Μετεξεταστέοι {LF}και «σταθερές»

Το δείγμα δεν είναι μεγάλο. Σίγουρα δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Είναι όμως ικανό για κάποια πρώτα συμπεράσματα. Τρία επίσημα παιχνίδια, μία νίκη στην πρεμιέρα, δύο ήττες βγαλμένες από… καρμπόν σε δύο δύσκολες έδρες. Το μόνο βέβαιο για τον Παναθηναϊκό είναι πως τα υπερβολικά σχόλια και τα βιαστικά συμπεράσματα έρχονται με ευκολία είτε μετά από επιτυχίες, είτε μετά από αποτυχίες. «Ομάδα για πρωτάθλημα», είπαν πολλοί μετά το 4-0 επί του Απόλλωνα στην πρεμιέρα. «Ομάδα που θα παλέψει για την Ευρώπη» πρόσθεταν άλλοι τόσοι μετά το «μηδέν στα δύο» σε Ζωσιμάδες και Βικελίδης.

Υπάρχουν πάντως πράγματα που δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο τέλος του πρωταθλήματος για να τα αντιληφθούμε. Ή για να τα αντιληφθεί και ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς, ο οποίος από τις δύο ίδιες ενδεκάδες στις πρώτες δύο αγωνιστικές πήγε σε εκτεταμένο rotation και σε πέντε αλλαγές στην τρίτη στροφή του πρωταθλήματος. Και τι συμπεράσματα βγαίνουν απ’ αυτά; Σε ομαδικό επίπεδο ο Παναθηναϊκός μοιάζει με ένα σύνολο που ακόμα χρειάζεται χρόνο για να βρει αυτοματισμούς, για να γίνει δημιουργικός, για να βρίσκει πιο εύκολα τον δρόμο προς την αντίπαλη εστία. Το γεγονός πως καθυστέρησε να κάνει τις περισσότερες από τις απαραίτητες μεταγραφικές του κινήσεις δεν του επιτρέπει να βρει συνοχή σαν ομάδα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Και είναι προφανές ότι κάτι δεν πήγε καλά στον σχεδιασμό του.

Δεν τα κατάφεραν

Σε ατομικό επίπεδο, βλέπουμε ποδοσφαιριστές που από πολύ νωρίς στη σεζόν μένουν… μετεξεταστέοι. Ο Λούκας Βιγιαφάνιες αγωνίστηκε λίγα λεπτά απέναντι στον ΠΑΣ και περισσότερα κόντρα στον Αρη, όπου ξεκίνησε στην αρχική ενδεκάδα. Και συνέχισε από εκεί που τον θυμόμασταν στο μεγαλύτερο μέρος της περσινής σεζόν. Να μη θυμίζει σε τίποτα τον ποδοσφαιριστή που είχαμε δει στην πρώτη του θητεία στον Παναθηναϊκό. Ο Λούντκβιστ σε δύο συνεχόμενους αγώνες που ο Γιοβάνοβιτς του εμπιστεύτηκε μια θέση τόσο σημαντική όσο αυτή του «δεκαριού» στο 4-2-3-1 δεν έδειξε πως μπορεί να τα καταφέρει εκεί. Ισως σε έναν διαφορετικό ρόλο ο Σουηδός να μπορέσει να προσφέρει περισσότερα πράγματα και να γίνει σημαντικός. Ο Αϊτόρ δεν δικαίωσε την εμπιστοσύνη που απλόχερα του πρόσφερε ο Γιοβάνοβιτς σε αυτό το ξεκίνημα της σεζόν, ο Διούδης είχε μια άσχημη βραδιά στο «Κλεάνθης Βικελίδης» που ίσως φέρει τον Μπρινιόλι για πρώτη φορά στην αρχική ενδεκάδα την ερχόμενη Κυριακή με αντίπαλο τον Βόλο στη Λεωφόρο, ο Σάρλια μοιάζει με ποδοσφαιριστή που δεν είναι του επιπέδου του Παναθηναϊκού.

Σκαμπανεβάσματα

Υπάρχουν παίκτες που ακόμα χρειάζονται χρόνο για να αποδείξουν αν τελικά είναι εκείνοι που θα αλλάξουν επίπεδο τον Παναθηναϊκό. Ο Ρούμπεν Πέρεθ είχε πολλά σκαμπανεβάσματα τις πρώτες τρεις αγωνιστικές. Από την καταπληκτική εικόνα του στο ματς με τον Απόλλωνα, στις πολύ μέτριες βραδιές με ΠΑΣ και Αρη. Ο Παλάσιος δεν έχει πάρει παρά μόνο λίγα λεπτά σαν αλλαγή και στα τρία παιχνίδια και σίγουρα χρειαζόμαστε μεγαλύτερο δείγμα για να τον κρίνουμε, ο Κώτσιρας εμφανίζεται μεν με διάθεση και σίγουρα βελτιωμένος από παιχνίδι σε παιχνίδι, πλην όμως δεν δικαιώνει τα μηδέν λεπτά συμμετοχής του Φακούντο Σάντσες.

Ο Βιτάλ

Υπάρχουν και ποδοσφαιριστές που δείχνουν πως μπορούν να αποτελέσουν «σταθερές» για τον προπονητή τους και ο Γιοβάνοβιτς μπορεί να στηρίξει πολλά από τα σχέδιά του πάνω τους. Ο Βιτάλ ήταν υπέροχος με τον Απόλλωνα και θετικός με τον Αρη, χωρίς να βρει στηρίγματα, ο Ιωαννίδης αποτέλεσε τον μοναδικό κίνδυνο στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και ίσως κερδίσει περισσότερες συμμετοχές στην αρχική ενδεκάδα από Καρλίτος και Μακέντα στο άμεσο μέλλον. Ο Χατζηγιοβάνης δείχνει καλύτερο και πιο ορεξάτο πρόσωπο από τον Αϊτόρ, ενώ θετικό πρόσημο έχει έως τώρα και ο Χουάνκαρ, που δείχνει διαφορετικός σε σχέση με την περσινή σεζόν.