Το «παίζω για το 1-0» ήταν το λάθος…

Οι Ιταλοί πανηγυρίζουν τη δεύτερη κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην ιστορία τους. Εκαναν στο τέλος το Γουέμπλεϊ να σωπάσει. Σε λίγο καιρό κανείς δεν θα θυμάται ότι κέρδισαν στα πέναλτι. Θα μας έχει μείνει μόνο ως ανάμνηση ότι στις 11 Ιουλίου του 2021 κατέστρεψαν τη γιορτή των Αγγλων: οι καταστροφές γιορτών γηπεδούχων παραμένουν μια παραδοσιακή ειδικότητά τους. Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά το έκαναν παίζοντας καλύτερα από τον γηπεδούχο, κρατώντας απίστευτα πολύ την μπάλα και δείχνοντας μια τακτική και ποιοτική ανωτερότητα απέναντι στη γεμάτη θέληση, αλλά και γεμάτη άγχος Αγγλία.

Γουέμπλεϊ

Οι Ιταλοί στον τελικό δέχτηκαν ένα γκολ στο δεύτερο λεπτό από τον Σο: η συμμετοχή του καυτού Γουέμπλεϊ στη φάση υπήρξε καθοριστική. Οι Ιταλοί, μολονότι κέρδισαν το πρώτο κόρνερ του ματς στα δευτερόλεπτα του ξεδιπλώματος της αγγλικής αντεπίθεσης, νομίζεις πως έχουν σταματήσει για να βγάλουν φωτογραφίες τον κόσμο στις εξέδρες! Ο Χάρι Κέιν βρίσκει τον Τρίπιερ, που έχει μπροστά του όλο το γήπεδο άδειο. Ο Σο τρυπώνει στην περιοχή του Ντοναρούμα χωρίς κανείς να ασχολείται μαζί του. Το τελείωμα της φάσης είναι ιδανικό: αλλά το γκολ του 1-0 εντέλει κάνει κακό στην Αγγλία και στον Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ. Γιατί τον βάζει να κάνει κάτι που η καταπληκτική αυτή διοργάνωση έχει καιρό τώρα δείξει ότι δεν γίνεται: δηλαδή να κρατήσει το 1-0 παίζοντας άμυνα.

Αβαντάζ

Από τη φάση των «16» και μετά στο Euro 2020 δεν υπήρξε καμία ισοπαλία με 0-0. Στους «16» το μόνο ματς που έληξε με 1-0 ήταν το Βέλγιο – Πορτογαλία: σε αυτό όμως το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση μπήκε στο 44′ και όχι στο 2′. Στα προημιτελικά και στους ημιτελικούς στα πέντε από τα έξι ματς σκόραραν και οι δύο ομάδες. Στο μόνο ματς που δεν σκόραραν και οι δυο (στο Αγγλία – Ουκρανία 4-0), η Αγγλία έβαλε τέσσερα γκολ «σκοτώνοντας» κάθε σκέψη της ομάδας του Αντρέι Σεφτσένκο ότι μπορεί κάτι να διεκδικήσει. Και σε εκείνο το ματς η Αγγλία σκόραρε πολύ νωρίς, όπως στον τελικό. Αλλά τότε έψαξε το δεύτερο γκολ: ενώ την Κυριακή αυτό δεν το έκανε ποτέ. Γιατί τα αναφέρω αυτά; Γιατί ο Σάουθγκεϊτ έπρεπε να τα θυμάται. Επρεπε να θυμάται ότι η ομάδα του παίρνει μέρος σε ένα τουρνουά στα ματς της οποίας σκοράρουν και οι δυο ομάδες κι έπρεπε να θυμάται ότι για να κερδίσεις δεν αρκεί να προηγηθείς, αλλά οφείλεις να διευρύνεις το αβαντάζ, όποτε κι αν το έχεις αποκτήσει.

Καπέλο

Μια παλιά φράση του Φάμπιο Καπέλο λέει πως από όλα τα σκορ νίκης «το 1-0 είναι το αποτέλεσμα που πιστώνεται πιο πολύ στον προπονητή». Δείχνει ότι έχει προετοιμάσει το ματς και τις λεπτομέρειές του, ότι έχει στείλει στο γήπεδο μια ομάδα συγκεντρωμένη και πως αυτή έχει χάρη στην προετοιμασία της τρόπους για να κρατήσει την εστία της απαραβίαστη. Ομως στο Euro 2020 αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν – ειδικά σε νοκάουτ ματς. Σε αυτή τη διοργάνωση είδαμε τη Γαλλία να μην μπορεί να κρατήσει το υπέρ της 3-1 με τους Ελβετούς, τη Σουηδία να λυγίζει στην παράταση από τους Ουκρανούς, την ίδια την Ιταλία να δέχεται την ισοφάριση από την Ισπανία εννέα λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα. Το «παίζω για το 1-0» δεν ήταν η σωστή στρατηγική: κι αυτό πλήρωσε η Αγγλία και το πλήρωσε πιο σκληρά κι από την επιλογή των εκτελεστών των πέναλτι. Για την οποία γίνεται στο νησί από το βράδυ της Κυριακής ο κακός χαμός!

Χαμός

Ο Ρόι Κιν, ο παλιός αρχηγός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στην τηλεοπτική μετάδοση του ματς είπε ότι περίμενε να δει τον Στέρλινγκ ή τον Γκρίλις να αναλαμβάνουν την ευθύνη να εκτελέσουν το τελευταίο πέναλτι κι όχι να εμφανιστεί την κρισιμότερη στιγμή της βραδιάς απέναντι στον γίγαντα Ντοναρούμα ο Σάκα, που είναι ένα παιδάκι. Ο Γκρίλις είπε ότι αυτός ένιωθε έτοιμος να αναλάβει την εκτέλεση: υπάρχει ένα πλάνο που έδειξε η αγγλική τηλεόραση και στο οποίο αυτός και ο Φίλιπς φαίνονται να μιλάνε με τον προπονητή τους και να του λένε ότι θέλουν να τους δείξει εμπιστοσύνη. Αλλά προσοχή: μιλάμε για δυο παιδιά χωρίς διεθνή ματς με τις ομάδες στις οποίες αγωνίζονται – ο Γκρίλις παίζει στην Αστον Βίλα κι ο Φίλιπς στη Λιντς. Και πέναλτι δεν έχασε μόνο ο μικρός Σάκα, αλλά κι ο Σάντσο κι ο Ράσφορντ, δηλαδή οι δυο παίκτες που ο Σάουθγκεϊτ έβαλε στην παράταση για να αναλάβουν την ευθύνη.

Πέναλτι

Για πρώτη φορά μετά το 1996 και το περίφημο ματς με τη Γερμανία ο Σάουθγκεϊτ στήνεται πάλι στον τοίχο για μια διαδικασία πέναλτι: αυτή τη φορά του καταλογίζουν ευθύνες στην επιλογή των εκτελεστών. Ομως υπάρχει μια λεπτομέρεια που στους ίδιους τους Αγγλους δεν αρέσει να συζητάνε: η λεπτομέρεια είναι πως όλοι αυτοί οι κατά τα άλλα ακριβοπληρωμένοι επιθετικοί τους στις ομάδες τους δεν χτυπάνε πέναλτι γιατί κάποιοι ξένοι το κάνουν στη θέση τους. Στη Μάντσεστερ Σίτι δεν εκτελεί πέναλτι ο Στέρλινγκ, αλλά ο Αγκουέρο, που έφυγε, κι ο Ντε Μπρόινε. Στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο σταθερός εκτελεστής είναι ο Μπρούνο Φερνάντες όχι ο Ράσφορντ. Κι αυτό κάπου πληρώθηκε.

Ρόσι

Οι Ιταλοί κέρδισαν το Κύπελλο την ίδια μέρα που το 1982 ο Παμπλίτο Ρόσι και η παρέα του είχαν κερδίσει το Μουντιάλ της Ισπανίας. Σε αυτό το τουρνουά είχαν γούρια τα οποία τήρησαν πιστά: το γεγονός ότι ο τελικός γινόταν σε μια τόσο συμβολική ημερομηνία έπαιξε κι αυτό τον ρόλο του. Οι Ιταλοί άφηναν τελευταίο κι εκτός πούλμαν τον Τζιανλούκα Βιάλι, κάνοντας πριν από κάθε παιχνίδι ότι τον ξέχασαν. Εμπαιναν στο γήπεδο κρατώντας ευλαβικά την ίδια σειρά. Ο Ντε Ρόσι που έκανε προπόνηση μαζί με την ομάδα την ολοκλήρωνε χτυπώντας ένα πέναλτι στον Ντοναρούμα. Η ομάδα του Μαντσίνι έβγαλε όλο το τουρνουά κατά βάση διασκεδάζοντας. Πρώτος ο προπονητής της που την Κυριακή ξέσπασε σε κλάματα δεν ήθελε να ακούει για άγχος.

Αγχος

Οι Αγγλοι αντιθέτως από αυτό το άγχος προσπαθούσαν να γλιτώσουν από την αρχή. Ενώ ξόρκιζαν κατάρες, κι άλλες χειρότερες εμφανίζονταν από το πουθενά. Τους είχε μείνει η τελευταία: η κατάρα των πέναλτι. Νόμιζαν ότι είχε πάψει να υπάρχει επειδή στα πέναλτι κέρδισαν το 2018 την Κολομβία στο Μουντιάλ και το 2019 την Ελβετία στον μικρό τελικό του UEFA Nations League. Αλλά αυτά τα παιχνίδια δεν έκριναν τρόπαια. Και στην εστία δεν υπήρχε ο Τζίτζι Ντοναρούμα. Ο τερματοφύλακας που στο τουρνουά που σημειώθηκαν τα πιο πολλά γκολ αναδείχτηκε MVP της διοργάνωσης…