Ο Γιάννης {LF}και ο Θανάσης{CR}

Οσα εκτυλίχθηκαν το βράδυ της Τρίτης στα Σεπόλια, φανέρωσαν αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Αλλά καλό είναι να το επιβεβαιώνουμε. Ο Γιάννης και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο έχουν ξεχωριστό τρόπο να πλησιάζουν το ευρύ κοινό και δη τη νεολαία. Δεν το συναντάμε τόσο συχνά αυτό. Και δεν ήταν κάτι δεδομένο στο παρελθόν. Η απλότητα και η αμεσότητα των δύο πρωταθλητών του ΝΒΑ είναι αυτή που τους κάνει τόσο οικείους στα μάτια πολλών. Ας μην τη χάσουν. Γιατί πάντα αξίζει να αποτελούν πρότυπα για τα νέα παιδιά και ίσως όχι μόνο γι’ αυτά. Τέτοιους αθλητές θέλουμε και τους θαυμάζουμε. Οπως εξάλλου τέτοιοι είναι και οι απλοί πρωταθλητές που ξεχώρισαν και μας συγκίνησαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οχι μόνο με τις επιδόσεις αλλά και με τη συμπεριφορά τους.

Με αφετηρία τον Πανιώνιο

Είναι ορισμένοι προπονητές που έχουν εμπιστοσύνη σε όσα έχουν δει ή (κυρίως) έχουν ακούσει για κάποιον ποδοσφαιριστή. Στη συγκεκριμένη κατηγορία φαίνεται πως μπαίνει ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς. Είχε κοινή αφετηρία με τον Χατζησαφί, τον Πανιώνιο. Και που λέτε, δεν είχε αντίρρηση να συνεργαστεί με τον ακραίο μπακ από το Ιράν και στην ΑΕΚ. Ελπίζοντας φυσικά πως ο Χατζησαφί θα αποδώσει και θα καλύψει καλύτερα το αριστερό άκρο σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, τον Λόπες. Ολα θα φανούν στην πορεία, αλλά ίσως να θέλει και κάτι καλύτερο η ΑΕΚ…

Επιστροφή;

Ακούγεται έντονα στο παρασκήνιο. Πως δηλαδή θα υπάρξει κάποια επάνοδος στο προσκήνιο, στελέχους µε γνώση προπονητική. Δηλαδή, ενός τεχνικού. Λέτε να ρίξω µατιές στο Γουδί;

Αυτοκαταστροφικός

Λίγες είναι οι περιπτώσεις τέτοιων παικτών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Που ενώ όλοι τους παραδέχονται, στο τέλος χύνουν οι ίδιοι οι ταλαντούχοι άσοι την καρδάρα με το γάλα. Το βλέπουμε στον Αμρ Ουάρντα. Ο ΠΑΟΚ του έδωσε την ευκαιρία να φανεί και να βρει θέση στο ρόστερ ισχυρής ομάδας,  αρκετές φορές. Δεν το εκμεταλλεύτηκε ο Ουάρντα και με τον Λουτσέσκου το μέλλον του κυνηγού από την Αίγυπτο φάνταζε θολό εξαρχής. Οταν δε σου γυρίζουν την πλάτη και άλλες ομάδες στην Ελλάδα με παράγοντες που σε ήθελαν κάποτε, κάτι πηγαίνει στραβά.

Σκούπες

Τελικά, αν όντως συνεχιστεί το ξήλωμα στο ρόστερ της ΑΕΚ και προχωρήσει η ομάδα σε σημαντικές αλλαγές, ένα θα σημαίνει αυτό: πως οι Μάσιμο Καρέρα και Μανόλο Χιμένεθ δεν ευθύνονταν για όλα τα δεινά στα Σπάτα. Οχι πως ήταν τέλειοι, σίγουρα όμως μεγάλο μερίδιο για τις αποτυχίες των τελευταίων ετών βαραίνει τους ποδοσφαιριστές. Και το μήνυμα από τη διοίκηση λέει πολλά. Μάλλον το κατάλαβε.

Εξω πάει καλύτερα

Ρίζωσε στη Μολδαβία και τη Σέριφ ο Δημήτρης Κολοβός. Πέρυσι ήταν εκεί με δανεισμό, τώρα πήγε με κανονική μεταγραφή. Ενας διεθνής παίκτης με ταλέντο σίγουρα, δεν έπιασε όμως ούτε στον Ολυμπιακό ούτε στον Παναθηναϊκό. Να μην του ταιριάζει η εγχώρια Λίγκα; Να έπαιξε ρόλο στη μικρή εξέλιξή τους κάποιος σοβαρός τραυματισμός; Οπως και να ‘χει, η συνέχεια για τον Κολοβό και το πώς μπορεί να διαχειριστεί το μέλλον του, έχει ενδιαφέρον.

{TMIK}Ποιος θα δικαιωθεί{TMIK};

Με αφορμή την επιλογή του Γιώργου Καλαϊτζάκη στο ντραφτ από τους Μιλγουόκι Μπακς και στο νούμερο 60, αξίζει να δούμε το θέμα από όλες τις πλευρές του. Αρχικά, ο Καλαϊτζάκης είναι ένας παίκτης με αδιαμφισβήτητο ταλέντο που όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι ξεχώρισε τόσο πολύ οσάκις τον είδαμε στα μέρη μας. Κυρίως με την πράσινη φανέλα. Στον αντίποδα, πρόκειται για έναν ψηλό γκαρντ, με θητεία στις μικρές εθνικές ομάδες. Αρα, οι Μπακς επενδύουν και βλέπουν «κάτι» στον παίκτη, όπως συνέβη και πριν από χρόνια με τον Αντετοκούνμπο. Φαντάζει υπερβολική η σύγκριση, αλλά κάπως έτσι είναι. Να δούμε ποιος τελικά θα δικαιωθεί. Οι εδώ αρμόδιοι που ουδέποτε εμπιστεύτηκαν σοβαρά τον παίκτη, ο Καλαϊτζάκης για το άλμα που κάνει ή μήπως οι πρωταθλητές του ΝΒΑ για το προσεκτικό ρίσκο που παίρνουν;