Ζήτημα αξιοπιστίας

Αξιος πίστης. Αξιόπιστος. Αυτός που εμπνέει εμπιστοσύνη. Που μπορείς να τον εμπιστευτείς. Ο,τι ακριβώς είναι ο Ολυμπιακός. Μία αξιόπιστη ομάδα. Που μαθαίνει από τα λάθη της και προσπαθεί να μην τα επαναλαμβάνει. Που εξελίσσεται χωρίς διαλείμματα. Που διατηρεί πάντοτε ψηλά τον πήχη και παραμένει μόνιμα διψασμένη για διακρίσεις.

Μετά το στραπάτσο από τη Χάποελ Μπερ Σεβά στις 3 Αυγούστου του 2016, ο Ολυμπιακός έσβησε από το λεξιλόγιό του τις λέξεις «ήττα» και «αποκλεισμό» από τις προκριματικές φάσεις. Σε είκοσι αγώνες, 14 στο Τσάμπιονς Λιγκ και έξι στο Γιουρόπα Λιγκ παραμένει αήττητος, αξιόπιστος και πάντα Εγγλέζος στα ραντεβού του με τα κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης. Εκεί όπου είναι πραγματικά η θέση του.

Ο Ολυμπιακός αναγκάζεται να διαβεί δύσβατα μονοπάτια, να αγωνιστεί σε πατατοχώραφα και σε γήπεδα που σου δίνουν την εντύπωση πως θα καταρρεύσουν στο πρώτο φύσημα του αέρα, πληρώνοντας το τίμημα της αναξιοπιστίας του ποδοσφαίρου που εκπροσωπεί.

Οι ημεδαποί αντίπαλοί του αντί να την έχουν στημένη στη γωνία για να του επιτεθούν στην πρώτη ευκαιρία θα έπρεπε να έχουν δημιουργήσει το δικό τους πρόγραμμα. Κι αν στερούνται δυνατοτήτων, ας καταφύγουν σε μια απλή και δοκιμασμένη μέθοδο: να  αντιγράψουν τον Ολυμπιακό.

Η ανάπτυξη των Ερυθρολεύκων στηρίζεται στο τρίπτυχο επενδύσεις στην ακαδημία που έχει άμεση επικοινωνία με την πρώτη ομάδα, στο καλό σκάουτινγκ που εκμεταλλεύεται άριστα το value for money και στις διεθνείς διασυνδέσεις που λειτουργούν ως βατήρας στις φιλοδοξίες των παικτών του αλλά και ως σοβαρή πηγή εσόδων. Υπάρχει βέβαια και το κεφάλαιο «προπονητής». Πηγαίνοντας κόντρα στη νοοτροπία που διέπει τις μεσογειακές χώρες, ο Ολυμπιακός επενδύει μακροπρόθεσμα στον Πέδρο Μαρτίνς. Ο Πορτογάλος ξεκίνησε για τέταρτη σεζόν στον ερυθρόλευκο πάγκο διεκδικώντας τον τίτλο του μακροβιότερου προπονητή στην ιστορία του Ολυμπιακού με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους αριθμολάγνους και την αξιοπιστία του συλλόγου.