Οπου ακούς πολλά κεράσια…

Συμπεράσματα; Ποια συμπεράσματα; Οποιος βιάζεται να κάνει προβλέψεις για την έκβαση του Euro με βάση την εικόνα και τα αποτελέσματα των ομάδων στα πρώτα παιχνίδια τους κινδυνεύει να εκτεθεί.

Αυτές οι διοργανώσεις είναι μαραθώνιοι, όχι νοκάουτ παιχνίδια. Μπορεί να δούμε ομάδες να σέρνονται στις πρώτες αναμετρήσεις τους και στη συνέχεια να κάνουν μια ενημέρωση στο λογισμικό τους και από αουτσάιντερ να μετατραπούν σε φαβορί. Θυμίζω την περίπτωση της Πορτογαλίας πριν από πέντε χρόνια. Ξεκίνησε με τρεις ισοπαλίες, εκ των οποίων οι δύο πρώτες ήταν με την Ισλανδία που έκανε ντεμπούτο στη διοργάνωση και την Αυστρία που έπρεπε να φτάσει το 2021 για να κάνει την πρώτη της νίκη σε Euro.

Οι Πορτογάλοι ήταν η μοναδική ομάδα που προκρίθηκε στα νοκάουτ ως τρίτη καλύτερη χωρίς να έχει πετύχει νίκη χάρη στη μηδενική διαφορά τερμάτων.

Η μοναδική νίκη των Θαλασσοπόρων του Σάντος σε 90λεπτο σε όλη τη διοργάνωση σημειώθηκε στα ημιτελικά. Στη φάση των 16 και στον τελικό νίκησε στην παράταση και στα προημιτελικά στα πέναλτι.

Θυμίζω επίσης την Ισπανία του Μουντιάλ 2010 που ηττήθηκε στην πρεμιέρα της και στη συνέχεια σήκωσε το τρόπαιο. Και βέβαια είναι οι τρεις ισοπαλίες της Ιταλίας στα πρώτα παιχνίδια της στο Μουντιάλ του 1982.

Ομάδες που παίζουν επιθετικό ποδόσφαιρο, είναι γεμάτες με ταλαντούχους παίκτες και συνοδεύονται από εγκώμια σπάνια σηκώνουν τρόπαια. Η στατιστική της Γαλλίας στο Μουντιάλ του 2018 ήταν για κλάματα, ενώ έβλεπες το Βέλγιο να πετά.

Οι ομάδες που διακρίνονται συνήθως στα μεγάλα τουρνουά είναι αυτές που διαθέτουν παίκτες με προσωπικότητα και καταφέρνουν να επιβιώσουν από δύσκολες καταστάσεις οι οποίες τους παρουσιάζονται στα πρώτα παιχνίδια. Εκεί όπου έχουν μια ευκαιρία να διορθώσουν τα λάθη τους ή το format τούς ανοίγει μια πλαϊνή πόρτα για να μπουν στα νοκάουτ.

Συνήθως σε αυτές τις διοργανώσεις ισχύει για τις ομάδες η λαϊκή ρήση για τα κεράσια και το καλάθι.