Ο Μαρτίνς, το μεγάλο ρίσκο και το δέσιμο…

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να προκριθεί στα play off του Τσάμπιονς Λιγκ: η ισοπαλία με 2-2 στο ματς με τη Λουντογκόρετς, στάθηκε αιτία να κριθεί η πρόκριση στα πέναλτι κι εκεί οι γηπεδούχοι αποδείχτηκαν περισσότερο ψύχραιμοι. Αν σκεφτείς ότι ο Σεμέδο πέτυχε αυτογκόλ, ο Ανδρούτσος παραχώρησε ένα από τα πιο κουτά πέναλτι στην καριέρα του κι ο Μπα αποβλήθηκε για ένα ανόητο φάουλ στη μεσαία γραμμή αφήνοντας τον Ολυμπιακό με παίκτη λιγότερο για περισσότερα από 40 λεπτά, το ότι το ματς οδηγήθηκε στα πέναλτι μοιάζει σχεδόν θαύμα. Με τόσα μαζεμένα λάθη αμυντικών είναι κομμάτι δύσκολο μια ομάδα να αντέξει μέχρι τέλους.

Κατηγορούμενος

Από χθες το βράδυ, όπως πάντα συμβαίνει μετά τους αποκλεισμούς ελληνικών ομάδων, η συζήτηση που γίνεται αφορά τον προπονητή της ομάδας που δεν τα κατάφερε: αυτή τη φορά στο (διαδικτυακό κυρίως) εδώλιο του κατηγορουμένου βρίσκεται ο καλός Πέδρο Μαρτίνς. Εχει ευθύνες; Φυσικά και έχει. Αλλά όχι για το χθεσινό ματς. Εκτός κι αν έχει ζητήσει από τον Σεμέδο να στείλει την μπάλα στα δίχτυα της εστίας του Τζολάκη, αν έχει πει στον Ανδρούτσο να κλωτσήσει εντός περιοχής τον Ντεσπότοφ αντί για την μπάλα, κι αν έχει παρακαλέσει τον Μπα, όπως και πέρυσι στο ματς με την Αρσεναλ, να αποβληθεί για ένα εντελώς αχρείαστο φάουλ στη μεσαία γραμμή. Φυσικά στον προπονητή δεν μπορεί να χρεωθούν ούτε οι κάκιστες εκτελέσεις πέναλτι του Βαλμπουενά (που μιμήθηκε τον Ρομπέρτο Μπάτζιο στον τελικό του Μουντιάλ του 1994 Βραζιλία – Ιταλία) και του Χασάν (που στο ξεκίνημα της σεζόν φέτος το καλοκαίρι δεν του πάει καλά τίποτα). Ολα αυτά στοίχισαν στον Ολυμπιακό και για αυτά οι ευθύνες του προπονητή είναι μικρές. Αν υπάρχουν, υπάρχουν για κάποια άλλα. Για τον περίφημο σχεδιασμό της ομάδας π.χ.

Παλιοί

Ο Μαρτίνς αποφάσισε να διεκδικήσει την πρόκριση στηριγμένος στους παίκτες που πέρυσι κατέκτησαν το πρωτάθλημα: αυτό είναι μια δική του και μόνο απόφαση. Πέρυσι όταν έχασε τους Τσιμίκα, Ελαμπντελαουί και Γκιγιέρμε ζήτησε τους αντικαταστάτες τους και ο Ραφίνια, ο Χολέμπας και ο Εμβιλά (τρεις έτοιμοι και έμπειροι παίκτες) αποκτήθηκαν πολύ γρήγορα και με την Ομόνοια αγωνίστηκαν. Πρόπερσι είχε ζητήσει τις προσθήκες του Σεμέδο (για να δυναμώσει η άμυνα) και του Βαλμπουενά (που μπορούσε να αντικαταστήσει τον τραυματία Χριστοδουλόπουλο και αντικατέστησε και τον Φορτούνη όταν αυτός χτύπησε στο πρώτο φιλικό της προερτοιμασίας). Φέτος ο κόουτς είχε αποφασίσει πως θα στηριχθεί αποκλειστικά στους «παλιούς». Ο Κούντε και ο Τικίνιο, που ήρθαν νωρίς και πήραν μέρος στην προετοιμασία, δεν αποκτήθηκαν για να πάρουν τις θέσεις κάποιων που έφυγαν, αλλά ως έξτρα λύσεις: θα μπορούσαν να είναι στο ρόστερ και πέρυσι χωρίς να είναι απαραίτητα πάντα στην αρχική ενδεκάδα. Σε αυτή την αρχική ενδεκάδα, στα ματς των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ, ο κόουτς είχε αποφασίσει πως θα έπαιζαν τα παιδιά με τα οποία η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα. Για αυτό και στο Ράζγκραντ προτίμησε να ξεκινήσει ο «παλιός» Βρουσάι αντί π.χ. του νεοφερμένου Αγκιμπού Καμαρά που στο πρώτο ματς στο Καραϊσκάκη είχε σκοράρει.

Μπακού

Περιβάλλοντας με εμπιστοσύνη τους παίκτες στους οποίους πέρυσι στηρίχτηκε ο Μαρτίνς πήρε μια πρόκριση στο Μπακού από τη Νέφτσι αντιμετωπίζοντας μια χωρίς προηγούμενο έκτακτη ανάγκη. Στο Μπακού ο Ολυμπιακός προκρίθηκε παίζοντας χωρίς οκτώ βασικούς – επίτευγμα πολύ σημαντικό. Αλλά για να αποκλείσει τη Λουντογκόρετς ο Ολυμπιακός χρειαζόταν βοήθειες και από νεοφερμένους: πρώτα από όλα από τον έμπειρο τερματοφύλακα Βάτσλικ, που εντυπωσίασε στο Euro 2020, υπέγραψε ένα τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής συμβόλαιο κι ακόμα δεν έχει αγωνιστεί βασικός ούτε σε φιλικό ματς!

Ατυχίες

Δεν θέλω να αδικήσω τον Μαρτίνς: το πιο μεγάλο πρόβλημα του Ολυμπιακού φέτος το καλοκαίρι ήταν αυτό που η ομάδα απέκτησε πριν από το ματς με τη Νέφσκι, όταν στους τραυματισμούς του Φορτούνη, του Εμβιλά και του Τικίνιο προστέθηκαν παίκτες που «χτυπήθηκαν» από τον ιό. Ο Μαρτίνς, πριν από το ταξίδι στο Μπακού, έκανε προπόνηση με μόλις 11 παίκτες! Στη συνέχεια, οι καραντίνες του στέρησαν τη δυνατότητα να δουλέψει με τους πιο πολλούς βασικούς του για μέρες: η απουσία προπονήσεων φάνηκε και στο ματς με τη Λουντογκόρετς όταν ο Εμβιλά και ο Ελ Αραμπί αντικαταστάθηκαν λόγω κόπωσης και ο Μπουχαλάκης ζήτησε αλλαγή γιατί πόνεσε. Ωστόσο το ρίσκο της αποκλειστικής εμπιστοσύνης στους παίκτες που κέρδισαν το πρωτάθλημα ήταν μεγάλο. Και πληρώθηκε.

Επιτυχία

Ενας λόγος που το ποδόσφαιρο είναι συναρπαστικό είναι ότι δεν υπάρχουν στρατηγικές που οδηγούν πάντα στην επιτυχία. Ακόμα και πράγματα που μας μοιάζουν αυτονόητα, όπως η μακροημέρευση ενός προπονητή στον πάγκο μιας ομάδας, μπορεί να έχουν και συνέπειες αρνητικές. Αν ο Μαρτίνς ήταν στην πρώτη του σεζόν στον Ολυμπιακό θα ζητούσε ενισχύσεις νωρίς: η διοίκηση δεν θα του χαλούσε το χατίρι – άλλωστε για τον εκλεκτό του Ονιεκούρο πλήρωσε 5 εκατομμύρια και στον Τικίνιο, στον Κούντε και στον Βάλτσικ έδωσε συμβόλαια μεγάλα. Πριν από δυο χρόνια ο κόουτς έκανε βασικούς τον Σεμέδο και τον Βαλμπουενά πριν καλά καλά κατεβούν από το αεριπλάνο. Αλλά τότε δεν είχε κερδίσει πρωταθλήματα, δεν είχε αποκλείσει την Αρσεναλ, δεν είχε συνεχόμενες προκρίσεις στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Τώρα έχει. Και τα καλά αποτελέσματα συχνά δημιουργούν και συναισθηματικές δεσμεύσεις. Η ομάδα γίνεται οικογένεια και είναι σαφώς δυσκολότερο να γίνεις μέλος μιας οικογένειας από το να παίξεις σε μια ομάδα.

Δέσιμο

Από την άλλη, ακριβώς επειδή σε οτιδήποτε υπάρχουν δυο όψεις, η πείρα του προπονητή και το δέσιμο με τους παίκτες έχει και τα πολλά καλά που βλέπουμε. Ενας προπονητής που θα είχε έρθει στον Ολυμπιακό φέτος, αμφιβάλω αν θα αντιμετώπιζε με την ψυχραιμία του Μαρτίνς την κρίση που δημιούργησε στην ομάδα ο Covid και οι τραυματισμοί. Ο Ολυμπιακός, ό,τι και να γίνει με τη Σλόβαν Μπρατισλάβας, έχει εξασφαλίσει τους ομίλους του Conference League. Αν κρίνω από τα γενικότερα αποτελέσματα των ελληνικών ομάδων φέτος στην Ευρώπη, δεν το λες και λίγο…

ΠΑΟΚ

Για να μην αποκλειστεί από το Conference League θα παίξει απόψε κι ο ΠΑΟΚ στη ρεβάνς στην Τούμπα με την Μποέμιανς. Η διαφορά του από την ιρλανδική ομάδα είναι τεράστια: αδυνατώ να πιστέψω πως δεν θα προκριθεί. Από την άλλη έχουν δει φέτος τα μάτια μας πολλά. Ο Αρης αποκλείστηκε από την Αστάνα, η ΑΕΚ έμεινε έξω από τη Βελέζ Μόσταρ, ο Βαλμπουενά έστειλε ένα πέναλτι εκτός γηπέδου. Ο Λουτσέσκου είπε μετά το πρώτο ματς με την Μποέμιανς ότι θέλει να δει αίμα στα μάτια των παικτών του. Εγω λέω ότι πρέπει να τους δει να βάζουν γκολ…