Διαβάστε «ΤΑ ΝΕΑ» {CR}της 17ης Ιουνίου 1948

ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ – ΣΑΡΑΓΚΑΤ

Το ότι εις την Ιταλίαν την εποπτείαν της εφαρμογής του σχεδίου Μάρσαλ την ανέλαβεν ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Σάραγκατ δεν είνε λόγος να την αναλάβη εις ό,τι αφορά την Ελλάδα ο ιδικός μας Αντιπρόεδρος κ. Τσαλδάρης. Κάθε άλλο μάλιστα. Διότι η ανάθεσις εις τον σοσιαλιστήν Σάραγκατ της εφαρμογής του σχεδίου Μάρσαλ έχει την έννοιαν προστασίας κατά της Δεξιάς, δηλαδή μερίμνης όπως το σχέδιον εξυπηρετήση εν Ιταλία ευρείς κοινωνικούς σκοπούς και όχι τα συμφέροντα μιας τάξεως μόνον. Ενώ με τον ιδικόν μας Αντιπρόεδρον επί κεφαλής του σχεδίου Μάρσαλ καμμία εγγύησις δεν υπάρχει ότι δεν θα συμβή το αντίθετον…

ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟΝ

Εις ειδικήν σύσκεψιν μεταξύ των αρμοδίων Υπουργών, της οποίας συμμετέσχον ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης καθώς και αντιπρόσωποι του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εξητάσθη το πανεπιστημιακόν ζήτημα της πρωτευούσης της Βορείου Ελλάδος. Διότι ως γνωστόν το Πανεπιστήμιον διέρχεται οικονομικήν κρίσιν επειδή λόγω της καταστάσεως εμειώθησαν οι πόροι του, κατά δε την γενομένην σύσκεψιν συνεζητήθη η περίπτωσις της ενισχύσεως αυτού, διά της παροχής δανείου υπό την εγγύησιν του Κράτους. Δεν εγνώσθη ακόμη τι απεφασίσθη τελικώς. Εκείνο πάντως το οποίον αποτελεί μίαν αξίωσιν της κοινής γνώμης ολοκλήρου της Ελλάδος, είνε να ευρεθή ένας τρόπος διά να ξεπεράση το Πανεπιστήμιον της Θεσσαλονίκης την σημερινήν κρίσιν του. Και μάλιστα το ταχύτερον. Ο,τι έχει σχέσιν με αυτό το κέντρον, όπου, πάλλεται η καρδία της Βορείου Ελλάδος, δεν είνε επιδεκτικόν αναβολών.

ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑΣ

Ενας σταθμάρχης πυροσβεστικής υπηρεσίας ετραυμάτισε σοβαρώς με περίστροφον τον εραστήν, όχι της συζύγου του, όπως συμβαίνει κάποτε, ούτε της αδελφής του, όπως μπορούσε επίσης να συμβή. Τον εραστήν της… πεθεράς του. Το πράγμα φαίνεται σχεδόν πρωτάκουστον. Πρώτον διότι οι φόνοι και οι τραυματισμοί οι οφειλόμενοι εις λόγους οικογενειακής τιμής άρχισαν να περιορίζωνται αισθητότατα, αφ’ ότου ανέλαβεν η πολιτική να τροφοδοτή το αστυνομικόν δελτίον. Και δεύτερον διότι αι σχέσεις μεταξύ πεθεράς και γαμβρού ποτέ δεν ήσαν ως γνωστόν εγκάρδιαι, ώστε ο δεύτερος να αναλαμβάνη ρόλους τόσον αποφασιστικούς εις τα συναισθηματικά ζητήματα της πεθεράς του.