Μεγάλες προσδοκίες

Κατ’ αντιστοιχία, αυτό που συνέβη εφέτος στην ΑΕΚ και δη τις τελευταίες εβδομάδες, παραπέμπει σε πολλά καλοκαίρια πίσω. Μεταγραφικό μπαράζ, που είναι ουσιαστική ομολογία πως κάτι δεν πήγε καλά την περασμένη σεζόν. Στο παρελθόν δημιούργησαν οι υπεύθυνοι ομάδα που αυτάρεσκα την έχρισαν φαβορί. Διέθετε ηχηρά ονόματα και δεν χρειάζεται εδώ κάποιος να τα απαριθμήσει. Το αποτέλεσμα όμως ήταν σχεδόν πάντα απογοητευτικό. Η ιστορία βέβαια δεν σημαίνει ότι κατά κανόνα επαναλαμβάνεται. Αλλά και εφέτος η σεζόν εκκινεί (στο ελληνικό πρωτάθλημα, βέβαια, γιατί στην Ευρώπη αφήστε το…) με τις καλύτερες των προϋποθέσεων για τους φίλους της ΑΕΚ. Τουλάχιστον έτσι αντιμετωπίζουν την κατάσταση.

Αν κάποιος ρίξει μια ματιά σε όσα είχαν ειπωθεί από τους αρμόδιους, διαπιστώνει πως σε όλες τις θέσεις που ονομάτιζαν, παντού πήραν ποδοσφαιριστές! Καλοί ή λιγότερο καλοί, το μέλλον θα το δείξει. Δεν παίζουν ρόλο τα βιογραφικά και το (όποιο) παρελθόν, αλλά το παρόν και το μέλλον. Ηθελε γκολκίπερ η ΑΕΚ; Πήρε τον διεθνή Στάνκοβιτς; Ζητούσε κεντρικά μπακ; Εφερε Τζαβέλλα και Βράνιες. Κάλυψε τον Μπακάκη με τον Μισελέν, έβαλε στη γραμμή των μέσων τον Λε Ταλέκ, επανέφερε τον Αραούχο, ποντάρει στην εμπειρία του Αμραμπατ ελπίζοντας να είναι σε καλή κατάσταση ο εξτρέμ και στο φινάλε ένας ελβετικός… σουγιάς για να ανοίγει τις αντίπαλες άμυνες, στα πρόσωπα των Τσούμπερ και Γέβτιτς. Από όποια πλευρά και να το δει κάποιος, δεν μπορεί να αμφισβητήσει αν είναι καλόπιστος πως προσπάθεια έγινε και ονόματα γνωστά εντάχθηκαν στο ρόστερ. Τα περί νέας έκδοσης μιας ηχηρής ομάδας, μακριά από τούτη τη στήλη. Ωστόσο, μάλλον από τις αρχές της χιλιετίας είχαν να γεννηθούν τέτοιες προσδοκίες. Ο κόσμος έχει όνειρα. Τα βαριά χαρτιά μένει να επιβεβαιώσουν την αξία και τη δυναμική τους. Αλλωστε, η ομάδα έχει κάνει άσχημες έως πολύ άσχημες σεζόν τα τελευταία χρόνια και η κατάκτηση του τίτλου φαντάζει μακρινή ανάμνηση. Πάγωσε το κοινό. Επιθυμεί μια επιτυχία και να μη νιώθει πως η ομάδα αποτελεί τον φτωχό συγγενή. Για όσους διαβάζουν προσεκτικά κάθε κείμενο, διαπιστώνεται πως ευθύνες μεγάλες βαραίνουν τώρα τους ώμους του Βλάνταν Μιλόγεβιτς. Πως «όλα είναι πλέον στο χέρι του» ή «έχει το υλικό που θα επιθυμούσε» και τέτοιες προσεγγίσεις. Το μήνυμα σαφές. Ο κόουτς το λαμβάνει. Το ρόστερ φαντάζει πλήρες. Ο προπονητής ας κινηθεί και ας ετοιμάσει την ομάδα. Αλλωστε, ακόμη και η αναβολή της έναρξης του πρωταθλήματος ισοδυναμεί με βάλσαμο στις πληγές μιας ομάδας που θέλει να ξεχάσει το στραπάτσο από τη Βελέζ. Και είναι αλήθεια πως με τις μεταγραφές που έγιναν, η διάθεση όλων έχει μεταβληθεί.