Ο άνθρωπος στο επίκεντρο

Οι Ιάπωνες, με σεβασμό στον ίδιο τον άνθρωπο που υποφέρει από την πανδημία εδώ και ενάμιση χρόνο, έστειλαν ένα παγκόσμιο μήνυμα με τη λιτή και ιδιαίτερα ανθρωποκεντρική τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο.

Μάλιστα ήταν εντυπωσιακό το φινάλε, όπου η διάσημη Γιαπωνέζα Ναόμι Οζάκα άναψε τον βωμό με την ολυμπιακή φλόφα, ένα πανέμορφο λουλούδι που άνοιγε σιγά σιγά για να περάσει το μήνυμα ότι η ζωή θα ανθίσει ξανά και το φως θα επικρατήσει κόντρα στο σκοτάδι.

Δεν είναι τυχαίο ότι, εκτός από ολυμπιονίκες και παραολυμπιονίκες, αυτή τη φορά τη φλόγα στα τελευταία μέτρα προς τον βωμό μετέφεραν μεταξύ άλλων ένας γιατρός και μια νοσοκόμα (οι ήρωες και οι πραγματικοί πρωταθλητές σε κάθε χώρα όλο αυτό το διάστημα) αλλά και έξι παιδιά – που συμβολίζουν την ελπίδα – από τις περιφέρειες Ιουάτε, Μιγιάγκι και Φουκουσίμα.

Δηλαδή αυτές που υπέφεραν και θρήνησαν τους περισσότερους από 18.500 νεκρούς από τον καταστροφικό σεισμό που συνδυάστηκε και με τσουνάμι το 2011, προκαλώντας παράλληλα και την καταστροφή στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα.

Οι Ιάπωνες (και η ΔΟΕ) σεβάστηκαν το παγκόσμιο πένθος με τους πάνω από 4.000.000 νεκρούς και δεν προχώρησαν σε μια τελετή-πάρτι – κάθε άλλο.

Τη στιγμή μάλιστα που εκτός σταδίου υπήρχαν μεγάλες συγκεντρώσεις από τους Ιάπωνες που δεν θέλουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Εξ ου και η ανθρωποκεντρική τελετή γεμάτη συμβολισμούς, προβάλλοντας παράλληλα και κομμάτι της ιαπωνικής ιστορίας αλλά και τονίζοντας ιδιαίτερα το «Μαζί», τη λέξη που προστέθηκε πλέον στο περίφημο «Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά» που ακουγόταν χρόνια στους αγώνες.

Η αλληλεγγύη και η ισότητα των δύο φύλων ακούστηκε πολλές φορές, αλλά και τονίστηκε ιδιαίτερα με τη – για πρώτη φορά – παρουσία διπλού σημαιοφόρου (μια γυναίκα και ένας άνδρας), κάτι που σεβάστηκε ακόμα και το Ιράν (!), αλλά όχι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Τα πρόσωπα χαράς των λίγων – σε σχέση με τελετές παλαιότερων διοργανώσεων – αθλητών που παρέλασαν ήταν επίσης ένα από τα αισιόδοξα μηνύματα που έδειχνε με τον καλύτερο τρόπο ότι η ζωή (πρέπει να) συνεχίζεται.