Η αποτυχία Σταϊκούρα{CR}

Δεν ξέρω πόσοι το κατάλαβαν, αλλά το β’ τρίμηνο του 2021 ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό του 2019. Μεμιάς σβήστηκε όλη η ζημιά του πρώτου πλήρους τριμήνου με COVID: 45,972 δισ. ευρώ η επίδοση του β’ τριμήνου του 2019, 45,987 δισ. ευρώ η επίδοση του 2021. Ενδιαμέσως το 2020 είχαν χαθεί λόγω lockdown πάνω από 6 δισ. ευρώ, με το ΑΕΠ να προσγειώνεται τελικά πρόσκαιρα στα 39,578 δισ. ευρώ.

Υστερα από αυτό το αποτέλεσμα, μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας απέτυχε στο να προβλέψει σωστά το ποσοστό της ανάπτυξης. Ο ίδιος και ο προϋπολογισμός έκαναν λόγο για 3,6%. Στα μισά του έτους έχει ήδη φτάσει το 7%, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του στόχου. Φαντάζομαι βέβαια ότι για την «αποτυχία» του αυτή το πιθανότερο είναι να… γελάνε και τα μουστάκια του, αν είχε.

Η επιτυχία είναι μεγάλη και δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι ήταν εκ των προτέρων δεδομένη. Το έχουμε ζήσει ως λαός πόσο αργεί να επιστρέψει στην πρότερή του κατάσταση κάτι όταν πέφτει. Ειδικά σε μια οικονομία ρηχή, με δομές που ακόμη τις συναντάς σε προηγούμενες δεκαετίες άλλων χωρών, όπως η ελληνική. Το ζουν ακόμη όσοι επιβαρύνονται από περικοπές και επιβαρύνσεις που έφεραν τα μέτρα της δεκαετίας του 2010. Το ζουν στο πετσί τους οι άνεργοι, αυτοί που υποχρεώθηκαν να ζουν με μειωμένες αποδοχές.

Το γεγονός της ελληνικής διαφορετικότητας κάνει την επιτυχία μεγαλύτερη. Υπενθυμίζεται ότι ο αμέσως προηγούμενος πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί – μεταξύ άλλων – στους Ελληνες, από τον Απρίλιο του 2016, ότι θα λειτουργούσε το «ελατήριο» που θα εκτόξευε την οικονομία. Δεν έγινε ποτέ πράξη. Καχεκτικοί ρυθμοί ανάπτυξης στα όρια της στασιμότητας ήταν τότε το ελατήριο.

Αντίθετα, αυτή τη φορά λειτούργησε. Δεν διατάχθηκε. Δεν ήταν ευχολόγιο. Μη γελαστεί κανείς ότι ήταν νομοτελειακό. Δούλεψαν πολλά πράγματα και πολλοί άνθρωποι, πολλές φορές στο όριο, μεταξύ της οικονομικής και της υγειονομικής επιβίωσης.

Δείχνει όμως και κάτι άλλο αυτή η εξέλιξη. Το πόσο έχουν αλλάξει κάποιοι έλληνες πολιτικοί. Πόσο σφυρηλατήθηκαν στα χρόνια της κρίσης. Πόσο έμαθαν σε δύσκολες συνθήκες και έγιναν πολύ πιο συγκρατημένοι. Πιο συντηρητικοί στις εκτιμήσεις τους. Θέλουν αυτά που γίνονται να είναι ίσα και μεγαλύτερα αυτών που υποσχέθηκαν. Δεν λέω ότι το πετυχαίνουν πάντα, αλλά από τις «φλυαρίες» και τις υπέρμετρες υποσχέσεις προηγούμενων δεκαετιών, που σπάνια επιβεβαιώνονταν, κάτι έχει αλλάξει. Κάτι έχουμε κερδίσει.

Προφανώς τους άλλαξαν και όλα αυτά τα συνταρακτικά, σε σχέση με τα προηγούμενα, που έγιναν στην Ελλάδα τα τελευταία 11 χρόνια και μας έχουν κάνει όλους να θεωρούμε το απρόβλεπτο κανονικότητα. Ακόμα και σήμερα είμαι βέβαιος ότι το ρεαλιστικό πλέον σενάριο το ΑΕΠ της χώρας να αυξηθεί κατά 6% ή και 7% σε σχέση με το 2020 από το ΥΠΟΙΚ δεν θα το ακούσουμε. Και σωστά δεν θα το ακούσουμε. Αν θέλουμε να επιστρέψει η εμπιστοσύνη των πολιτών στους πολιτικούς, πρέπει οι υποσχέσεις των δευτέρων να υπολείπονται των προσδοκιών των πρώτων…