ΝΒΑ – Ολυμπιακοί Αγώνες: μία σχέση πάθους

Οταν το 1992 η ΔΟΕ αποφάσιζε να ανοίξει τις πύλες των Ολυμπιακών Αγώνων στους επαγγελματίες παίκτες του ΝΒΑ, ελάχιστοι ενδεχομένως μπορούσαν να φανταστούν τι θα επακολουθούσε. Οχι όσον αφορά την κυριαρχία της μόνης αυθεντικής Dream Team των ΗΠΑ εκείνο το καλοκαίρι και των άλλων ομάδων που έστειλαν οι Αμερικανοί στις επόμενες διοργανώσεις. Αυτά ήταν αναμενόμενα.

Αλλά όσον αφορά τη διείσδυση του ΝΒΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τριάντα χρόνια μετά δεν υπάρχει ομάδα στο ολυμπιακό τουρνουά που να μην έχει στο ρόστερ της τουλάχιστον έναν παίκτη από το κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου. Ή μάλλον υπάρχει. Το Ιράν, που πάντως ποτέ δεν φημιζόταν για την ποιότητα των σχέσεών του με τις Ηνωμένες Πολιτείες και οτιδήποτε έχει σχέση με αυτές.

H αρχή

Η αλήθεια είναι ότι το 1992 στη Βαρκελώνη ο Μάικλ Τζόρνταν, ο Μάτζικ Τζόνσον, ο Λάρι Μπερντ και οι υπόλοιποι σουπερστάρ της Dream Team δεν ήταν οι μοναδικοί παίκτες που προέρχονταν από το ΝΒΑ. Αλλοι εννέα καλαθοσφαιριστές αγωνίζονταν τότε σε ομάδες του αμερικανικού επαγγελματικού πρωταθλήματος και πήγαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες για να εκπροσωπήσουν έξι διαφορετικές χώρες. Οι Ντράζεν Πέτροβιτς, Τόνι Κούκοτς, Στόγιαν Βράνκοβιτς την Κροατία, οι Γκούνταρς Βέτρα και Αλεξάντερ Βολκόφ τη Ρωσική Κοινοπολιτεία (μεταβατική διάδοχο της ΕΣΣΔ), ο Σαρούνας Μαρτσουλιόνις τη Λιθουανία, ο Λιουκ Λόνγκεϊ την Αυστραλία, ο Ντέτλεφ Σρεμπφ τη Γερμανία και ο Καρλ Ερέρα τη Βενεζουέλα.

Ομως αυτό που γίνεται φέτος στο Τόκιο είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Οι 11 από τις 12 ομάδες του ολυμπιακού τουρνουά έχουν στη σύνθεσή τους από τουλάχιστον έναν παίκτη του ΝΒΑ. Επί συνόλου 144 αθλητών, οι 47 αγωνίζονται στο αμερικανικό επαγγελματικό πρωτάθλημα. Και από τις 30 ομάδες του ΝΒΑ, οι 27 εκπροσωπούνται από τουλάχιστον έναν καλαθοσφαιριστή σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες! Μόνον η Ιντιάνα, η Σάρλοτ και το Μέμφις δεν έχουν εκπρόσωπο.

Πρώτη η Νιγηρία

Η ομάδα που έχει τους περισσότερους ΝΒΑer είναι η Νιγηρία. Μπορεί να ακούγεται λίγο παράξενο, αλλά δεν είναι. Τα ταλέντα από την Αφρική που κάθε χρόνο διασχίζουν τον Ατλαντικό για να παίξουν στα αμερικανικά πανεπιστήμια είναι πολλά, ενώ και το ίδιο το ΝΒΑ έχει οργανώσει εκεί ένα ευρύ δίκτυο παρακολούθησης παικτών. Το αποτέλεσμα είναι να έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια μια σημαντική δεξαμενή παικτών ικανών να αγωνιστούν στο κορυφαίο επίπεδο. Πάντως, αν εξαιρέσει κανείς τον Τζαλίλ Οκαφόρ, που το 2015 είχε επιλεγεί στο Νο 3 του ντραφτ και έπαιξε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του καλό μπάσκετ, ουδείς άλλος από τους συνολικά 8 ΝΒΑers της Νιγηρίας (Πρίσιους Ακίουα, Κιμέζιε Μέτου, Τζόρνταν Νουόρα, Τζος Οκόγιε, Κέι Ζι Οκπάλα, Μίγε Ονι, Νάμντι Βίνσεντ) έχει κρίσιμο ρόλο στην ομάδα του, αν και ο Νουόρα μπορεί να καυχιέται ότι πρόσφατα κέρδισε πρωτάθλημα με τους Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος έχει επίσης νιγηριανές ρίζες.

Επτά οι Αυστραλοί

Πολλούς παίκτες από το ΝΒΑ έχουν επίσης η Αυστραλία και η Γαλλία. Οι Αυστραλοί έχουν επτά και ανάμεσά τους ξεχωρίζει ασφαλώς ο Πάτι Μιλς, που εδώ και χρόνια κάνει σπουδαία καριέρα στους Σαν Αντόνιο Σπερς. Σημαντική καριέρα κάνουν επίσης οι Αρον Μπέινς, Ματ Ντελαβεντόβα, Ντάντε Εξουμ και Τζο Ινγκλς, ενώ στο νέο αίμα ανήκουν ο Ματίς Τάιμπουλ των Σίξερς, μέλος της δεύτερης αμυντικής πεντάδας του πρωταθλήματος φέτος, και ο Τζος Γκριν των Μάβερικς.

Η Γαλλία έχει πέντε, από τους οποίους οι τρεις είναι… ένας κι ένας. Ο Ρούντι Γκομπέρ των Τζαζ, ο Εβάν Φουρνιέ των Σέλτικς και ο Νικολά Μπατούμ των Κλίπερς είναι παίκτες που πρωταγωνιστούν εδώ και χρόνια στο ΝΒΑ. Οι Φρανκ Ντιλινκινά και Τιμοτέ Λουβαβού Καμπαρό είναι πιο νέοι κι ακόμα ψάχνουν τα πατήματά τους στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου.

Η Ισπανία, που κάποτε είχε πολλούς ΝΒΑers, φέτος κατεβάζει μόνο τρεις. Τον Ρίκι Ρούμπιο της Μινεσότα, τον Ουίλι Ερνανγκόμεθ της Νέας Ορλεάνης και τον Μαρκ Γκασόλ των Λέικερς. Υπάρχει βεβαίως και ο δις πρωταθλητής του ΝΒΑ πιο παλιά, Πάου Γκασόλ, στην τελευταία διοργάνωση της καριέρας του, ενώ θα έπαιζε και ο αδερφός του Ουίλι Ερνανγκόμεθ, ο Χουάντσο, αν δεν τραυματιζόταν στην προετοιμασία.

Τρεις ΝΒΑers έχει και η Αργεντινή. Τον Φακούντο Καμπάτσο των Νάγκετς, τον Γκάμπριελ Ντεκ των Θάντερ και τον Λούκα Βιλντόθα των Νικς, όμως μόνο ο πρώτος έχει βρει ρόλο στην ομάδα του μέχρι στιγμής.

Η Γερμανία έχει τον Μορίτς Βάγκνερ από το Ορλάντο και τον Ιζάακ Μπόνγκα της Ουάσιγκτον, η Ιταλία τον Ντανίλο Γκαλινάρι της Ατλάντα και τον Νίκο Μάνιον των Ουόριορς (υπάρχει και ο Νικολό Μέλι, που έπαιξε πέρυσι στους Μάβερικς, αλλά αυτό το καλοκαίρι επέστρεψε στο Μιλάνο), η Ιαπωνία τον Ρούι Χατσιμούρα της Ουάσιγκτον και τον Γιούτα Γουατανάμπε του Τορόντο και η Τσεχία τον Τόμας Σατοράνσκι των Σικάγο Μπουλς.

Τελευταία αφήσαμε τη Σλοβενία, γιατί είναι η πιο τυχερή απ’ όλες. Ακόμα και από τις ΗΠΑ με τους 12 ΝΒΑers. Διότι διαθέτει τον μοναδικό από όλους αυτούς τους παίκτες που μπορεί μόνος του να την οδηγήσει στο βάθρο. Τον Λούκα Ντόντσιτς φυσικά. Εχει και τον Βλάτκο Τσάντσαρ των Νάγκετς, αλλά ο φοβερός και τρομερός Ντόντσιτς είναι όλα τα λεφτά…