Γιορτή της πολιτικής{CR}και του πολιτισμού

Είναι πια ένας κανονικός θεσμός. Είναι το σημαντικότερο Φεστιβάλ για τη νεολαία και φέτος θα είναι το 47ο. Για το Φεστιβάλ ΚΝΕ- Οδηγητή ο λόγος που φέτος επιστρέφει στο Πάρκο Τρίτση στο Ιλιον – πέρσι λόγω Covid-19 έκανε μια στάση στην Πανεπιστημιούπολη στα Ιλίσια – με όλη του την πολιτική και πολιτιστική αρματωσιά στις 23, 24 και 25 του Σεπτέμβρη. Πολιτική γιατί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ βλέπουν το Φεστιβάλ πάντα ως ένα μείζον πολιτικό γεγονός που μπορούν να διαδώσουν μαζικά για τρεις ημέρες τις θέσεις και τις ιδέες τους. Πολιτιστική γιατί είναι μια ευκαιρία με συμμετοχή σπουδαίων καλλιτεχνών, να καταθέσουν τη δική τους πρόταση για τη Νεολαία και ευρύτερα, στον αντίποδα των άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Φέτος η ΚΝΕ και το ΚΚΕ έχουν σύνθημα το «Να ζεις, να τολμάς, να προχωράς – Για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, τον σοσιαλισμό». Σε μια συγκυρία όπου όλες οι πολιτικές δυνάμεις ψάχνουν τη νεολαία, το ΚΚΕ διαχρονικά έχει τη δική του απήχηση σε αυτή ακόμη και σε φάσεις που οι ιδέες του σοσιαλισμού δεν ήταν εξόχως δημοφιλείς, μετά το ’89 δηλαδή. Φέτος το Φεστιβάλ – λένε στελέχη της ΚΝΕ – στέλνει μήνυμα ελπίδας και αντοχής για τις μάχες που έχει μπροστά της η νεολαία. Στις 25 Σεπτέμβρη χαιρετισμό στο Φεστιβάλ θα απευθύνει ο γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Νίκος Αμπατιέλος και θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας – προφανώς θα κάνει ειδική αναφορά σε αυτό, δηλαδή στη νέα γενιά και τα διακυβεύματά της. Ας μην ξεχνάμε δε, πως το φετινό Φεστιβάλ έπεται του 21ου συνεδρίου του κόμματος που σύμφωνα με τα στελέχη του έγινε με επιτυχία, ενώ αν διαβάσει κάποιος προσεκτικά την ανθρωπογεωγραφία των νέων συλλογικών οργάνων του ΚΚΕ – π.χ. τη νέα ΚΕ του –  θα διαπιστώσει ότι ανανεώθηκε και ηλικιακά.

Βέβαια το πεδίο δεν είναι ειδυλλιακό για τις δυνάμεις του Περισσού. Ο διπολισμός στο πολιτικό σύστημα μοιάζει να οξύνει τις αντιθέσεις του. Μια νέα μορφή εξατομίκευσης της νέας γενιάς είναι παρούσα και καλπάζουσα, ενώ και η Πολιτική στο σύνολό της περνάει μια νέα μορφή κρίσης αφού έχει απομειωθεί η εμπιστοσύνη του κόσμου. Αυτά και άλλα πολλά θα συζητηθούν βέβαια και στο Φεστιβάλ αφού στον απέραντο χώρο που στήνεται κάθε χρόνο η κόκκινη πολιτεία θα υπάρχουν πάνελ με συζητήσεις. Ενα Φεστιβάλ πάντως που συνοψίζει μνήμες πολλών πια γενεών.

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ. Πολιτικός σταθμός για το ΚΚΕ και τις δυνάμεις του που από το 1975 που ξεκίνησε (τότε στο γήπεδο του Ζωγράφου) κάνουν μέσω αυτού ένα μεγάλο πολιτικό κάλεσμα πάνω στις θέσεις του ιστορικού κόμματος. Αναγνωρίζεται από όλους. Ολοι έχουν μια ανάμνηση από ένα και τα μέρη που είχε γίνει: Ζωγράφου, Καισαριανή, Γαλάτσι, Περιστέρι, Ιλιον. Ή έξω από τις πύλες της ΕΤΜΑ, όπου έγινε τιμητικά το 6ο Φεστιβάλ. Εκεί που βρήκε τραγικό θάνατο η κνίτισσα φοιτήτρια της Παντείου Σωτηρία Βασιλακοπούλου. Είτε από τα χρόνια της πρώιμης και έντονης πολιτικοποίησης στη Μεταπολίτευση. Εδώ (στο 8ο Φεστιβάλ, το 1982) μαθεύτηκε το τραγικό νέο του θανάτου του Μάνου Λοΐζου ή στο 4ο που τα φλας έπεφταν πάνω στον Γιάννη Ρίτσο, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Χαρίλαο Φλωράκη. Φεστιβάλ με μνήμες αλλά και με έντονο σημερινό χρώμα.