Η αρχή μιας μεγάλης πορείας

Οι παλαιότεροι ασφαλώς και θα το θυμούνται. Το παρελθόν του Ντούσαν Ιβκοβιτς στην Ελλάδα. Τις πρώτες του ημέρες. Το εφαλτήριο για τις μετέπειτα επιτυχίες. Γιατί ο Ντούντα δεν ήταν απλά ο άνθρωπος που ευρισκόμενος στον πάγκο του Ολυμπιακού εκτόξευσε τους Ερυθρόλευκους στην κορυφή της Ευρώπης. Παράλληλα, αυτός ο κόουτς ήταν ένας άνθρωπος που έμαθε την Ελλάδα να αντιμετωπίζει διαφορετικά το άθλημα. Τον ανακάλυψε στις αρχές του ’80 ο Αρης. ‘Η αν επιθυμεί κάποιος να το δει από την αντίθετη πλευρά, ο Ιβκοβιτς επέλεξε τον Αρη επειδή ο γιος του είχε άσθμα και έπρεπε να φύγει από τη Γιουγκοσλαβία και να μετακομίσει σε θερμότερο κλίμα. Ο Αρης τότε ήταν μια ομάδα που… ερχόταν. Είχε μεν τον Γκάλη, αλλά ο Νικ δεν είχε βγει ακόμη από

το… αβγό του – αφήστε που φορούσε και το άγνωστο για πολλούς 7 στη φανέλα του. Υπήρχε ο πιτσιρικάς Ρωμανίδης. Αλλά και παίκτες όπως ο Ανανιάδης, ο Χωλόπουλος, ο Στυλιανού, ο Σκόνδρας και ο Παραμανίδης. Ονόματα καλά για την εποχή τους, όχι βέβαια κάτι το πολύ σπέσιαλ. Οσάκις όμως ο Αρης κατέβαινε στην Αθήνα και έδινε μάχες στα κλειστά, λες και «κάτι» γινόταν. Ο κόσμος πήγαινε να παρακολουθήσει την ομάδα του. Γιατί έπαιζε ωραίο έως και ξεχωριστό σε σχέση με τα συνηθισμένα, μπάσκετ. Στο κλειστό του Σπόρτιγκ, ντέρμπι ολκής με την παρέα του Καλιγκάρις, του… Γκάλη της Αθήνας. Ο Ιβκοβιτς ήταν ένας ξένος στα μάτια πολλών που ήθελαν να τον αποκρυπτογραφήσουν και γνώριζαν μόνο τον Ντουξάιρ της εθνικής ομάδας από αλλοδαπούς προπονητές. Τι ψάρια έπιανε ο νέος; Αποδείχθηκε πως ήταν πολύ καλός – αυτό δα θα έλειπε. Εκπρόσωπος του μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας, γαρ. Εδινε εντολές και παρά τα μόλις 37 χρόνια που είχε στις πλάτες του, η καρδιά του το έλεγε για τα καλά. Δεν δίστασε να συγκρουστεί με τον Γκάλη που σταδιακά κέρδισε πόντους στο παρκέ σκοράροντας κατά ριπάς αλλά και στη συνείδηση του κόσμου που τον έβλεπε ως τον ηγέτη της νέας εποχής. Και ήταν. Ο Ντούντα, αγέρωχος στον πάγκο και ίσως περισσότερο νευρικός σε σχέση με τα μεταγενέστερα χρόνια. Τίτλο δεν πήρε ο Αρης, οι βάσεις όμως μπήκαν για μια πορεία θαυμαστή που ήρθε αργότερα. Οχι τόσο στο αγωνιστικό επίπεδο, αλλά κυρίως αναφορικά με τη φιλοσοφία της ομάδας και τον τρόπο λειτουργίας της. Εκεί άφησε το στίγμα του ο Ντούσαν Ιβκοβιτς. Ηταν δάσκαλος. Αρκετοί φίλοι του μπάσκετ εκείνης της δεκαετίας είναι αδύνατο ακόμη και σήμερα να μη φέρνουν στο μυαλό τον προπονητή που ήρθε σχεδόν πιτσιρικάς στα μέρη μας και εξελίχθηκε σε έναν θρύλο της Ευρωλίγκας.