Tα συν, τα πλην και οι «πινελιές» Μιλόγεβιτς

Η ΑΕΚ ξεκίνησε θετικά την πρεμιέρα της στο πρωτάθλημα και η τελική της εικόνα έφερε χαμόγελα και αισιοδοξία στον κόσμο της. Το ηθικό της ομάδας τονώθηκε και πηγαίνει με ψυχολογία στη δύσκολη αναμέτρηση της Κρήτης απέναντι στον ΟΦΗ, με στόχο το «2Χ2».

Σε αυτό το ματς απέναντι στον Ιωνικό προέκυψαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Η ΑΕΚ έδειξε κάποια πολύ θετικά στοιχεία, όπως και κάποια που προβλημάτισαν. Ενώ καταγράφηκαν και κάποια πρώτα σημάδια που προέρχονται από τη δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις υπό τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς.

Η ΑΕΚ είναι μια καινούργια ομάδα. Εκανε 13 μεταγραφές και άλλαξε εντελώς σε σχέση με πέρυσι. Ως εκ τούτου είναι λογικό να υπάρχουν ζητήματα ομοιογένειας. Από την άλλη, φαίνεται να έχει στοχεύσει καλά όσον αφορά τα νέα πρόσωπα που ενέταξε στο ρόστερ της.

Εκεί που αξίζει να σταθεί κανείς από την πρεμιέρα είναι στην αύρα των νέων μεταγραφών, του Τσούμπερ, του Aμραμπατ και του Λε Ταλέκ, αλλά και στην ανασταλτική λειτουργία, η οποία χρειάζεται αρκετή δουλειά προκειμένου να μην αποτελέσει στην πορεία ξανά την αχίλλειο πτέρνα της Ενωσης όπως την περσινή σεζόν.

Ο ελβετός διεθνής ήταν αναμφίβολα ο παίκτης που τράβηξε τα βλέμματα. Δεν ήταν μόνο το γκολ που σημείωσε στο ντεμπούτο του, αλλά η συνολική του εμφάνιση έστω και για 45 λεπτά. Γενικότερα ο 30χρονος ελβετός χαφ – εξτρέμ δοκιμάζει το πόδι του από απόσταση και βρίσκει στόχο. Πέρα από το γκολ, ο Τσούμπερ είχε μεγάλη συμμετοχή στην επιθετική ανάπτυξη με επτά επαφές στην αντίπαλη περιοχή και 5/8 κάθετες πάσες. Η μία εξ αυτών ήταν εκείνη στον Αραούχο που έφερε το κερδισμένο πέναλτι. Επίσης, εκτός από τις συνεργασίες του, και ατομικά ήταν εξαιρετικός με ωραίες προσωπικές ενέργειες, έχοντας 7/10 επιτυχημένες ενέργειες στο «ένας εναντίον ενός».

Εκτός από τον Τσούμπερ και ο Νορντίν Aμραμπατ δείχνει ότι αποτελεί έναν παίκτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά για την ΑΕΚ στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Ενώ στο κέντρο υπήρχε η επιβλητική παρουσία του Νταμιάν λε Ταλέκ. Δεν μιλάμε φυσικά μόνο για το γκολ που σημειώνει και ανοίγει το σκορ στο 7′ έπειτα από μια στατική φάση (κάτι που έχει ανάγκη η ΑΕΚ), εκμεταλλευόμενη την ψηλή κορμοστασιά του, αλλά για την ηρεμία και την οργάνωση που πρόσφερε στο παιχνίδι της Ενωσης. Ο τρόπος που μοίραζε την μπάλα ήταν εξαιρετικός, για την ακρίβεια σχεδόν αλάνθαστος.

«Καμπανάκι» η ανασταλτική λειτουργία

Αντίθετα, στο ανασταλτικό κομμάτι υπήρχαν ζητήματα για την ΑΕΚ. Η αμυντική γραμμή φάνηκε ότι θέλει «δέσιμο» (άλλωστε απαρτίζεται στο απόλυτο από νέα πρόσωπα) καθώς ο Ιωνικός έβγαλε τέσσερις φάσεις για γκολ το πρώτο μισάωρο, χτυπώντας στην κόντρα. Στο 1′ η κάθετη ανάμεσα σε Βράνιες και Τζαβέλλα στον Τουράμ που βγήκε τετ α τετ, στο 9′ ο Λένις που ταλαιπώρησε τον Χατζισαφί και σούταρε δίπλα από το κάθετο, στο 17′ η κεφαλιά του ανενόχλητου Τουράμ που πέρασε μόλις άουτ και στο 29′ η κόντρα επίθεση με τον Λένις, όπου χρειάστηκε η έξοδος του Στάνκοβιτς για να σώσει την κατάσταση, είναι ενδεικτικές περιπτώσεις.

Η «σφραγίδα» του κόουτς

Οσο περνάει ο καιρός, η ΑΕΚ δείχνει όλο και περισσότερο ομάδα του προπονητή της. Οι Κιτρινόμαυροι αφομοιώνουν τις αγωνιστικές αρχές του Μιλόγεβιτς και βγάζουν στο γήπεδο πράγματα που δουλεύονται στις προπονήσεις. Οπως, για παράδειγμα, το κάθετο παιχνίδι, η συνεχής κίνηση στον χώρο και οι στατικές φάσεις.

Τα παραπάνω τα είδαμε την προηγούμενη Κυριακή κόντρα στον Ιωνικό. Μένει να φανεί αν θα επαναληφθούν στο ματς με τον ΟΦΗ, που σίγουρα θα είναι πιο δύσκολο και απαιτητικό. Είναι σαφές πάντως πως το πρόσημο της πρεμιέρας είναι θετικό για την ΑΕΚ, με κάποιους αστερίσκους ωστόσο σχετικά με λάθη που καταγράφηκαν και, αν επαναληφθούν, ενδεχομένως να κοστίσουν στους Κιτρινόμαυρους.