Χρήμα και υπερηφάνεια

«Εχουμε κάνει πρωτοφανείς θυσίες στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων με βασικό γνώμονα να γίνουν οι αγώνες του Τόκιο και θα γίνουν»!

Η διαβεβαίωση από τα χείλη του προέδρου της ΔΟΕ, Τόμας Μπαχ, προς τους διοργανωτές του «Τόκιο 2020» αλλά και προς την πολιτική ηγεσία της Ιαπωνίας πριν από λίγο καιρό έφερε τις καρδιές των Ιαπώνων στη θέση τους.

Για τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ήταν πρώτα απ’ όλα θέμα τιμής και υπερηφάνειας να διοργανώσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες που είχαν «κερδίσει» το 2013 στην ψηφοφορία του Μπουένος Αϊρες επικρατώντας κατά κράτος της Κωνσταντινούπολης στην τελική φάση (60 ψήφοι έναντι 36) και ενώ νωρίτερα είχε αποκλειστεί η Μαδρίτη που ισοβάθμισε στη δεύτερη θέση της πρώτης ψηφοφορίας με την Κωνσταντινούπολη και ηττήθηκε στη μεταξύ τους ψηφοφορία.

Δεν είναι τυχαίο που η Ιαπωνία έθετε τότε υποψηφιότητα, καθώς δύο χρόνια πριν το 2011 είχε «χτυπηθεί» από ένα τραγικό δυστύχημα.

Ο «λεκές» της Φουκουσίμα
Ηταν 11 Μαρτίου του 2011 όταν συνέβη μία από τις χειρότερες πυρηνικές καταστροφές στην ιστορία. Ενας πολύ ισχυρός σεισμός και στη συνέχεια ένα τρομερό τσουνάμι που ακολούθησε, προκάλεσαν διακοπή ρεύματος στο πυρηνικό εργοστάσιο Νταΐτσι της Φουκουσίμα.

Χωρίς ρεύμα οι πυρηνικοί σταθμοί υπερθερμάνθηκαν και έτσι οι μονάδες 1, 2 και 3 εξερράγησαν την επόμενη μέρα, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ραδιενεργού υλικού στην ατμόσφαιρα.

Η Ιαπωνία με χιλιάδες νεκρούς (κοντά στους 20.000) τότε από τον σεισμό, το τσουνάμι σε συνδυασμό και με την πυρηνική καταστροφή, ζούσε τις χειρότερες στιγμές της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η χώρα είχε ανάγκη να βγει μπροστά, να ξανασταθεί στα πόδια της δυνατή και το στοίχημα των Ολυμπιακών Αγώνων έδειχνε (τότε) ως το ιδανικό αντίδοτο ώστε να τονώσει και πάλι το ηθικό των πολιτών της χώρας.

Πόσο μάλιστα όταν η υποψήφια πόλη, η πρωτεύουσα της Ιαπωνίας Τόκιο απείχε 243 χιλιόμετρα από τη Φουκουσίμα.

«Η ιαπωνική πρωτεύουσα αποτελεί ένα από τα πιο ασφαλή μέρη για να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σας διαβεβαιώνω μάλιστα ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος για την πόλη από τη γειτονική Φουκουσίμα, στην οποία είχαμε το 2011 τη διαρροή μεγάλης ποσότητας ραδιενέργειας από το εργοστάσιο της πόλης, ως συνέπεια του μεγάλου σεισμού και του τσουνάμι που ακολούθησε» είχε πεί τότε (2013) μπροστά στα μέλη της ΔΟΕ, κατά την παρουσίαση της ιαπωνικής υποψηφιότητας, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σχίντζο Αμπε, που να ‘ξερε ο άνθρωπος!

Ετρεμαν την… παύλα
Οι Ιάπωνες από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε ο κορωνοϊός και η αναβολή των Αγώνων έμοιαζε μονόδρομος, δεν ήθελαν ούτε καν να σκέφτονται ότι θα έχουν δεύτερους αγώνες με το όνομα του Τόκιο και δίπλα τη φράση: «Δεν διεξήχθησαν».

Μάλιστα με τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο να απέχουν πλέον μόλις έναν χρόνο, οι διοργανωτές του «Τόκιο 2020» ήξεραν ότι είχαν μια τελευταία ευκαιρία (εφέτος) και έκαναν τα αδύνατα δυνατά.

Η απάντηση που έδιναν οι ιάπωνες λοιμωξιολόγοι στην ερώτηση της πολιτικής ηγεσίας και των διοργανωτών για το «Τι κάνουμε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες» έδιναν δύο επιλογές:

«Ματαιώστε τους οριστικά ή προχωρήστε σε νέα αναβολή»!

Κάτι τέτοιο ήταν έξω από κάθε σκέψη και την άποψη των διοργανωτών συμμεριζόταν απόλυτα και η ΔΟΕ, που άλλωστε είναι η διαχειρίστρια του προϊόντος (Ολυμπιακοί Αγώνες) και η μόνη αρμόδια για να αποφασίσει ματαίωση ή αναβολή.

Πέρα από την περηφάνεια και την τιμή των Ιαπώνων βέβαια, υπάρχει και μια άλλη… τιμή αυτή του κόστους σε περίπτωση ακύρωσης.

Σύμφωνα με την ανάλυση της μεγαλύτερης εταιρείας οικονομικής έρευνας της Ιαπωνίας, της «Nomura Research Institute», μια ακύρωση των Αγώνων θα κόστιζε στη χώρα μια οικονομική ζημιά περί τα 1,8 τρισεκατομμύρια γιεν (περίπου 16,5 δισεκατομμύρια δολάρια).

Την ίδια στιγμή οι ιάπωνες διοργανωτές σε συνεργασία με τη ΔΟΕ, πήραν τη δύσκολη απόφαση (για να ικανοποιήσουν και λίγο τα αιτήματα των λοιμωξιολόγων) να γίνουν οι Αγώνες χωρίς θεατές, ούτε καν Ιάπωνες όπως αρχικά είχε αποφασιστεί.

Η πληγή των εισιτηρίων
Και μόνο η απουσία του κόσμου θα δημιουργήσει μια οικονομική ζημιά 1,35 δισ. δολ. που μπορεί να ανέβει και άλλο από τις αποζημιώσεις για αγορές εισιτηρίων αλλά και από τις απώλειες σε πωλήσεις αναμνηστικών που πάντα αποφέρουν τεράστιο κέρδος στην εκάστοτε οργανωτική επιτροπή.

Τον περασμένο Δεκέμβριο οι διοργανωτές είχαν δηλώσει ότι το συνολικό κόστος «φιλοξενίας» των Αγώνων θα είναι περίπου 15,4 δισ. δολάρια (εξ αυτών, όλα – πλην 6,7 δισ. δολαρίων – είναι δημόσιο χρήμα), στο οποίο έχει προστεθεί ένα έξτρα ποσό περίπου 2,8 δισ. δολαρίων εξαιτίας της αναβολής των Αγώνων πέρυσι. Εκτοτε, ο… λογαριασμός της αναβολής των Ολυμπιακών Αγώνων έχει αυξηθεί στα 3 δισ. δολάρια αλλά το πιθανότερο είναι αυτό το ποσό να αυξηθεί πολύ περισσότερο στην τελική αποτίμηση που θα αργήσει να γίνει.

Οι πιο απαισιόδοξοι κάνουν λόγο ακόμα και για… διπλασιασμό του αρχικού κόστους (των 15,4 δισ. δολαρίων)!

Η φράση «Η αναβολή δεν είναι επιλογή» των διοργανωτών και της ΔΟΕ, εξόργισε εκατομμύρια Ιάπωνες καθώς μέχρι και πριν από λίγο καιρό τουλάχιστον το 70% της χώρας δήλωσε αντίθετο στη διεξαγωγή των Αγώνων και ζητούσε τη ματαίωσή τους.

Είναι πολλά τα λεφτά…
Ομως το οικονομικό στοίχημα είναι τεράστιο για όλους. Μη ξεχνάμε ότι ακόμα και χωρίς θεατές υπάρχουν η χρυσοφόρα συμφωνία της τηλεοπτικής κάλυψης των Αγώνων και των συναφών πνευματικών δικαιωμάτων. Πρόκειται για ένα κατ’ εκτίμηση ποσό 3 τρισ. δολαρίων, από τα οποία η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) απορροφά περίπου τα 2/3. Δεν πάει μόνο με μια Ολυμπιάδα, αλλά περιλαμβάνει πακέτο κάποιων αγώνων ανά 2-3 ή και περισσότερους.

Επίσης σε περίπτωση ματαίωσης των Αγώνων θα είχαμε κατάρρευση ασφαλιστικών εταιρειών που θα βρίσκονταν αντιμέτωπες με πρωτοφανείς απώλειες άνω των 3 δισ. δολαρίων, τις μεγαλύτερες που θα έχουν καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.

Οι Ολυμπιακοί του Τόκιο είναι ασφαλισμένοι για περίπου 2 δισ. δολάρια, συν επιπλέον 600 εκατ. δολάρια για τις δομές φιλοξενίας.

Η ΔΟΕ λαμβάνει περίπου 800 εκατ. δολάρια ασφαλιστική κάλυψη για κάθε θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που γίνονται ανά τετραετία. Ποσό, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεών της σε κάθε διοργανώτρια πόλη (περίπου 1 δισ. δολάρια).

Αρα οι αγώνες θα γίνονται έτσι και αλλιώς πάση θυσία.