Εννιακόσιες χιλιάδες στο ταμείο και αντίσταση…

Ο τελευταίος καυγάς του υφυπουργού Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη με τον πρόεδρο της ΕΟΚ (ή της Ευρωπαϊκής Ενωσης;) Γιώργο Βασιλακόπουλο αφορά τη χρηματοδότηση της ομοσπονδίας μπάσκετ. Με ανακοίνωση η ΕΟΚ επιτέθηκε στον υφυπουργό γιατί αρνείται την καταβολή της οικονομικής επιχορήγησης. Το υφυπουργείο απάντησε αναλυτικά με ποσά και ημερομηνίες. Φαίνεται ότι έχει καταβάλει στην ΕΟΚ 375 χιλιάδες τον Απρίλιο και 609 χιλιάδες τον Ιούλιο.

Υπόκλιση

Τα διάβαζα και πραγματικά υποκλίνομαι στον τεράστιο Βασιλακόπουλο. Από τον Μάρτιο και μετά επιτίθεται προσωπικά στον υφυπουργό, καταγγέλλει τον ίδιο και τον νόμο του, πάει στα δικαστήρια, δεν κάνει εκλογές και του πήρε και 900 χιλιάρικα! Για αυτό ίσως που ενώ χθες ανήγγειλε ότι φεύγει και όρισε τις εκλογές για τις 12 Σεπτεμβρίου δεν τον πίστεψε κανένας. Πιο πιθανό είναι να πάρει άλλα 900 χιλιάρικα από το υφυπουργείο παρά να φύγει…

Ανακριτής

Ομολογώ ότι έχω μεγάλη περιέργεια για το τι θα γίνει σήμερα με τον Ρούμπεν Σεμέδο: θυμίζω ότι ο Πορτογάλος θα παρουσιαστεί ενώπιον του ανακριτή. Υπάρχουν δυο τρία στοιχεία που προέκυψαν στο μεταξύ τα οποία μοιάζουν υπέρ του. Οι δικηγόροι του επικαλούνται ένα sms της καταγγέλλουσας που φέρεται να του ζητά να βγούνε και την επόμενη μέρα. Οι ίδιοι λένε ότι η ιατροδικαστική έκθεση δεν  δυσχεραίνει περαιτέρω τη θέση του, ενώ κυκλοφορούσε χθες στο Διαδίκτυο μια μαρτυρία μιας φιλενάδας της 17χρονης που, αν μη τι άλλο, δεν είναι επιβαρυντική. Ομως ζούμε σε εποχές που υπάρχει μεγάλη ευαισθησία για τέτοιου είδους καταγγελίες από την πλευρά των δικαστικών λειτουργών.

Μεντί

Μια σατανική σύμπτωση θέλει αυτές τις μέρες στην Αγγλία έναν άλλο αμυντικό, τον Γάλλο Μπεναζαμίν Μεντί, να κατηγορείται κι αυτός για πολλά και θλιβερά – μεταξύ των οποίων και για τρεις βιασμούς. Ο ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Σίτι συνελήφθη και κρίθηκε προφυλακιστέος μέχρι την εμφάνισή του ενώπιον δικαστηρίου που θα εξετάσει τα αιτήματά του σε δέκα μέρες. Πλην όμως δεν υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στις δυο περιπτώσεις: ο Μεντί συνελήφθη παλιότερα, ήταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και καταβολή εγγύησης και κατηγορείται πως τους παραβίασε την 26η Ιουλίου. Τα υπενθυμίζω αυτά διότι έγινε τεράστιος σάλος με την υπόθεση του Σεμέδο. Δεν μπορώ να ξέρω ούτε αν είναι ένοχος, ούτε αν είναι αθώος, αλλά ελπίζω να τύχει μιας δίκαιης αντιμετώπισης. Γιατί στη δική του περίπτωση φοβάμαι πως η διασημότητα, αυτή την κρίση δύσκολα τη διασφαλίζει.

Ψυχολόγος

Οπως και να ‘χει δυο πράγματα είναι βέβαια: το πρώτο ότι δύσκολα θα τον ξαναδούμε να αγωνίζεται στην Ελλάδα. Και το δεύτερο ότι ακόμα κι αν αποδείξει την αθωότητά του (αν λέμε…) το παιδί χρειάζεται υποστήριξη από ειδικούς ψυχολόγους. Η συμπεριφορά του, όπως καταγράφεται στις αφηγήσεις των δύο κοριτσιών, δεν θυμίζει επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Και δεν αναφέρομαι στις καταγγελίες που έχουν να κάνουν με τον βιασμό, αλλά για όλα τα υπόλοιπα που ο ίδιος δέχεται. Τα πάρτι στον Ωρωπό, το ξενύχτι μέχρι τις 4 το πρωί, οι παρέες με 16χρονες και 17χρονες δεν δείχνουν άνθρωπο που θέλει να κάνει καριέρα ποδοσφαιριστή: ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται ούτε party animal, ούτε κοσμικούς της νύχτας, ούτε λάτρεις της ελληνικής τραπ. Καλούς παίκτες θέλει όπως όλες οι ομάδες.

Πέντε

Καθώς οι μεταγραφές ολοκληρώθηκαν οι συζητήσεις των οπαδών έχουν να κάνουν με το ποιος έκανε τις καλύτερες. Ο Ολυμπιακός έκανε τις ακριβότερες (τα χρήματα που πληρώθηκαν για τον Χένρι Ονιεκούρο και τον Κουντέ δεν τα έδωσαν για αγορά παικτών όλοι οι άλλοι μαζί…) – όλα τα άλλα θα τα δούμε στο χορτάρι. Και οι πέντε πρώτοι του περσινού πρωταθλήματος, πάντως, (Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Αρης, Παναθηναϊκός), κράτησαν πολλούς από τους περσινούς τους παίκτες και θα μπορούσαν να κατεβάσουν ενδεκάδες αξιοπρεπείς χωρίς κανένα από τα νέα τους αποκτήματα: αυτή είναι μια λεπτομέρεια που μπορεί να μη σημαίνει τίποτα αλλά μπορεί να σημαίνει και πολλά. Διότι σήμερα 2 Σεπτεμβρίου, στη λήξη των μεταγραφών, όσοι ήρθαν παρουσιάζονται ως φοβεροί και τρομεροί. Σε κανά μήνα δεν αποκλείω κάποιοι προπονητές να λένε πάλι καλά που δεν έφυγαν οι περσινοί…

Γενικά θεωρώ όλη αυτή τη συζήτηση περί μεταγραφών μια υπερτιμημένη ιστορία. Ο σκοπός, για μένα, είναι μια ομάδα να παίζει κάθε χρόνο καλύτερα από ό,τι την προηγούμενη σεζόν. Αν το κάνει, είτε παίζει με νέους είτε με παλιούς, μικρή σημασία έχει: τα αποτελέσματά της θα είναι καλύτερα. Στην πραγματικότητα οι μεγάλες ομάδες του καιρού μας σπανιότατα έκαναν περισσότερες από δυο προσθήκες στις ενδεκάδες τους κάθε χρόνο: αν χρειάζονταν πιο πολλούς παίκτες κάθε χρόνο αυτό από μόνο του θα σήμαινε πως θα τα είχαν κάνει θάλασσα τη χρονιά που προηγήθηκε. Αλλά αν κάθε χρόνο άλλαζαν επτά κι οκτώ παίκτες τότε μεγάλες ομάδες δεν θα ήταν. Γιατί δεν υπάρχουν μεγάλες ομάδες που τα κάνουν κάθε χρόνο θάλασσα.

Μέσι

Η Μπαρτσελόνα τον καιρό που ήταν η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ατραξιόν της Ευρώπης άλλαζε έναν παίκτη στην ενδεκάδα της: για αυτό και τους καλούς συμπαίκτες του Μέσι τους θυμόμαστε όλους. Η Μπάγερν Μονάχου, όταν κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ είχε κάνει δυο προσθήκες. Η Λίβερπουλ του Κλοπ όταν επιτέλους πήρε το αγγλικό πρωτάθλημα μετά από δεκαετίες, μεταγραφές είναι ζήτημα να είχε κάνει τρεις. Τι κάνουν οι μεγάλες ομάδες; Επένδυση κυρίως στο ποδόσφαιρο. Εννοώ ότι στηρίζουν προπονητές που φτιάχνουν ομάδες που παίζουν ωραίο και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο και με τη σειρά τους οι προπονητές στηρίζουν παίκτες που παίζουν κάθε χρόνο καλύτερα. Η Μπαρτσελόνα τα τελευταία τρία χρόνια απέκτησε όσους παίκτες δεν είχε αποκτήσει τα προηγούμενα δέκα. Και απλά παραλίγο να φαλιρίσει.

Σοκολάτα

Τις καλές ομάδες τις φτιάχνουν διοικήσεις με σωστή νοοτροπία, προπονητές με ιδέες και κύρος, παίκτες που παίζοντας βελτιώνονται και αποκτούν την απαραίτητη προσωπικότητα και φυσικά και τεχνικοί διευθυντές που ξοδεύουν σωστά τα χρήματα που έχουν στη διάθεσή τους. O κόσμος βέβαια εντυπωσιάζεται από τα συμβόλαια του Ρονάλντο, τις αγορές της Σίτι και της Παρί, τις κατά καιρούς τρέλες του Ρομάν Αμπράμοβιτς που φέτος έδωσε του κόσμου τα χρήματα για τον Λουκάκου και τον Σαούλ κ.λπ. Αλλά οι ομάδες που ξοδεύουν κάθε χρόνο δεκάδες εκατομμύρια είναι οι εξαιρέσεις του κανόνα. Ασε που κι αυτές για να φτάνουν να ξοδεύουν βρίσκουν πρώτα όλα τα υπόλοιπα: φιλόδοξους ιδιοκτήτες, ικανούς προπονητές, πανέξυπνους τεχνικούς διευθυντές κ.λπ. Μακάρι να αποδειχτούν παικταράδες οι νεοφερμένοι παίκτες και να τρίβουμε τα μάτια μας τον χειμώνα με τα κατορθώματά τους. Αλλά εγώ πιστεύω ότι αν ταΐσεις κακάο την αγελάδα, δεν θα ‘ναι πάλι πιθανό να κάνει σοκολάτα…