ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙΝΕ ΠΑΛΙ ΟΠΩΣ ΠΕΡΥΣΙ

Εμπρηστές μας καίνε και φέτος όπως πέρυσι τον ίδιο μήνα και την ίδια μέρα. Παρέδωσαν στις φλόγες την Πεντέλη, έβαλαν φωτιά στον Λουτρόπυργο και απειλήθηκαν τα διυλιστήρια της «Πετρόλα», έκαψαν μεγάλες εκτάσεις στην Κορινθία, στο Ναύπλιο, στη Λακωνία, στη Λάρισα. Ολες οι φωτιές ξεπήδησαν την ίδια ώρα χθες γύρω στις 3-5 μ.μ.

Με απόφαση του Πρωθυπουργού κ. Ανδρέα Παπανδρέου «θα καταβληθή αμοιβή 10 εκατ. δραχμών σε οποιονδήποτε πολίτη δώσει πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές που να οδηγήσουν στον εντοπισμό και τη σύλληψη των εμπρηστών σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας εκδηλώθηκαν εμπρησμοί».

«Πρόκειται για μια άνανδρη, ύπουλη κι εγκληματική επίθεση κατά του έθνους και σαν τέτοια θα αντιμετωπιστεί». Αυτό δήλωσε ο Πρωθυπουργός κ. Α. Παπανδρέου αμέσως μετά την επιστροφή του στο Πεντάγωνο από το μέτωπο της πυρκαγιάς στην Πεντέλη.

Τι έγινε πέρυσι στις 2 Αυγούστου στην Αθήνα

Φωτιές που έζωσαν την πρωτεύουσα και κατέκαψαν τεράστιες εκτάσεις στην Πεντέλη και όλα τα βόρεια προάστια, προκαλώντας τον θάνατο δύο ατόμων, τον τραυματισμό δεκάδων και αμέτρητες καταστροφές σε σπίτια, ζώα και καλλιέργειες. Ισως δεν είναι σύμπτωση ότι ο «χορός της φωτιάς» άρχισε πέρσι με 100 πυρκαγιές που ξέσπασαν ταυτόχρονα σε Πεντέλη,  Καβούρι, Αργυρούπολη,  Ψαθόπυργο, Πρέβεζα, Ζάκυνθο, Λαμία, Αμφισσα, Λιδορίκι, Χαλκιδική, Καβάλα, Ιωάννινα και άλλες περιοχές.

Η μοναξιά

Κάποτε οι άνθρωποι ήταν όλοι μαζί, μεγάλες οικογένειες, παρέες, ενορίες. Μαζί στα πανηγύρια, στα κούλουμα, στη σπορά, στον θερισμό. Μαζί σε όλες τις ηλικίες. Το σπίτι αδιαίρετο, αβέρτο ή στρωματσάδα στην αυλή, στην ταράτσα, στους γιαλούς. Η μεγάλη αίθουσα του καφενείου, ο κυριακάτικος περίπατος στην κεντρική λεωφόρο έσφυζαν από ζωή.

Πώς αλλάξαμε τόσο γρήγορα;

Χωριστά οι παππούδες απ’ τα παιδιά, χωριστά οι γονείς απ’ τα τέκνα. Χωριστό φαΐ, χωριστά δωμάτια, χωριστές διακοπές.

Οι ομαδικές εκδρομές με τα φορτηγά και τα λεωφορεία έλειψαν. Ενας ένας, δύο δύο μοναχικοί μέσα στα ιδιωτικά αυτοκίνητα. Τώρα τα πράγματα φτάσανε την τέλεια μοναξιά.

Η μοναξιά της μοτοσυκλέτας. Η μοναξιά του σλήπινγκ-μπαγκ. Η μοναξιά της απόλαυσης της μουσικής με τα ακουστικά στ’ αυτί. Η μοναξιά του μπάνιου στη βραχώδη ακτή. Το ιδιωτικό,  ακοινώνητο, όνειρο. Η μοναξιά των ωτοασπίδων. Η έκπτωση της γλώσσας μέσω των κόμικς. Οι άνθρωποι, οι νέοι, γίναν ουδέτεροι. Η μοναξιά του ουδετερόνιου. Θα περιμένουμε την εκρηκτική διάσπασή του;