Ενα μέτρο ενίσχυσης του τουρισμού και του πολιτισμού

Το Freedom Pass μπορεί να αποκτήσει διαφορετικές αναγνώσεις και να ερμηνευθεί ως προεκλογική εκστρατεία με στόχο την προσέλκυση νέων. Μπορεί όντως να στοχεύει και εκεί. Αλλά δεν στοχεύει μόνο εκεί και σίγουρα δεν προσπαθεί να εξαγοράσει τον εμβολιασμό μας. Κάποιος ή κάποια που έχει αποφασίσει να μην εμβολιαστεί, δύσκολα θα πειστεί να το κάνει για 150 ευρώ.

Η παροχή αυτή – ούτως ή άλλως – δίνεται ως επιλογή στους νέους, οι οποίοι αν θέλουν μπορούν να την εκμεταλλευτούν. Οποιοσδήποτε δεν θέλει να τη χρησιμοποιήσει έχει την ευχέρεια να το κάνει.

Οφείλουμε, όμως, να αναγνωρίσουμε τα θετικά της όλης υπόθεσης, είτε συμφωνούμε είτε όχι με την κυβερνητική πολιτική, καθώς πρόκειται για ένα υπερκομματικό ζήτημα. Είναι ένα μέτρο ενίσχυσης του τουρισμού και του πολιτισμού, που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα τον τελευταίο χρόνο. Σίγουρα οι καλλιτέχνες και οι επιχειρηματίες δεν θα λύσουν το βιοποριστικό τους πρόβλημα, αλλά θα λάβουν στήριξη από μία ηλικιακή ομάδα που ως ένα βαθμό στηρίζεται οικονομικά από το οικογενειακό περιβάλλον και θα σκεφτεί πολύ καλά πριν προβεί σε έξοδα που δεν θεωρεί απαραίτητα, ή πριν κλείσει μία ακόμα μέρα διακοπών. Με το free pass μας δίνεται η ευκαιρία να πάμε περισσότερο σινεμά, να δούμε περισσότερες θεατρικές παραστάσεις, να επισκεφτούμε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους και αν θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε για τις καλοκαιρινές μας διακοπές, χωρίς να επιβαρύνουμε τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Αντίστοιχες προσπάθειες, σε χώρες όπως η Γαλλία με το Pass Culture, να έρθει η νεολαία πιο κοντά στον πολιτισμό είχαν ιδιαίτερη απήχηση από τις πρώτες κιόλας ημέρες λειτουργίας τους. Το μέτρο αυτό τους έδωσε την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με νέες δραστηριότητες ενώ παράλληλα στήριζαν κλάδους (όπως ο κινηματογράφος) που παρέμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα κλειστοί.

Το Freedom Pass σίγουρα δεν είναι πανάκεια για όλα όσα στερηθήκαμε τους τελευταίους μήνες και δεν εξαργυρώνει προηγούμενες μειωτικές για τους νέους τοποθετήσεις π.χ. περί διασποράς του ιού λόγω έξαλλης ζωής και μη τήρησης των μέτρων, ούτε πρέπει να αποσπά την προσοχή μας από πολύ σοβαρά ζητήματα όπως η καθυστερημένη αντιμετώπιση των προβλημάτων και των ανισοτήτων που δημιούργησε η τηλεκπαίδευση, η αύξηση της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας και η ανάγκη αντιμετώπισης των γυναικοκτονιών ως έχουν, θέματα τα οποία είναι αναγκαίο να συζητηθούν και να επαναπροσδιοριστούν.

Αντί, λοιπόν, να αφιερώνουμε χρόνο συζητώντας τις πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από αυτή την απόφαση, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή την κάρτα ως μέσο διεύρυνσης των γνώσεων και των δραστηριοτήτων μας και ας διοχετεύσουμε τις ιδέες και την ενέργειά μας στο να αναδείξουμε τα πραγματικά σημαντικά προβλήματα των ημερών. Και ίσως ο πολιτισμός μάς βοηθήσει να τα αντιληφθούμε ακόμα πιο ξεκάθαρα.

Η Καλυψώ-Σοφία Σδράλη είναι φοιτήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών