{T16}Σημαντικές επιτυχίε{T16}ς

Το 1996 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα,  ο Βίκτωρας Μήτρου έχασε για λίγα γραμμάρια σωματικού βάρους το χάλκινο μετάλλιο και είχε μείνει 4ος για να ξεστομίσει αυθόρμητα την ατάκα που άφησε ιστορία: «Η 4η θέση είναι η θέση του βλάκα…».

Ευτυχώς για τον ίδιο τέσσερα χρόνια αργότερα στο Σίδνεϊ πήρε το ασημένιο μετάλλιο χάνοντας το χρυσό και πάλι λόγω σωματικού βάρους.

Ας σκεφτούμε λίγο όμως τι σημαίνει 4ος, 5ος και 6ος Ολυμπιονίκης, γιατί πολλές φορές βάζουμε εμείς (οι απέξω) τόσο ψηλά τον πήχη και μετά απογοητευόμαστε ή θεωρούμε αποτυχία που δεν πήραν μετάλλιο η Κατερίνα Στεφανίδη (4η), ο Εμμανουήλ Καραλής (4ος), ο Αλκης Κυνηγάκης (5ος), ο Κριστιάν Γκολομέεβ (5ος) το δίδυμο της Χριστίνας Μπούρμπου με τη Μαρία Κυρίδου (5ες) αλλά και η Αννα Κορακάκη (6η και στους δύο τελικούς στη σκοποβολή).

Την εθνική πόλο τη βάζουμε επίσης στην εξίσωση σε περίπτωση που (μακριά από εμάς) δεν καταφέρει τελικά να πάρει ένα μετάλλιο.

Λες και η μικρή Ελλάδα, είναι η Κίνα, οι ΗΠΑ, ή ακόμα η Ρωσία ή παλαιότερα η Σοβιετική Ενωση στα ντουζένια της και πρέπει να τα βάψουμε μαύρα που επιστρέφουμε με 3-4 μετάλλια και όχι με μια ντουζίνα και βάλε.

Ας σκεφτούμε λίγο το πώς κατάφεραν οι περισσότεροι να φτάσουν και να αγωνιστούν στο Τόκιο και μετά ας κοιταχτούμε πάλι στον καθρέφτη. Ας δούμε πώς προετοιμάστηκαν υπό ποιες συνθήκες και με κλειστά ως επί το πλείστον για καιρό τα γυμναστήρια.

Ας ρίξουμε μια ματιά και στις απολαβές τους και για το αν αρκετοί από αυτούς μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς κάνοντας παράλληλα οικογένεια και πρωταθλητισμό.

Για τον Θοδωρή Ιακωβίδη για παράδειγμα, το μετάλλιο (που δεν πήρε) είναι το γεγονός ότι κατάφερε κόντρα σε όλους και σε όλα να πάει να αγωνιστεί.

Το επανέλαβε χθες (για όσους δεν το κατάλαβαν από τις δηλώσεις του αρσιβαρίστα μας) ο κολυμβητής μας στο Open Water, Αλκης Κυνηγάκης: «Δεν είχα ιδιαίτερους συμμάχους αυτή την πενταετία. Το είπε και ο Ιακωβίδης. Είμαστε μόνοι μας και παλεύουμε. Αν είχαμε κάθε χρόνο Ολυμπιάδα θα ήταν καλύτερα τα πράγματα. Λείπει ο κόσμος. Είμαστε μόνοι μας στο σκοτάδι μας».

Οι ίδιοι (αθλητές και αθλήτριες) μπορούν να βάζουν τον πήχη όσο ψηλά θέλουν και πιστεύουν ότι μπορούν. Εμείς πρέπει να κρίνουμε συνολικά και όχι με κριτήριο τις απόψεις για τη…θέση του βλάκα. Απόψεις που είναι υπερβολικές και προφανώς δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.