Το παρασκήνιο ενός πρωινού καφέ και η γραμμή συνεννόησης στον ΣΥΡΙΖΑ

Στην κούρσα της αντιπολίτευσης, αν το Κίνημα Αλλαγής εξέπληξε ζητώντας παραιτήσεις υπουργών για την τραγωδία στα πύρινα μέτωπα, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέπληξε πάλι κρατώντας τους τόνους χαμηλά. Αυτό που ο μέσος παρατηρητής περίμενε από την Κουμουνδούρου δεν έγινε. Δηλαδή να αναπτυχθεί μια σκληρή γραμμή βερμπαλισμού που να ξεκινάει από αίτημα παραιτήσεων και να τελειώνει με πολεμική ρητορική. Σκληροί όροι υπήρξαν. Ομως η συνέντευξη Τύπου του Αλέξη Τσίπρα για το θέμα την Τρίτη, επιβεβαίωσε αυτό που συζητιόνταν έντονα στην Κουμουνδούρου από το Σαββατοκύριακο. «Νίκησαν οι μετριοπαθείς», έλεγε στέλεχος μετά την αναλυτική συνέντευξη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ που όχι απλώς δεν έθεσε ζήτημα παραιτήσεων υπουργών για τις πυρκαγιές, αλλά έκλεισε το μάτι στην εθνική συνεννόηση. Με παράλληλη κριτική στο επιτελικό κράτος βέβαια και με έμφαση πως η κυβέρνηση αγνόησε το πόρισμα Γκολντάμερ (Φεβρουάριος του 2019) που έκρουε τον κώδωνα επιστημονικά και με τη διακομματική βούλα για πυρκαγιές και συμφορές.

Τι συνέβη όμως; Σε μια μείζονα κρίση, δεν δοκιμάζεται μόνον η κυβέρνηση ή το κράτος που καλείται να τρέξει τη διαχείριση. Δοκιμάζονται και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και δη εκείνο της αξιωματικής.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ. Τη Δευτέρα λοιπόν έγινε στα ενδότερα του ΣΥΡΙΖΑ, το λεγόμενο Πολιτικό Κέντρο. Στην πραγματικότητα μιλάμε για τον διευρυμένο πρωινό καφέ υπό τον πρόεδρό του, που έχει πια θεσμικό χαρακτήρα στις αποφάσεις και ζυμώσεις των γραμμών του κόμματος. Εδώ το θέμα μπήκε κεντρικά.

Πώς θα εξελισσόταν η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ εν ώρα πυρκαγιών; Το εύκολο θα ήταν κεντρικά, να υπάρξει συγχρονισμός με μέρος του δημόσιου λόγου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έβριζε τον Πρωθυπουργό. Το ακόμη πιο εύκολο θα ήταν να ζητήσει παραιτήσεις. Εξάλλου για όσους παρακολουθούν τα συριζαϊκά, το έχει κάνει για λιγότερο σημαντικούς λόγους, για παράδειγμα είχε ζητήσει παλιότερα την παραίτηση Χρυσοχοΐδη, Μενδώνη, Κικίλια, Κοντοζαμάνη, κ.ά. Το δύσκολο θα ήταν να δείξει ένα θεσμικό πρόσωπο με ενσυναίσθηση και ευπρεπείς όρους διαμάχης.

Οι επιτελείς του Αλέξη Τσίπρα και βέβαια ο ίδιος, είχαν ζυγίσει από την πρώτη μέρα των πυρκαγιών που πλήττουν τη χώρα, πως στο δωμάτιο της δικής τους αντιπολίτευσης υπήρχε ένας ελέφαντας. Οι μέρες και οι ώρες στο Μάτι. Συν ότι, και στον ΣΥΡΙΖΑ – παρά τη σκληρή κριτική στην κυβέρνηση – έχουν εικόνα του κρατικού μηχανισμού. Εχουν περάσει απ’ το Μέγαρο Μαξίμου.

Στη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι του αιτήματος των παραιτήσεων συντάχθηκαν τα περισσότερα των παλιών στελεχών αλλά και οι περισσότεροι των 53 και της Γέφυρας (του προοδευτικού μεταρρυθμισμού). Και νίκησαν.

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ. Εδώ βέβαια απαιτείται μια διευκρίνιση: Ο Τσίπρας δεν προσήλθε στη συνέντευξη Τύπου της Τρίτης ράβοντας κοστούμι συγκυβέρνησης ή εθνικού συναγερμού. Επιασε το νήμα στις ασκήσεις συναίνεσης που είχε εγκαινιάσει με την πρότασή του για διακομματική υπουργό Υγείας και δη την κ. Λινού. Εδώ όμως κρύβεται η πραγματική πτυχή: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτό τον δρόμο, θέλοντας να αναδείξει την κατάρρευση του επιτελικού κράτους. Δεν στοχεύει εξάλλου τυχαία πλέον στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. «Η πολιτική ευθύνη για την καταστροφή έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Νάσος Ηλιόπουλος (στο ραδιόφωνο του Πρώτου Προγράμματος). Η γραμμή είναι αυτή.