«Μοιάζουν μόνο οπτικά, ο Θεός ξέρει πού θα φτάσουν»

Είθισται η αντικειμενική κρίση να ψαλιδίζεται όταν οι γονείς εκφράζονται δημόσια για τα παιδιά τους. Ειδικά όταν τα τέκνα τους διαγράφουν ανοδική αθλητική πορεία και κερδίζουν αναγνωρισιμότητα. Ο Δημήτρης Μήτογλου, πάντως, ντριμπλάρει τις υπερβολές και τις πομφόλυγες, όπως τότε που έπαιζε επιθετικός στη Δόξα Δράμας. Πριν ακόμη οπισθοχωρήσει σε στόπερ. Ως κεντρικός αμυντικός σταδιοδρομεί παρεμπιπτόντως και ο γιος του, ο Σίμος (Γεράσιμος), που ανέβασε τις μετοχές του με τον Βόλο και μεταπήδησε στην ΑΕΚ λίγο πριν από τα 22α γενέθλιά του (20/10/1999).

Ο πρεσβύτερος, ο Ντίνος (11/6/1996), ήταν ποδοσφαιριστής στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ μέχρι τα 12, αλλά ακολούθως ψήφισε μπάσκετ και δικαιώθηκε για την επιλογή του, προϊόντος του χρόνου, θητεύοντας ως φόργουορντ/σέντερ σε Αρη (2013-14), Wake Forest (2014-17), Παναθηναϊκό (2017-21) και πλέον στην Αρμάνι Μιλάνο. Με βλέψεις για Final-4 στη Euroleague.

Οι προσγειωμένες, πάντως, τοποθετήσεις του πατέρα Μήτογλου αποκαλύπτουν και τους κώδικες αξιών που κουβαλούν τα παιδιά του. Τα εφόδια για την πρόοδό τους. «Κάθε αθλητής έχει περιθώρια βελτίωσης και το πού θα φτάσει τελικά το γνωρίζει μόνο ο Θεός» αναφέρει στα «ΝΕΑ». Σκιαγραφεί παράλληλα τον χαρακτήρα των τέκνων του, επισημαίνοντας ότι «μοιάζουν μόνο οπτικά», και αποκαλύπτει μέχρι ποιο σημείο φτάνουν οι συμβουλές του.

Στα οικογενειακά τραπέζια τι συζητάτε; Για ποδόσφαιρο ή μπάσκετ;

«Μιλάμε και για τα δύο, νομίζω. Και ο Ντίνος άλλωστε γνωρίζει από ποδόσφαιρο. Από εκεί ξεκίνησε, οπότε έχει εικόνα. Εγώ βέβαια το έχω στην καρδιά μου. Είναι διαφορετικό να μιλάω για το άθλημα που υπηρέτησα και διαφορετικό για το μπάσκετ. Παρότι παρακολουθώ συνεχόμενα χρόνια Ευρωλίγκα και NBA, δεν μπορώ να πω πολλά».

Δίνετε αγωνιστικές συμβουλές στα παιδιά;

«Δεν γνωρίζω τα τακτικά κομμάτια του μπάσκετ, οπότε δεν θέλω να λειτουργώ ως συμβουλάτορας για κάτι που δεν ξέρω. Δεν αρμόζει στον χαρακτήρα μου. Μόνο κακό θα κάνω στον Ντίνο. Κάποιες φορές, πάντως, είμαι πολύ αυστηρός μαζί του, αλλά για θέματα αγωνιστικότητας. Θα του πω, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να τρέξει πιο γρήγορα ή πιο πολύ. Είναι στοιχεία που πρέπει να έχει κάθε σύγχρονος αθλητής. Δεν μπαίνω, όμως, σε τεχνικά κομμάτια».

Με τον Σίμο μπαίνετε σε τεχνικά θέματα;

«Η αλήθεια είναι ότι έπαιξα στην ίδια θέση. Κεντρικός αμυντικός. Προσπαθώ, όμως, να μη φορτώνω πολλά στο κεφάλι του. Καμιά φορά πάω να ξεφύγω και σταματάω. Ξέρω ότι οι προπονητές του πρέπει να τον εξελίξουν και να τον κάνουν καλύτερο. Πρέπει να διαμορφώσει τον δικό του χαρακτήρα και να καταλάβει τι πρέπει να βελτιώσει μέσα από τα λάθη του».

Τι ομοιότητες και τι διαφορές έχουν στον χαρακτήρα τους Ντίνος και Σίμος;

«Μοιάζουν μόνο οπτικά. Στον χαρακτήρα διαφέρουν. Ισχύει, νομίζω, αυτό για τα περισσότερα αδέρφια. Ο Ντίνος είναι πιο σοβαρός, πιο μετρημένος σε όλες τις κινήσεις του, σε όλα τα θέματα. Ο μικρός είναι πιο παιδί. Μπορεί να πει τα ανέκδοτά του, να τραγουδήσει, να δείξει το χιούμορ του. Είναι καλός στην παρέα, στις συναναστροφές. Αλλά είναι και πιο συγκρατημένος στο οικογενειακό κομμάτι. Ο Ντίνος από μικρός ήταν πιο δραστήριος, ήθελε να φύγει και να κάνει πολλά. Και οι δύο πάντως ήταν υπάκουα παιδιά. Δεν μας δημιούργησαν πρόβλημα ως έφηβοι. Βοηθήσαμε και οι δύο γονείς στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους. Η μητέρα τους (Σοφία) ήταν λίγο πιο σκληρή στην πειθαρχία και στην απαίτηση πραγμάτων. Υπήρξε αθλήτρια μεγάλων αποστάσεων. Μέχρι 10 χλμ. Νομίζω, απέκτησαν καλά εφόδια τα παιδιά από την οικογένεια. Και όλες τους οι παρέες ήταν από τον αθλητισμό».

Οταν εντάχθηκαν στον Αρη (ο Σίμος στην Κ15), αντιμετωπίσατε κάποιο πρόβλημα στη Θεσσαλονίκη;

«Οχι. Μόνο πειράγματα από φίλους. Προσωπικά δεν αισθανόμουν πολύ καλά. Είχα και το μαγαζί δίπλα στην Τούμπα με πελάτες φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Φοβόμουν και μην τους δημιουργήσει πρόβλημα στον Αρη το επώνυμό τους, επειδή είχε συνδεθεί με τον ΠΑΟΚ. Τους φέρθηκαν, όμως, καλά».

Μετά τον Αρη ο Ντίνος έζησε και την αμερικανική εμπειρία…

«Μαζί με τη σύζυγό μου μείναμε 12 μέρες στις ΗΠΑ και ανά τριήμερο αλλάζαμε πανεπιστήμιο μέχρι να διαλέξει ο Ντίνος με κριτήρια και μαθησιακά και αθλητικά. Εδειξαν ενδιαφέρον πολλά πανεπιστήμια και νομίζω ότι έκανε τη σωστή επιλογή. Βελτιώθηκε στο Wake Forest».

Πόσο συχνά μιλάτε στο τηλέφωνο με τα παιδιά;

«Οσο είναι μικρά τα παιδιά, η επικοινωνία είναι πιο συχνή. Οσο μεγαλώνουν, χάνεται κάπως. Αν περάσει πάντως μία μέρα χωρίς επαφή, τη δεύτερη μιλάμε».

Υπάρχει κάποια συνήθεια που ακολουθούν από τότε που ήταν μικροί;

«Προσπαθούσα πάντα να τους περάσω το μήνυμα ότι για να γίνεις καλός αθλητής πρέπει να είσαι καλά προπονημένος, να μην ξενυχτάς, να μην πίνεις και να προσέχεις τη διατροφή σου. Ολα αυτά τα βρίσκεις μπροστά σου».

Ποιες είναι οι διατροφικές τους προτιμήσεις;

«Ανέκαθεν μου άρεσε η καλή διατροφή και πάντα προσπαθούσα να έχω ποικιλία. Νομίζω ότι το πέρασα και στα παιδιά. Ποτέ χοιρινό κρέας. Μόνο μοσχάρι και κοτόπουλο. Επίσης ψάρια, όσπρια και φρούτα. Ειδικά ο Ντίνος έχει αδυναμία στα φρούτα. Ο Ντίνος κυνηγούσε και τη μητέρα του στην κουζίνα. Στον Σίμο δεν άρεσε το φαγητό μέχρι που άρχισε να αναπτύσσεται».

Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα παιδιά σας;

«Κανένα παιδί δεν έχει χαμηλές βλέψεις. Ολοι σκέφτονται το παραπάνω σκαλοπάτι. Δεν ξέρουμε, όμως, τι μας ξημερώνει. Κάθε αθλητής έχει περιθώρια βελτίωσης και το πού θα φτάσει τελικά το γνωρίζει μόνο ο Θεός».