωτήσετε έναν οποιονδήποτε ομοσπονδιακό προπονητή, με ποια κριτήρια επιλέγει τους παίκτες που θα φορέσουν το εθνόσημο και θα εκπροσωπήσουν τη χώρα τους, θα σας απαντήσει «η απόδοσή τους με τις ομάδες τους». Θα μπορούσαν να πουν κάτι διαφορετικό;

Προσωπικές έριδες, αντιπαραθέσεις με ομάδες, λάθος εκτιμήσεις ή πληθωρισμός καλών παικτών στην ίδια θέση οδηγούν τους εκλέκτορες σε ατραπούς σπέρνοντας σπόρους αμφισβήτησης για τις επιλογές τους.

Σε μία τέτοια στενωπό εισήλθε και ο Τζον Φαν’ τ Σιπ με την απόφασή του να μην προσκαλέσει στην Εθνική τον Γιώργο Αθανασιάδη τη στιγμή που όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος παραμιλά τις τελευταίες ημέρες με την εκπληκτική απόδοσή του στο παιχνίδι της Σερίφ με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κατά γενική ομολογία είναι αυτός που δικαιούται το μεγαλύτερο μερίδιο στην ίσως μεγαλύτερη έκπληξη στη φάση των ομίλων, στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ.

Η UEFA τον επιβράβευσε με το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα και η «Μάρκα» βαθμολόγησε την απόδοσή του με τρία αστέρια, γεγονός σπάνιο για την αυστηρή μαδριλένικη εφημερίδα.

Ο Φαν΄τ Σιπ ωστόσο δεν έδειξε να συγκινείται από τα κατορθώματα του Αθανασιάδη. Θα είχε ίσως δίκιο για την απόφασή του να τον παραβλέψει αν η απόδοση του τερματοφύλακα της Σερίφ την περασμένη Τρίτη ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός. Ο Αθανασιάδης, όμως, εδώ και τρεις μήνες είναι ένας από τους καλύτερους τερματοφύλακες στην Ευρώπη.

Στους αγώνες των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ διατήρησε το μηδέν στην εστία του στα επτά από τα οκτώ παιχνίδια, ενώ συνολικά στη διοργάνωση έχει δεχτεί φέτος μόλις δύο γκολ σε δέκα αγώνες, το ένα με πέναλτι.

Ο Φαν’τ Σιπ έπρεπε να επιβραβεύσει τον τερματοφύλακα της Σερίφ στην κορυφαία στιγμή της καριέρας του όχι για λόγους ηθικής αλλά γιατί το αξίζει. Το έγκλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου με τον Αθανασιάδη είναι πλέον κατ’ εξακολούθηση. Εστω κι έτσι ο τερματοφύλακας της ομάδας της Υπερδνειστερίας μπορεί να μείνει στην Ιστορία ως ο πορτιέρο που νίκησε μόνος του τη Ρεάλ αλλά δεν έπαιξε ποτέ στην Εθνική.