«Κάναμε πολύ μεγάλα ματς, δείξαμε ποιοι είμαστε»

Σαν μικρά παιδιά έκαναν πάνω στο βάθρο οι διεθνείς μας κάνοντας απονομή ο ένας στον άλλο και γιορτάζοντας το ασημένιο μετάλλιο με το οποίο «ισοφάρισαν» την επίδοση των γυναικών από το 2004 στην Αθήνα.

Ομως στις δηλώσεις τους για μια ακόμα φορά «έκλεψαν» την παράσταση.

«Είναι πολλά τα συναισθήματα αυτή τη στιγμή. Είναι η μεγαλύτερη γιορτή του αθλήματος οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Δυστυχώς δεν μπορούμε να γιορτάσουμε με την καρδιά μας, γιατί στην Ελλάδα έχουμε πόλεμο, έναν πόλεμο που είναι πολύ οδυνηρός. Ενας πόλεμος που μας έχει επηρεάσει όλους. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αυτό το μετάλλιο δεν ανήκει μόνο σ’ εμάς, ανήκει σε όλους τους Ελληνες που αγωνίζονται αυτή τη δύσκολη στιγμή, σε αυτούς τους Ελληνες που βοηθούν, τους πυροσβέστες, σε όσους βοηθούν», τόνισε ο Μάριος Καπότσης, ενώ ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, του οποίου έπαθε ζημιές από τις φωτιές και το δικό του σπίτι, προτίμησε να μιλήσει για τον πατέρα του Τάσο Παπαναστασίου που δεν είχε καταφέρει ό,τι ο γιος του.

«Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα αυτή τη στιγμή. Νομίζω ο πατέρας μου είναι πιο χαρούμενος από μένα. Δεν ξέρω, ειλικρινά. Απλά θα του το τρίψω στη μούρη», τόνισε γελώντας και συμπλήρωσε: «Ο,τι ήταν να ειπωθεί γι’ αυτό, τις φωτιές, το είπε ο αρχηγός μας, ο Γιάννης Φουντούλης. Ενα μεγάλο μέρος των σκέψεών μας ήταν στην Ελλάδα, αυτά που γίνονται είναι θλιβερά».

Από την πλευρά του ο Γιώργος Δερβίσης πρόσθεσε: «Δεν έχω λόγια, ζούμε το όνειρό μας. Αυτό που μας έφερε εδώ είναι η άμυνά μας και φυσικά ο Μάνος Ζερδεβάς, που ήταν βράχος στο τέρμα. Στο πίσω μέρος του μυαλού μας το είχαμε, το είχαμε ονειρευτεί. Δεν περιμέναμε όμως να φτάνουμε αήττητοι στον τελικό. Ενα τέτοιο μετάλλιο είναι τα πάντα».

Ο Δημήτρης Σκουμπάκης πρόσθεσε: «Είναι από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου. Μακάρι να ήμασταν στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Κάναμε πολύ μεγάλα ματς, δείξαμε ποιοι είμαστε. Μακάρι να ακουγόταν ο εθνικός ύμνος. Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μου για να ‘μαστε στο Παρίσι στο υψηλότερο σκαλί».