Το νέο μότο {CR}του Μητσοτάκη {CR}και η στρατηγική {CR}του φθινοπώρου

Στη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη να «ξοδέψει» σε δύσκολες μεταρρυθμίσεις το πολιτικό κεφάλαιο εμπιστοσύνης, που συνολικά στο Μαξίμου θεωρούν ότι ενίσχυσαν στην περίοδο διαχείρισης κρίσεων, δείχνουν στενοί συνεργάτες του ενόψει ενός – επίσης δύσκολου – φθινοπώρου με ανοιχτό το στοίχημα για ολική επανεκκίνηση μετά την υπέρβαση της υγειονομικής κρίσης. Ετσι ερμηνεύουν το μότο του Πρωθυπουργού «αναλαμβάνω με θάρρος το πολιτικό κόστος», κατά την τελευταία όπως όλα δείχνουν για το καλοκαίρι αντιπαράθεση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή σχετικά με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Μητσοτάκης αποφάσισε να πάρει πάνω του ένα πεδίο το οποίο προκαλεί πολιτικοκοινωνικές αναταράξεις, ωστόσο θέλησε μέσα από την Παιδεία (ένας κομβικός άξονας στις προγραμματικές δεσμεύσεις του και «προσωπικό» του στοίχημα) να προτάξει με τόση ευθύτητα την εικόνα αποφασιστικότητας που καλλιεργεί τους τελευταίους μήνες για αλλαγές, ανεξαρτήτως της απειλής συγκρούσεων. Στο επιτελείο Μητσοτάκη φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι τα πιο απαιτητικά τεστ απόδοσης και αντοχής της κυβέρνησης έπονται με την επιστροφή της πολιτικής πραγματικότητας έπειτα από μια «περίοδο χάριτος» την οποία επέκτεινε, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, η πανδημική περίοδος. Εξού και η αγωνία Μητσοτάκη να απλώνει την αλυσίδα των μεταρρυθμίσεων, επιμένοντας στο ανάλογο προφίλ που έχτιζε προεκλογικά αλλά και έχοντας την πεποίθηση ότι οι κυβερνητικές επιλογές εκφράζουν τα αιτήματα της πλειονότητας της κοινωνίας για βήματα «κανονικότητας» και αλλαγή σελίδας. Είναι χαρακτηριστικές οι νέες αναφορές του σε «στερεότυπα» του παρελθόντος και «μύθους» που πρέπει να γκρεμιστούν ακόμα και σε μετρήσεις κοινής γνώμης που αποτυπώνουν, όπως είπε, το «ώριμο αίτημα» των περισσότερων πολιτών συγκεκριμένα για την αξιολόγηση και τις νέες θεματικές ενότητες στα σχολεία.

Στο πλαίσιο αυτό επιστρέφουν με έμφαση τα… μέτωπα (αυτό της «λογικής και της αλήθειας» που άνοιξε ο Μητσοτάκης με αφορμή τους εμβολιασμούς απέναντι σε εκείνο της αντίστασης στις κυβερνητικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) καθώς και τα διλήμματα («πρόοδος ή συντήρηση;», «με τους πολλούς ή με την ελίτ και τα ιδιωτικά συμφέροντα;» κ.λπ.) που ήδη διαμορφώνουν πολιτικό σκηνικό εντάσεων και προμηνύουν όσα έρχονται το φθινόπωρο. Πρόθεση του Πρωθυπουργού, είναι σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, να επιμένει στο θετικό λόγο και στα σήματα αισιοδοξίας για την επόμενη μέρα, αναζητώντας για την ατζέντα του πρωτοβουλίες που θα ενισχύουν δημόσια το αφήγημά του για «μεταρρυθμιστική ορμή» και για παρεμβάσεις με «αναπτυξιακό και κοινωνικό» χαρακτήρα. Ακόμα και αν το αποτύπωμά τους δύσκολα θα είναι άμεσα ορατό στους πολίτες. «Στόχος η συνέπεια, να μην παρεκκλίνουμε από τους στόχους για τους οποίους οι πολίτες μας έδειξαν εμπιστοσύνη» σημειώνουν πρόσωπα κοντά στο πρωθυπουργικό περιβάλλον.

«ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ». Αυτό σηματοδοτεί επιπλέον και την επιστροφή (στην κυβερνητική ρητορική σίγουρα) του πρωθυπουργικού συνθήματος «ανάπτυξη για όλους» και «δουλειές» μέσα από επενδύσεις καθώς και την ένταση στη σύγκρουση αντιλήψεων ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα με σταθερή πλέον την τακτική Μητσοτάκη να αντλεί επιχειρήματα και αναφορές από το «οπλοστάσιο» της Αριστεράς. Οι δύο «μάχες», αφενός για τα εργασιακά αφετέρου για την Παιδεία, στις οποίες ο Πρωθυπουργός επιχείρησε  να ρίξει φως στην αντίθεση προοδευτικότητας και στασιμότητας δείχνουν τι έπεται και με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση – άλλο ένα κεφάλαιο με ισχυρή πρωθυπουργική στήριξη, με προδιαγεγραμμένες αντιδράσεις από συνδικάτα και αντιπολίτευση και με αιχμή τη νεολαία. Στις τρεις μεταρρυθμίσεις, που θα κριθούν στην εφαρμογή τους, η κυβέρνηση θέλει να χαράζει μακροπρόθεσμο ορίζοντα. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η αγορά εργασίας μας είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του 21ου αιώνα» έλεγε ο Μητσοτάκης για το εργασιακό, ενώ για την Παιδεία σημείωσε ότι «προτιμώ να είμαι χρήσιμος με παρεμβάσεις των οποίων τα αποτελέσματα θα τα δούμε σε βάθος χρόνου».