Η Κίνα επισπεύδει τα σχέδιά της να υποκαταστήσει τις ΗΠΑ

Προφανώς έγινε άκομψα και με άδικο τρόπο αυτό το άλμα, αποξενώνοντας συμμάχους – κλειδιά, όμως με την αποχώρηση από το Αφγανιστάν και τη διαμόρφωση της συμφωνίας ασφαλείας μεταξύ Αυστραλίας, ΗΠΑ και Βρετανίας στην περιοχή του Ινδικού και του Ειρηνικού, ο Μπάιντεν έχει τουλάχιστον ξεκαθαρίσει ότι η προσοχή του στρέφεται σε αυτό που θεωρεί ως τη μεγαλύτερη πρόκληση εξωτερικής πολιτικής – τη συστημική αντιπαλότητα με την Κίνα.

Η ανησυχία αυτή τη στιγμή αφορά το πόσο γρήγορα θα κλιμακωθεί αυτή η αντιπαλότητα, ιδιαίτερα στην Ταϊβάν. Βάση της συμμαχίας των ΗΠΑ στη Νοτιοανατολική Ασία, η Ταϊβάν είναι το μεγαλύτερο νησί στην «πρώτη αλυσίδα νησιών», την ομάδα νησιών που κρατά την Κίνα αποκλεισμένη. Είναι ο επόμενος στόχος του Πεκίνου και, όπως επεσήμανε η  πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερίζα Μέι, κανείς δεν γνωρίζει αν η Δύση είναι έτοιμη να πολεμήσει για να σώσει την Ταϊβάν ή αν το νέο τριμερές σύμφωνο θέτει με κάποιο τρόπο μια νέα υποχρέωση στο Ηνωμένο Βασίλειο να σταθεί αμυντικά στο πλευρό του νησιού.  Τα κινεζικά εθνικιστικά ΜΜΕ, ενθουσιώδεις χρονικογράφοι του τέλους της αμερικανικής αυτοκρατορίας, έχουν ερμηνεύσει την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν μέσα από το πρίσμα της αξίωσης του Πεκίνου για την Ταϊβάν. Οι «Global Times» προέβλεψαν ότι το Αφγανιστάν έδειξε πως, σε περίπτωση πολέμου εκεί, η άμυνα της Ταϊβάν «θα καταρρεύσει σε ώρες και ο αμερικανικός στρατός δεν θα έρθει να βοηθήσει». Οι ΗΠΑ, έγραψαν, έδειξαν ότι δεν αντέχουν τον καβγά. Η πολιτική των ΗΠΑ εδώ και 40 χρόνια αποτελεί μια στρατηγική ασάφεια, αφήνοντας αναπάντητο τι θα μπορούσε να κάνει σε περίπτωση εισβολής. Σενάρια που προβλέπουν τη σύγκρουση με την Κίνα κυκλοφορούν εδώ και δεκαετίες. Ο Ζαν Πιερ Καμπεστάν, συγγραφέας του βιβλίου «Η Κίνα αύριο: πόλεμος ή ειρήνη», θεωρεί πιθανή την εισβολή στην Ταϊβάν εδώ και δύο δεκαετίες. Ανησυχεί ότι βρισκόμαστε σε κομβικό σημείο. «Το σχέδιο του Πεκίνου γίνεται λίγο πιο ορατό κάθε μέρα – να γίνει η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο εκθρονίζοντας την Ουάσιγκτον, να κυριαρχήσει στην Ανατολική Ασία και έτσι να εκδιώξει τους Αμερικανούς από τον Δυτικό Ειρηνικό».

Ο πρώην πρωθυπουργός της Αυστραλίας Κέβιν Ραντ σημειώνει ότι με το Χονγκ Κονγκ σταθερά πλέον υπό τον έλεγχό της η Κίνα βλέπει την Ταϊβάν ως ημιτελή δουλειά. «Νομίζω ότι θα περάσουμε μια περίοδο κατά την οποία το Πεκίνο θα εξετάσει τις επιλογές του για να αξιοποιήσει την Ταϊβάν σε μια μορφή πολιτικής ένωσης με την Κίνα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2020», δήλωσε πρόσφατα ο Ραντ. «Και τότε τα πράγματα θα γίνουν επικίνδυνα για όλους μας».

Σε μια λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ κινέζων και αμερικανών αξιωματούχων στην Αλάσκα τον Μάρτιο, οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου έμειναν έκπληκτοι από τη σφοδρότητα της ρητορικής για την Ταϊβάν από τον κορυφαίο σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Σι, Γιανγκ Τζιέτσι. Λίγο αργότερα ο Σι επισκέφθηκε την επαρχία Φουτζιάν, απέναντι από την Ταϊβάν. Τον Ιούνιο ο Γιανγκ τηλεφώνησε στον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν λέγοντάς του: «Το ζήτημα της Ταϊβάν αφορά τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της Κίνας, καθώς και τα ουσιώδη συμφέροντα της χώρας». Τους τελευταίους μήνες, κινεζικά μαχητικά έχουν πληθύνει τις πτήσεις τους στον εναέριο χώρο της Ταϊβάν.

Μιλώντας στην επιτροπή ενόπλων δυνάμεων της Γερουσίας τον Μάρτιο, ο ναύαρχος Φίλιπ Ντάβιντσον, τότε επικεφαλής της αμερικανικής διοίκησης στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, έθεσε ένα αυστηρό χρονικό πλαίσιο για μια πιθανή κινεζική εισβολή, αναφέροντας: «Νομίζω ότι η απειλή θα εκδηλωθεί στη διάρκεια αυτής της δεκαετίας – δηλαδή μέσα στα επόμενα έξι χρόνια». Και πρόσθεσε: «Ανησυχώ ότι επιταχύνουν τις φιλοδοξίες τους να υποκαταστήσουν τις ΗΠΑ και τον ηγετικό μας ρόλο στη διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες, κάτι που λένε ότι θα έχουν επιτύχει έως το 2050. Ανησυχώ ότι φέρνουν τον στόχο ακόμα πιο κοντά χρονικά».