Το Κυπριακό, το Πατριαρχείο, ο Ελπιδοφόρος

Το Κυπριακό δεν βάλτωσε ξαφνικά επειδή στα Κατεχόμενα (στο ψευδοκράτος, όπως μας αρέσει να το λέμε σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, για να κρύψουμε ότι έχουμε μεγάλες ευθύνες για τις ήττες μας) εξελέγη «ψευδοπρωθυπουργός» ο Ερσίν Τατάρ. Η Ελλάδα, βεβαίως, ακολουθεί ένα δόγμα: η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάδα συμπαρίσταται. Αν στο παρελθόν δεν είχαμε ακολουθήσει αυτό το δόγμα, ίσως σήμερα το Κυπριακό να μην ήταν πρόβλημα.

Αυτό ας το ξέρουν οι πολιτικοί ηγέτες, όπως ο κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος οργίστηκε επειδή ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος παρέστη στα εγκαίνια του τουρκικού κέντρου στη Νέα Υόρκη, ή ο έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος ο οποίος, εκφράζοντας τις θέσεις της κυβέρνησης, καταφέρθηκε κατά του θρησκευτικού ηγέτη της ορθοδοξίας στην Αμερική. Μια δήλωση «βαθιά ανιστόρητη», όπως επισήμανε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που «δείχνει πλήρη απουσία αίσθησης για το καθεστώς του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το θεσμικό πλαίσιο των σχέσεών του με την Ελληνική Δημοκρατία». Δυστυχώς, ήταν μια δήλωση συντονισμένη με τις αποφάσεις του Πρωθυπουργού.

Αγκυλωμένες στα όρια των στενών οριζόντων τους οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες αδυνατούν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να καταλάβουν την πολυπλοκότητα του κόσμου. Αλλά έτσι δεν γίνεται δουλειά.