Η ευκαιρία του ήρθε {LF}από το… κρατητήριο

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από τότε που ο θρύλος της Formula 1 πάτησε για πρώτη φορά το γκάζι σε μονοθέσιο της Formula 1. Και μάλιστα αυτό έγινε με έναν όχι και τόσο συνηθισμένο τρόπο: ο Μίκαελ Σουμάχερ έπρεπε να αντικαταστήσει τον φυλακισμένο οδηγό της Formula 1, τον Μπερτράν Γκασό, ο οποίος βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα της φυλακής έπειτα από ένα σοβαρό επεισόδιο που είχε με έναν οδηγό ταξί στο Λονδίνο (ο Γκασό του πέταξε βιτριόλι και έπειτα από λίγες ημέρες οδηγήθηκε στη φυλακή, μόνο όμως για 15 ημέρες!).

Η τύχη χαμογέλασε για τον άγνωστο τότε Σουμάχερ, εξαιτίας ενός θλιβερού γεγονότος που αμαύρωσε το μηχανοκίνητο σπορ. Ο δαιμόνιος Εντι Τζόρνταν, που ξέμεινε από οδηγό, τον επέλεξε να καθίσει στις 25 Αυγούστου 1991 για πρώτη φορά στο μονοθέσιο της ομώνυμης ομάδας του, στο Γκραν Πρι Βελγίου, ενώ από τις πιο άγνωστες πτυχές της ιστορίας είναι ότι ο Σουμάχερ είχε πει ψέματα για την ηλικία του ώστε να μη χάσει την ευκαιρία να μπει στον φανταστικό κόσμο της Formula 1. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε έρθει σε επαφή με τη Formula 1, όπου του είχε δοθεί η ευκαιρία να οδηγήσει στα δοκιμαστικά του Σίλβερστοουν, χωρίς ωστόσο να έχει πολλές ελπίδες να εδραιωθεί σε μία από τις δέκα ομάδες. Ομως, η τύχη δεν άργησε να του χαμογελάσει, όταν ο Φλάβιο Μπριατόρε, μετά την αντικατάσταση του φυλακισμένου πιλότου, και αφού… μυρίστηκε το ταλέντο του, τον προσέλαβε χωρίς πολλές καθυστερήσεις στην ομάδα της Benetton Ford.

Εκτοξεύτηκε

Η εξέλιξή του ήταν ταχύτατη και έναν χρόνο αργότερα, στις 30 Αυγούστου 1992, ο Σουμάχερ πέτυχε την πρώτη του νίκη στο βελγικό Γκραν Πρι, φανερώνοντας το μεγάλο οδηγικό ταλέντο του με περίσσιο θάρρος και μια πρωτόγνωρη ωριμότητα πίσω από το τιμόνι, χωρίς ακόμη να έχει την εμπειρία του Σένα ή του Προστ. Την πιο λαμπρή καριέρα την έχτισε αγκαζέ με τη Ferrari, που από το 1996 και μετά πέτυχε και τις περισσότερες διακρίσεις.

Η αγωνιστική ζωή του είχε πολλές δυνατές στιγμές που έχουν μείνει στην ιστορία της Formula 1. Οπως η νίκη του στην Ιμολα το 2003, λίγες ώρες μετά τον θάνατο της μητέρας του, το σοβαρό ατύχημα στο Σίλβερστοουν το 1999, όπου έσπασε το πόδι του, η συγκίνησή του το 2000 στη Μόντσα όταν ισοφάρισε το ρεκόρ του Σένα με τις 41 νίκες, η ανάδειξή του ως κορυφαίου αθλητή στον κόσμο το 2001 και το 2004, το φιλανθρωπικό του έργο με κορυφαία στιγμή τη δωρεά των 10 εκατ. δολαρίων στα θύματα του τσουνάμι του 2006.

Το 2006 αποχώρησε από την ενεργό δράση, όμως τα παπούτσια του δεν τα είχε κρεμάσει ακόμα. Το 2010 επέστρεψε στα πιτ στοπ με την ομάδα της Mercedes για να αντικαταστήσει τον Τζένσον Μπάτον που είχε κερδίσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα έναν χρόνο πριν. Στις 4 Οκτωβρίου 2012, ο Σουμάχερ ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τη Formula 1 στο τέλος της σεζόν, κάτι που και έπραξε. Ο Σούμι έχει κερδίσει συνολικά επτά παγκόσμια πρωταθλήματα, πήρε μέρος σε 307 αγώνες, έχει ανέβει στο πόντιουμ 155 φορές και έχει κατακτήσει 91 νίκες.

Η ζωή του σε ταινία

Στο NetFlix θα προβάλλεται από τον Σεπτέμβριο το ντοκιμαντέρ που φέρει τον τίτλο «SCHUMACHER» και εξιστορεί την πορεία του Μίκαελ Σουμάχερ. Το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ ήταν να βγει στις οθόνες λίγους μήνες πριν από την πανδημία, όμως οι δύσκολες υγειονομικές καταστάσεις ανέβαλαν την πολυσχιδή παραγωγή. Ειδικότερα, το ντοκιμαντέρ κάνει μια ιστορική αναδρομή στην καριέρα του γερμανού οδηγού στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, αρχής γενομένης από την εποχή που κάθισε για πρώτη φορά ως παιδί στα καρτ, μέχρι το τελευταίο του – από τα συνολικά 7 – πρωτάθλημα στη Formula 1 το 2004. Σήμερα, ο Σουμάχερ, μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε τα Χριστούγεννα του 2013 στις Γαλλικές Αλπεις, παραμένει κατάκοιτος και δίνει δύσκολη μάχη για τη ζωή, όντας άξιος θαυμασμού και αστείρευτης δύναμης. Το σπίτι του στην Ελβετία έχει μετατραπεί εδώ και οκτώ χρόνια σε πολυδάπανη μονάδα εντατικής νοσηλείας, με την οικογένειά του να είναι πάντα στο πλευρό του και τη σύζυγό του να φροντίζει ώστε να τον κρατάει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπου ελάχιστοι γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση της υγείας του.