Οι ομοφοβικές επιθέσεις διαλύουν την αυταπάτη της ανεκτικότητας

Από την εποχή του Ερρίκου Η’, όταν η ομοφυλοφιλία τιμωρούνταν διά νόμου με θάνατο, έχουν – ευτυχώς – αλλάξει πολλά. Η Βρετανία σήμερα θεωρείται μία από τις πιο προοδευτικές χώρες της Δύσης, όπου ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η ανεκτικότητα και η ελευθερία της έκφρασης είναι αυτονόητα. Τότε, λοιπόν, γιατί τα εγκλήματα μίσους λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου πληθαίνουν;

Τους τελευταίους μήνες, σημειώνεται μπαράζ ομοφοβικών επιθέσεων σε διάφορες πόλεις της χώρας. Τα ξημερώματα της 16ης Αυγούστου, ο 50χρονος Ρόι Κανκαναμάλατζ βρέθηκε νεκρός με βαριά τραύματα στο κεφάλι σε πάρκο του Ανατολικού Λονδίνου. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι ο φόνος, για τον οποίον συνελήφθη ένας 36χρονος, είχε ομοφοβικά κίνητρα. Μία ημέρα νωρίτερα, ένα γκέι ζευγάρι, ο Ρομπ και ο Πάτρικ, δέχθηκε επίθεση με σπασμένα μπουκάλια στο Gay Village του Μπέρμιγχαμ. Ο δεύτερος σωριάστηκε στο έδαφος αναίσθητος, στον πρώτο προκλήθηκαν εκτεταμένα τραύματα. Στις 30 Ιουλίου, τρία άτομα πλησίασαν δύο παντρεμένους μεταξύ τους άνδρες, ενώ περπατούσαν σε πολυσύχναστο κεντρικό δρόμο του Εδιμβούργου. Τους γρονθοκόπησαν, τους κλώτσησαν και του έφτυσαν. Στις αρχές του ίδιου μήνα, μια 20χρονη γυναίκα δέχθηκε βάναυση επίθεση σε πάρκο στο Ιλινγκ του Δυτικού Λονδίνου επειδή μπήκε μπροστά για να προστατέψει τη φίλη της από τρεις άνδρες που την παρενοχλούσαν κάνοντας ομοφοβικά σχόλια. Οι δράστες της έσπασαν τη μύτη, την κλώτσησαν και της έριξαν μπουνιές στο πρόσωπο. Στις 20 Ιουνίου, μια ομάδα ανδρών πλησίασε ένα γκέι ζευγάρι σε μπαρ στο Σάτον του Νότιου Λονδίνου. Αρχικά ήταν φιλικοί απέναντί τους, αλλά στη συνέχεια άρχισαν να κάνουν επιτιμητικά σχόλια για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Αργότερα, γρονθοκόπησαν στο πρόσωπο τον έναν, ο οποίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Μέσα στον Ιούνιο σημειώθηκαν τρεις ακόμη ομοφοβικές επιθέσεις εναντίον νεαρών ανδρών στο Λίβερπουλ.

Οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων υποστηρίζουν ότι οι αλλεπάλληλες επιθέσεις φέρνουν στην επιφάνεια τον φόβο και την ανασφάλεια που βιώνουν καθημερινά τα μέλη της LGBTQ+ κοινότητας στη Βρετανία. «Τα περιστατικά αυτά συνιστούν μια επώδυνη υπενθύμιση ότι εν έτει 2021 οι λεσβίες, οι ομοφυλόφιλοι, οι αμφιφυλόφιλοι, τα trans και τα queer άτομα δεν αισθάνονται ασφαλείς όταν είναι ο εαυτός τους», δήλωσε στα «ΝΕΑ» η Σάσα Μίσρα, αναπληρώτρια διευθύντρια Επικοινωνίας και Εκστρατειών της Stonewall, μιας οργάνωσης για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ατόμων LGBTQ+. «Υπολογίζουμε ότι τέσσερα στα πέντε περιστατικά ομοφοβικών επιθέσεων δεν καταγγέλλονται ποτέ. Γιατί; Διότι τα LGBTQ+ θύματα είναι απρόθυμα να απευθυνθούν στην αστυνομία», πρόσθεσε.

Την τελευταία πενταετία, η εγκληματικότητα που σχετίζεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου παρουσιάζει έξαρση. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία της κυβέρνησης, από τον Μάρτιο του 2019 έως τον Μάρτιο του 2020, στην Αγγλία και την Ουαλία οι επιθέσεις αυτές αυξήθηκαν κατά 19% (15.835), ενώ τα εγκλήματα μίσους κατά διεμφυλικών (trans) αυξήθηκαν κατά 16% (2.540). Κατά μέσον όρο, καταγράφονταν περισσότερες από 50 καταγγελίες την ημέρα.

«Δεν υπάρχει χώρος για εφησυχασμό ή διχασμό», έγραψε στο Twitter ο βουλευτής των Εργατικών Ουές Στρίτινγκ, σχολιάζοντας τα περιστατικά. «Μπορώ, δυστυχώς, να επιβεβαιώσω ότι οι επιθέσεις αυτού του είδους ανά τη χώρα έχουν αυξηθεί. Είμαι πολύ απογοητευμένος με τη μειωμένη αστυνομική παρουσία. Εκείνο, όμως, που με σοκάρει είναι ο αριθμός όσων κάνουν ομοφοβικά σχόλια με περισσή ευκολία: φωνάζουν από τα παράθυρα των αυτοκινήτων τους και βρίζουν ομοφυλόφιλους καθώς περπατούν στον δρόμο», σχολίασε στα «ΝΕΑ» ο Λόρενς Μπάρτον, διευθυντής του Birmingham Pride και ιδιοκτήτης καταστημάτων στο Gay Village της πόλης. «Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ορισμένοι τρέφουν αυταπάτες ότι ζούμε σε μια πολύ προοδευτική κοινωνία που εγγυάται την ισότητα και τις ελευθερίες. Στην πραγματικότητα, έχουμε ακόμη πάρα πολύ δρόμο μέχρι να κατακτήσουμε την πραγματική ισότητα». «Παραδοσιακά, τα ομοφοβικά και τρανσφοβικά εγκλήματα μίσους δεν καταγγέλλονται σε σημαντικό βαθμό», είπε στην «Guardian» ο Μαρκ Χάμιλτον, επικεφαλής του Τομέα Εγκλημάτων Μίσους του Εθνικού Αστυνομικού Συμβουλίου, υποστηρίζοντας ότι το έργο των αστυνομικών που ασχολούνται αποκλειστικά με θέματα LGBTQ+ έχει αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Εκπρόσωπος της Σκότλαντ Γιαρντ ανέφερε στα «ΝΕΑ» ότι οι περιπολίες στους δρόμους έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα. Παράλληλα, αστυνομικές διευθύνσεις σε όλη τη χώρα έχουν προσθέσει στον στόλο των περιπολικών τους οχήματα βαμμένα στα χρώματα του ουράνιου τόξου με σκοπό να ενθαρρύνουν τα θύματα ομοφοβικής βίας να καταγγέλλουν τις επιθέσεις που δέχονται.

Τα εγκλήματα μίσους κατά LGBTQ+ ατόμων δεν απασχολούν συχνά τα μίντια, σχολιάζει στην «Guardian» η Ντιβίνα ντε Κάμπο, μια drag queen από το Μάντσεστερ, η οποία πρωτοστάτησε στην εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για την αποκατάσταση των γκράφιτι που βανδαλίστηκαν τον Ιούνιο στο Gay Village της πόλης. «Η ατμόσφαιρα στον δρόμο είναι πολύ εχθρική. Αυτό συνδέεται με τον τρόπο που τα ΜΜΕ μιλούν για τα trans άτομα και με τη στάση της κυβέρνησης στη θεραπεία αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού, την ανατροπή της μεταρρύθμισης του νόμου περί αναγνώρισης φύλου και τη χρηματοδότηση της σχολικής εκπαίδευσης. Ολα αυτά στέλνουν σαφές μήνυμα στους μισαλλόδοξους που θέλουν να βλάψουν τα LGBTQ+ άτομα ότι οι συμπεριφορές αυτές είναι ανεκτές». Η Λίντα Ρίλεϊ, ιδρύτρια της εκδήλωσης Lesbian Visibility Week, δήλωσε στην ίδια εφημερίδα: «Οταν ήμουν 17, κάθε φορά που περπατούσα στον δρόμο, οι λεκτικές προσβολές ήταν ο κανόνας. Τώρα είμαι σχεδόν 60 και αυτά τα περιστατικά συνιστούν εγκλήματα μίσους. Αλλά αν ρωτήσετε τα μέλη της κοινότητας πόσο ασφαλείς αισθάνονται περπατώντας πιασμένοι χέρι-χέρι, άνδρες και γυναίκες, θα σας πουν ότι εξακολουθούν να νιώθουν ανήσυχοι».