Προεδρικό… μποτιλιάρισμα

Ενώ η Γερμανία μπαίνει σιγά σιγά, με το πολιτικό σκηνικό καλυμμένο από πυκνή ομίχλη, στην τελική ευθεία για τις ομοσπονδιακές εκλογές της 26ης Σεπτεμβρίου, στην άλλη πλευρά του Ρήνου, η Γαλλία πραγματοποιεί τη φθινοπωρινή της «rentrée», την επάνοδο στα πολιτικά «θρανία», εν μέσω ενός «Μεγάλου μποτιλιαρίσματος»: αυτόν τον τίτλο επέλεξε χθες για το πρωτοσέλιδό της η «Libération», μαζί με μία γελοιογραφία που απεικονίζει 12 από τους περίπου 30 πολιτικούς (και μη) που έχουν ήδη καταστήσει σαφή τη φιλοδοξία τους να θέσουν υποψηφιότητα για τη γαλλική προεδρία στις εκλογές της άνοιξης.

Η επίσημη λίστα των υποψηφίων που θέλουν και μπορούν να συμμετάσχουν στις εκλογές (μεταξύ άλλων, πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 500 υπογραφές αιρετών) δεν θα γίνει γνωστή από το Συνταγματικό Συμβούλιο παρά τον Μάρτιο, έναν μήνα πριν από τον πρώτο προεδρικό γύρο. Ηδη, όμως, καμιά εικοσαριά επίδοξοι μνηστήρες έχουν δηλώσει καθαρά τις προθέσεις τους και έχουν ξεκινήσει προεκλογική εκστρατεία – άλλοι, αρχής γενομένης από τον ίδιο τον Εμανουέλ Μακρόν, ακονίζουν ακόμα τα όπλα τους και αφήνουν τις φήμες να κυκλοφορούν. Περίπτωση βέβαια να μη διεκδικήσει ο γάλλος πρόεδρος μία νέα θητεία μάλλον δεν υπάρχει, ο Μακρόν ωστόσο γνωρίζει πως άπαξ και ριχτεί επισήμως στην κούρσα, το προεδρικό του κοστούμι θα μετατραπεί, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει σήμερα, σε μειονέκτημα -δεν έχει λοιπόν λόγο να βιαστεί.

Στην (αιωνίως κατακερματισμένη) Αριστερά, το μόνο ξεκάθαρο είναι πως δεν πρόκειται να υπάρξει ενιαίος υποψήφιος – και πως ο επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας, ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, θα διεκδικήσει για τρίτη φορά τη γαλλική προεδρία. Κατά τα λοιπά, οι Οικολόγοι οργανώνουν μεταξύ 16 και 29 Σεπτεμβρίου διαδικτυακές προκριματικές εκλογές με τη συμμετοχή πέντε υποψηφίων· οι Σοσιαλιστές θα προτιμήσουν μία ψηφοφορία με τη συμμετοχή μόνο των μελών του κόμματος, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ωστόσο πως η υποψήφιά τους θα είναι η δήμαρχος του Παρισιού, η Αν Ινταλγκό, κι ας μην έχει ξεκαθαρίσει ακόμα η ίδια επισήμως τις προθέσεις της· στη μάχη θα ριχτεί επίσης ένας κομμουνιστής υποψήφιος καθώς και – πιθανόν αυτό – ο πρώην υπουργός Παραγωγικής Ανάκαμψης του Φρανσουά Ολάντ, Αρνό Μοντμπούρ.

Ελπίδες πρόκρισης στον δεύτερο γύρο, όμως, δεν έχει σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις κανένας από αυτούς τους υποψήφιους. Ελαφρώς πιο αισιόδοξη μπορεί να νιώθει η Δεξιά, που δεν έχει ωστόσο αποφασίσει ακόμα αν θα οργανώσει ή όχι προκριματικές εκλογές ενώ ο πιο δυνατός της υποψήφιος, ο περιφερειάρχης του Ο-ντε-Φρανς, Ξαβιέ Μπερτράν, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε primaires. Για πολλούς στη Δεξιά, μόνον ο Μπερτράν καθώς και η περιφερειάρχης του Ιλ-ντε-Φρανς, Βαλερί Πεκρές, μπορούν να συμμετάσχουν με (σχετικές) αξιώσεις στον πρώτο προεδρικό γύρο, αρκετοί άλλοι μνηστήρες, ωστόσο, ανάμεσά τους και ο πρώην επικεφαλής διαπραγματευτής της ΕΕ για το Brexit Μισέλ Μπαρνιέ, αρνούνται να υποχωρήσουν.

Τα προβλήματά της έχει στην Ακροδεξιά και η Μαρίν Λεπέν: μία υποψηφιότητα του ακραία ρατσιστή δημοσιογράφου – δοκιμιογράφου – τηλεπερσόνας Ερίκ Ζεμούρ (ο ίδιος επιμένει να συντηρεί την ασάφεια, τροφοδοτώντας παράλληλα τις φήμες) θα μπορούσε να της αφαιρέσει ψήφους και να της κοστίσει έναν αποκλεισμό από τον δεύτερο προεδρικό γύρο. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις θέλουν τον Εμανουέλ Μακρόν και τη Μαρίν Λεπέν να έρχονται περίπου ισόπαλοι στον πρώτο γύρο και την επαναληπτική μονομαχία τους να λήγει με ποσοστό 55%-45% υπέρ του Μακρόν, έναντι 66,1%-33,9% το 2017. Αλλά είναι ακόμα νωρίς, πολύ νωρίς για ασφαλείς προβλέψεις.