Ενα λάθος και μια τάπα

Εκανε ένα λάθος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη δευτερολογία του, κατά τη συζήτηση στη Βουλή του εργασιακού νομοσχεδίου. Είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα «δύσκολο έργο», όπως το χαρακτήρισε: «προσπαθούσε να κατεδαφίσει τη χώρα επί πέντε χρόνια». Εννοούσε τα χρόνια της διακυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα.

Λησμόνησε ο Πρωθυπουργός τα προηγούμενα χρόνια, από την επιβεβαίωση της χρεοκοπίας και τα Μνημόνια μέχρι την άνοδο στην εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Και την περίοδο αυτή, ιδίως την περίοδο αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η κύρια δύναμη που απείλησε την κοινωνική συνοχή. Περάσαμε μια πενταετία μίσους εναντίον όσων είχαν υπογράψει τα επικατάρατα Μνημόνια και κατά εκείνων, των λίγων, που επέμεναν ότι η λύση δεν μπορεί να είναι μακριά από την επώδυνη διόρθωση και μακριά από τους εταίρους μας, ώσπου, το 2015, αυτοί που θα έσκιζαν τα Μνημόνια να υπογράψουν ένα Μνημόνιο ακόμα, το χειρότερο. Κι όλα αυτά, γιατί; Για την εξουσία. Για τις καρέκλες, για τον έλεγχο του κράτους.

Οσο ευγενής κι αν είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οφείλει να το παραδεχτεί: η επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα γιουρούσι προς την εξουσία, ένα αντιδημοκρατικό πολιτικό παιχνίδι που επενδύθηκε στην κρίση, στον διχασμό, στην εχθροπάθεια και στην προσπάθεια καθεστωτικής αλλαγής. Η επέλαση αυτή έγινε στο όνομα της δημοκρατικής Αριστεράς, των οραμάτων και της καλής πίστης δυνάμεων που εκφράζονταν και συνεχίζουν να εκφράζονται από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Δυνάμεων που θεωρούσαν ότι η εξουσία είναι ένας τρόπος να αλλάξουν οι πολιτικές, και πάντως δεν ήταν αυτοσκοπός. Οπως αποδείχτηκε, όμως, ήταν ακριβώς αυτό: ήταν αυτοσκοπός η εξουσία για τον Τσίπρα και τις διάφορες κατά καιρούς ιδεολογικά και πολιτικά μη συνεκτικές και ευκαιριακές συμμαχίες του.

Ο ίδιος αυτοσκοπός κυριαρχεί και στη σημερινή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και καθρεφτίζεται στην πολιτική που παράγει. Μια πολιτική αλλοπρόσαλλη, που επενδύει ακόμα μία φορά στην καταστροφή και στην αποτυχία, στη δηλητηριώδη ρητορική και στην «αυταπάτη» (για να χρησιμοποιήσω ορολογία Τσίπρα). «Σας δώσαμε άπλετη στήριξη για να αντιμετωπίσετε την πανδημία», είπε κάποια στιγμή στον Πρωθυπουργό ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ποιος; Ο άνθρωπος που επένδυσε στο υγειονομικό σαμποτάζ, ο άνθρωπος που προσπαθούσε να πείσει ότι το εμβόλιο δεν είναι ρεαλιστική λύση στην αντιμετώπιση της πανδημίας, ο άνθρωπος που ακόμα συναγελάζεται ως υψηλό στέλεχος τον Πολάκη, γιατρό με ανεπιστημονικά σχετικιστική, δηλαδή με «ψεκασμένη», στάση απέναντι στους εμβολιασμούς. Ο άνθρωπος που δεν έχει μάθει ότι η εξουσία στη δημοκρατία ασκείται στο πλαίσιο της εναλλαγής δυνάμεων, όχι στο «ή εμείς ή αυτοί».

***

Οποιος παρακολούθησε όσα λέχθηκαν στη χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής μπορούσε εύκολα να κατανοήσει ότι με τα ίδια μετέωρα επιχειρήματα, με διαστρεβλώσεις, με αβαθή πολιτικά συμπεράσματα, με συκοφαντίες και με περίσσευμα αγένειας συνεχίζεται η παρουσία στο πολιτικό προσκήνιο του συστήματος Τσίπρα, πάντα στο όνομα της Αριστεράς (αυτή τη φορά με πολύ τσοχατζοπουλικό ΠΑΣΟΚ). Επειδή, όμως, ιδίως η αγένεια πρέπει να μη μένει αναπάντητη, ο Πρωθυπουργός έκανε άγια που απάντησε προσωπικά, εντός της Βουλής, στην προχθεσινή τηλεοπτική απρέπεια του προέδρου Τσίπρα, ο οποίος είχε πει ότι ο Μητσοτάκης δεν κάνει ούτε για διαχειριστής της πολυκατοικίας.

Και τι να ανταπαντήσει ο Αλέξης Τσίπρας στην τάπα του Πρωθυπουργού; Να επικαλεστεί τη μόρφωσή του ή να καταθέσει στη Βουλή τα πτυχία του;