Ο Ολαφ Σολτς δείχνει τον δρόμο της Σοσιαλδημοκρατίας

Σε δύο εβδομάδες οι Γερμανοί θα κληθούν να επιλέξουν τον ή τη διάδοχο της Ανγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ταυτόχρονα θα γνωρίζουμε και το είδος του συνασπισμού που θα συμφωνηθεί, ελέω εκλογικού συστήματος, από τα κόμματα για να κυβερνήσει την πλουσιότερη χώρα της ΕΕ, καθώς και το πρόγραμμά του. Στις τελευταίες αναμετρήσεις είχαμε τον μεγάλο συνασπισμό, δηλαδή τη συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών, και Χριστιανοδημοκράτη καγκελάριο. Η αποχώρηση της Μέρκελ, γνωστής ως μητερούλας – Mutti -, φέρνει στην επιφάνεια τη νεότερη γενιά πολιτικών.

Τα παλιότερα χρόνια και μετά την κυριαρχία των Βίλι Μπραντ και Χέλμουτ Σμιτ, έγινε μια εσωτερική επανάσταση στο CDU. Ο τότε γραμματέας Kurt Biedenkopf και ιδεολογικός μέντορας της νέας γενιάς πολιτικών, μεταξύ των οποίων και ο Σόιμπλε, με μια φράση του συμπύκνωσε την πορεία της νίκης του κόμματος: «…Οι επαναστάσεις σήμερα δεν γίνονται με την κατάληψη κυβερνητικών κτιρίων, αλλά με την κατάληψη των εννοιών των λέξεων». Με αυτήν την πολιτική έστριψε το κόμμα προς το Κέντρο, επιβεβαίωσε την «κοινωνική οικονομία της αγοράς» και χάρισε τη νίκη στον Κολ. Με μια διακοπή, την εκλογή του Σρέντερ του SPD, το CDU κυβερνά αδιαλείπτως μέχρι σήμερα στην καγκελαρία. Η κληρονομιά της «μητερούλας» είναι βαριά για τον διάδοχό της.

Η ανεξάντλητη επιμονή στον διάλογο μέχρι τελικής πτώσεως του ή των συνομιλητών της. Η βαθιά πίστη της στην ΕΕ. Τα μαθήματα που προσκόμισε από τον πατέρα πάστορα και η αντίστασή της στη δικτατορία του Χόνεκερ και της Στάζι, και τόσα άλλα, καθιστούν τη φυσικό της κβαντομηχανικής αναντικατάστατη.  Οι επίδοξοι διάδοχοί της στην καγκελαρία είναι τρεις. Ο υποψήφιος του CDU Αρμιν Λάσετ έχει εμπειρία διακυβέρνησης, και μάλιστα μακρά, στο μεγαλύτερο κρατίδιο της Γερμανίας. Δεν έχει όμως κυβερνητική εμπειρία σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Επιπλέον η προεκλογική του καμπάνια υπήρξε λανθασμένη. Παρά την ενεργό συμπαράσταση της Μέρκελ, εξακολουθεί να είναι στάσιμος στις δημοσκοπήσεις.

Η Αναλένα Μπέρμποκ, υποψήφια των Πρασίνων, έδειχνε να προηγείται στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων για τον δυναμισμό της και επωφελούμενη της αγανάκτησης που προκάλεσαν οι πρωτοφανείς καταιγίδες με απώλειες ανθρώπων και περιουσιών. Οσο και αν η κυβέρνηση της Μέρκελ πρωταγωνίστησε στην ΕΕ για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αυτή μετατράπηκε σε κλιματική κρίση και κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Ομως η υποψήφια έκανε λάθη, με αποτέλεσμα να πέσει στην τρίτη θέση.

Ο Ολαφ Σολτς, υποψήφιος του SPD, φαίνεται να δίνει σκληρή μάχη με πολλά ατού στα χέρια του. Υπήρξε αντικαγκελάριος στον μεγάλο συνασπισμό. Η σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισε την οικονομική κρίση της πανδημίας αναγνωρίζεται από φίλους και αντιπάλους. Καθώς και η ιδιαίτερη έμφαση που δίνει στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας. Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τα αποτελέσματα της κάλπης, μια και το περίπου 30% δηλώνει αναποφάσιστο. Ωστόσο η τελευταία δημοσκόπηση έδωσε για πρώτη φορά μετά 15 χρόνια πρωτιά στον υποψήφιο Σολτς. Και οι τρεις υποψήφιοι δηλώνουν υπέρμαχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, πιστεύω ότι ο Σοσιαλδημοκράτης, ύστερα από αρκετά χρόνια υποχώρησης του κόμματός του και των άλλων σοσιαλιστικών κομμάτων της Ευρώπης, μπορεί να δώσει ιδέες για την αναγέννηση του χώρου. Ισως κάποιος ισχυριστεί ότι κεντρώα μετατόπιση θα στερήσει την ψυχή των κομμάτων. Ομως φαίνεται ως ο μόνος δρόμος που ανταποκρίνεται στις ανάγκες μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Οι κρίσεις που προκαλεί η κλιματική αλλαγή, η πανδημία, οι νέες τεχνολογίες και η διευρυμένη ψαλίδα μεταξύ υπερπλουσίων και φτωχών καθορίζουν τόσο την ατζέντα των ρεαλιστών όσο και τις συμμαχίες των κεντροδεξιών και κεντροαριστερών δυνάμεων. Αντίπαλος σε αυτές τις συμμαχίες είναι ο βολονταρισμός, δεξιός και αριστερός.

Ο Αντώνης Τριφύλλης είναι μέλος του ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού διαΝΕΟσις και του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)