Δικαίωμα στην ελπίδα

Υπόθεση εργασίας: Εάν κάποιος σάς έλεγε πως η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου έπειτα από τις 4 πρώτες αγωνιστικές για τα προκριματικά του Μουντιάλ θα είχε εκτός έδρας ισοπαλία με την Ισπανία – στην πρεμιέρα – και από χθες μία μεγάλη εντός έδρας νίκη επί της Σουηδίας (2-1) θα τον πιστεύατε; Και αν ναι, θα πιστεύατε πως στον λογαριασμό θα υπάρχουν και οι δύο γκέλες με τη Γεωργία (εντός) και το Κόσοβο (εκτός) που έχουν ήδη ψαλιδίσει τόσο τις ελπίδες μας που θα ήμασταν αουτσάιντερ πριν από τα μισά του δρόμου; Αυτά δεν είναι προκριματικά. Βιβλίο επιστημονικής φαντασίας μοιάζει. Και μεταξύ μας: Είναι και κρίμα. Διότι μια καλή γενιά ελλήνων ποδοσφαιριστών δεν μπορεί να απολαύσει το παραμικρό.

Χθες χαμογελάσαμε με τον Μπακασέτα (62′) και τον Παυλίδη (78′). Είμαστε όμως στο -3 από τη δεύτερη θέση του γκρουπ. Και με το πιστόλι στον κρόταφο για τα ματς του Οκτώβρη με τη Γεωργία και τη Σουηδία εκτός έδρας. Το επόμενο λάθος μπορεί να είναι και το καταδικαστικό. Ας απολαύσουμε όμως ό,τι δεν κάναμε το προηγούμενο.

Η αύρα του χερ Οτο

Η Εθνική μας λοιπόν σε δεινή βαθμολογική θέση από το βράδυ της Κυριακής και το κάζο με το Κόσοβο (1-1). Ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ κρεμάμενος από μια… κλωστή με τα ρεπορτάζ να έχουν βγει μέρες τώρα στο κυνήγι του αντικαταστάτη του. Το ΟΑΚΑ – όπως πάντα – σχεδόν άδειο, λες και φιλοξενούσε μια ακόμη αναμέτρηση «κεκλεισμένων». Και όσο για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα; Η παραίτηση του Θοδωρή Ζαγοράκη από την προεδρία της ΕΠΟ, λίγες ώρες πριν από την έναρξη της αναμέτρησης με τη Σουηδία, μάλλον με έναν τρόπο τα έλεγε όλα. Αραγε πόσα από αυτά να γνώριζε ο καλός μας Οτο Ρεχάγκελ; Ο χερ Οτο που καθισμένος στην κερκίδα των επισήμων, αλλά και πατώντας στο χορτάρι του αγωνιστικού χώρου – για να βραβεύσει για την προσφορά του τον Βασίλη Τοροσίδη – διαπίστωνε από πρώτο χέρι ότι η Εθνική Ελλάδας που άφησε το 2010 δεν είναι πια ούτε… ανάμνηση.

Καλή αντίδραση

Ηταν πραγματικά να απορείς πώς θα εμφανιστεί το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Με τι διάθεση αλλά και θάρρος σε μια παρτίδα που θα μπορούσε και τυπικά να θέσει ως επόμενο στόχο μας… EURO 2024. Και η απορία μεγάλωνε νωρίς: Μόλις στο 3′ όταν το φοβερό βολέ του Σβάνμπεργκ τράνταζε το δοκάρι του Οδυσσέα Βλαχοδήμου. Αγγιξαν με το καλησπέρα οι Σουηδοί το 0-1. Είχαν ένα εντυπωσιακό πρώτο δεκάλεπτο με πίεση ψηλά, κατοχές και διάθεση να φέρουν το ματς στα μέτρα τους. Παραδόξως όμως η Ελλάδα έβγαλε αντίδραση. Και μάλιστα έχοντας για σχεδόν μισή ώρα μια άκρως συμπαθητική εικόνα. Ο 5-3-2 σχηματισμός λειτούργησε καλά. Ο Μαυροπάνος έδινε άλλη σιγουριά στο αμυντικό μας τρίτο. Ο Τσιμίκας ζητούσε και έπαιρνε πολλές μπάλες στον αριστερό διάδρομο, ενώ ο Παυλίδης και ο Δουβίκας μπροστά έκαναν πάρα πολλές κούρσες στο transition. Και για ανασταλτικές υποχρεώσεις τους, αλλά και για τις επιθετικές. Ο Παυλίδης μάλιστα σε μια τέτοια φάση στο 28′ είδε τον Ολσεν να κάνει την επέμβαση της βραδιάς για να διατηρήσει το 0-0.

Μπακασέτας και 1-0

Είχε καλό ρυθμό πλέον το ματς. Και η Εθνική μας κατάφερε να ανταποκριθεί σε αυτόν. Συνέχισε μάλιστα με αυτό τον τρόπο και στο δεύτερο ημίχρονο. Και δικαιώθηκε: Στο 62′, στην πρώτη ευκαιρία που της δόθηκε άνοιξε το σκορ. Ενα – δύο του Μπακασέτα με τον Δουβίκα, πλασέ του αρχηγού από το ύψος του πέναλτι και 1-0 για την Ελλάδα. Δύο λεπτά αργότερα η καταπληκτική σέντρα του Ανδρούτσου έστειλε την μπάλα συστημένη στο κεφάλι του Ανδρέα Μπουχαλάκη. Η εκτέλεση του διεθνούς μέσου όμως δεν βρήκε στόχο. Οι Σουηδοί που προφανώς δεν ήρθαν για να χάσουν αντέδρασαν και μάλιστα γρήγορα. Ο Γιάνε Αντερσον έστειλε στον αγωνιστικό χώρο τον Κουάισον αντί του Σβάνμπεργκ αλλάζοντας τον σχηματισμό από 4-4-2 σε 4-3-3. Ενα λεπτό αργότερα μάλιστα οι φιλοξενούμενοι άγγιξαν την ισοφάριση. Και πάλι όμως η τύχη τους χτύπησε στο δοκάρι του Βλαχοδήμου (Κλάεσον 67’). Το παιχνίδι πλέον ήταν ροκ. Με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Οι Σουηδοί με ρίσκα, ψηλά στο γήπεδο. Και η Ελλάδα σε κάθε αλλαγή κατοχής με χώρους ανοιχτούς στο γήπεδο.

Λαχείο με Τζόλη

Το είδε αυτό Φαν ‘τ Σιπ και περνώντας τον ταχύτατο Τζόλη έπιασε το… λαχείο. Ο άσος της Νόριτς στην πρώτη ευκαιρία που του δόθηκε πάτησε το γκάζι. Επαιξε το οφσάιντ στο όριο, έτρεξε μισό γήπεδο και πάσαρε στον Παυλίδη για το 2-0. Η τέλεια ενέργεια. Προφανώς ο στράικερ της Αλκμααρ δεν σπατάλησε και δεύτερη φορά μια τόσο μεγάλη ευκαιρία: 2-0 και πλέον οι τρεις βαθμοί ήταν στην αγκαλιά μας. Οχι όμως δίχως περιπέτεια. Διότι στο 78′ κατακύρωσε το γκολ το VAR για το 2-0 (που σημειώθηκε στο 74′), στο 80’οι Σουηδοί είχαν ξαναμπεί στο παιχνίδι από το ολέθριο λάθος του Βλαχοδήμου και το εύκολο πλασέ του Κουάισον (2-1). Προφανώς το γκολ αυτό τους έδωσε ώθηση. Προφανώς και προσπάθησαν ως το τελευταίο σφύριγμα για τον βαθμό της ισοπαλίας. Το κεφάλι του Ζέκα όμως στο 90′ + 1’ σταμάτησε το σουτ Φόρσμπεργκ που πήγαινε συστημένο στην εστία. Ή μήπως δεν ήταν ο Ζέκα; Μήπως ήταν η αύρα του χερ Οτο. Ποιος ξέρει. Η νίκη είναι που μετράει.

Ελλάδα (Φαν ‘τ Σιπ): Βλαχοδήμος, Ανδρούτσος, Μαυροπάνος, Χατζηδιάκος, Τζαβέλλας, Τσιμίκας, Μπουχαλάκης, Ζέκα, Μπακασέτας, Παυλίδης (Βρουσάι 90′), Δουβίκας (71’ Τζόλης).

Σουηδία (Γιαν Αντερσον): Ολσεν, Γιόχανσον (77′ Κραφτ), Ελάντερ (88′ Ντάνιελσον), Λίντελεφ, Αουγκούστινσον, Κλάεσον (77′ Κάρλσον), Ολσον, Σβάνμπεργκ, (66′ Κουάισον) Φόρσμπεργκ, Κουλουσέβσκι (88′ Τέλιν), Ισακ.

Διαιτητής: Σεργκέι Καράσεφ (Ρωσία).