Οταν ο Τσίπρας είδε «μια φορά» τον Καλογρίτσα

Παραδέχτηκε χθες ο Αλέξης Τσίπρας ότι είχε συναντήσει τον Χρήστο Καλογρίτσα «μια φορά από κοντά». Γράφω «παραδέχτηκε» γιατί ως τώρα δεν είχε υπάρξει ούτε μια ουσιαστική απάντηση ή αντίδραση από την πλευρά του στους ισχυρισμούς Καλογρίτσα για τις σχέσεις και τις επαφές τους, οπότε και το «μια φορά» αποτελεί, κυριολεκτικά, παραδοχή. Ερωτηθείς σχετικά (στο δελτίο ειδήσεων του Star) είπε ειδικότερα ότι (αντιγράφω επακριβώς) «με τον κ. Καλογρίτσα δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις». Σχέσεις δηλαδή, ναι, αλλά όχι «ιδιαίτερες» μιας και «τον έχω δει από κοντά μια φορά». Θυμίζω βέβαια ότι ο Καλογρίτσας, στις καταθέσεις του στη Δικαιοσύνη και στην Προανακριτική Επιτροπή για τον Νίκο Παππά, έχει αναφερθεί σε συναντήσεις και επικοινωνίες που αφήνουν να εννοηθεί πως οι σχέσεις και οι επαφές ξεπερνούσαν τη μια απλή συνάντηση. Δεν αποκλείω το επόμενο βήμα να είναι η πλήρης «αποκήρυξη» Καλογρίτσα…

Χωρίς πολλά
για τον Παππά

Σημειώνω επίσης πως, αν και η αντίδρασή του σε ό,τι αφορά την Προανακριτική για τον Νίκο Παππά παρέμεινε πιστή στην κομματική γραμμή πως πρόκειται για «απόλυτο φιάσκο», ωστόσο δεν είχε να καταθέσει κάποια θερμά λόγια για τον άλλοτε εξ απορρήτων συνεργάτη του. Αντιθέτως, κληθείς να σχολιάσει τον υπεύθυνο για τον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών, περιορίστηκε να πει πως «οι αποφάσεις είναι συλλογικές» και δεν πρέπει να τις προσωποποιούμε.

Οι φανέλες εκθέτουν

Μια ακόμη σημείωση κράτησα, αυτή για τη Συμφωνία των Πρεσπών, με αφορμή το ζήτημα που δημιουργήθηκε με τα αρχικά FFM (Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μακεδονίας) στις φανέλες της εθνικής ομάδας της Βόρειας Μακεδονίας στο Euro. Ερωτηθείς σχετικά ο Τσίπρας είπε ότι η συμφωνία βάζει ένα πλαίσιο αρχών και μετά πρέπει να εφαρμοστεί και να υλοποιηθεί βήμα βήμα για κάθε συγκεκριμένο ζήτημα. Συγκράτησα τη διατύπωσή του αυτή, με την οποία όρισε τις Πρέσπες ως ένα «πλαίσιο αρχών», γιατί στη Βουλή όταν έφερνε προς ψήφιση τη συμφωνία, δεν έλεγε τα ίδια. Αντιθέτως – και ατυχώς για τον ίδιο – είχε κάνει τότε και ειδική αναφορά στο ποδόσφαιρο, λέγοντας ότι με τη συμφωνία αυτή η εθνική ομάδα θα λέγεται «Εθνική Βόρειας Μακεδονίας» και όχι «Μακεδονίας».

Αυθημερόν σε
Κάιρο – Αλεξάνδρεια

Στην Αίγυπτο για επίσημη επίσκεψη μεταβαίνει, αυθημερόν, την προσεχή Δευτέρα (21/6) ο Κυριάκος Μητσοτάκης – διότι η επιστροφή στην κανονικότητα επανέφερε και τις επίσημες επισκέψεις, αντί των τηλεδιασκέψεων και των σύντομων συναντήσεων σε συνθήκες… αποστείρωσης. Η πρόσκληση από τον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι έχει γίνει δυο φορές μάλιστα. Η πρώτη φορά ήταν στη Λευκωσία πέρυσι τον Οκτώβριο, στη συνάντηση της τριμερούς Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου με τον Νίκο Αναστασιάδη. Και η δεύτερη, που κλείδωσε πια και το ραντεβού, ήταν τον Μάρτιο, στο τηλεφώνημα που είχαν ο Μητσοτάκης με τον Αλ Σίσι στο οποίο ο δεύτερος τον διαβεβαίωσε, τότε, ότι δεν προτίθενται να υπογράψουν συμφωνία χάραξης ΑΟΖ με την Τουρκία παρά κάποιες δηλώσεις του Τσαβούσογλου για το αντίθετο. Τα υπενθυμίζω αυτά διότι, προφανώς, η Τουρκία και η Ανατολική Μεσόγειος θα είναι το «κυρίως πιάτο» των συνομιλιών κορυφής στο Κάιρο, μαζί με τη Λιβύη, τα γενικότερα ζητήματα ασφαλείας στην περιοχή, τα ενεργειακά φυσικά και άλλα ζητήματα οικονομικής συνεργασίας. Ο Μητσοτάκης εκτός από τον Αλ Σίσι θα δει και τον ομόλογό του, Μουσταφά Μαντμπουλί, ενώ μετά το Κάιρο θα μεταβεί μερικές ώρες στην Αλεξάνδρεια, την «καρδιά» της ελληνικής κοινότητας της Αιγύπτου.

Η ομάδα
των «έξι πρώην»

Αν επιχειρήσω να υπολογίσω πόσες φορές έχω ακούσει ότι ιδρύεται νέο κόμμα της Δεξιάς τα τελευταία χρόνια θα χάσω το μέτρημα. Αυτό που έχει «ιδρυθεί» σίγουρα όμως είναι η άτυπη «ομάδα των έξι πρώην». Ετσι συστήνονται ως σήμερα, έτσι θα τους λέμε κι εμείς λοιπόν. Πρόκειται για έξι πρώην υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ, την Κρινιώ Κανελλοπούλου και τους Ευάγγελο Αντώναρο, Χρήστο Ζώη, Αρη Σπηλιωτόπουλο, Νίκο Σταυρογιάννη και Σάββα Τσιτουρίδη, οι οποίοι εκφράζονται πλέον με κοινές ανακοινώσεις με αφορμή διάφορα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας, κατακεραυνώνοντας συνήθως (τι έκπληξη) την κυβέρνηση. Διάβασα με προσοχή, λοιπόν, τη δήλωσή τους για το εργασιακό νομοσχέδιο στην οποία καταλήγουν ότι «με τις κυβερνητικές επιλογές η χώρα απομακρύνεται από το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και μετατρέπεται σε ζώνη αντιαναπτυξιακής και αντικοινωνικής “εργασιακής ευελιξίας” με φθηνή και ελαστική εργασία, χωρίς κανόνες, χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφού αυτοί εκχωρούνται σε μια δήθεν “ανεξάρτητη” Αρχή και χωρίς κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα». Και διερωτώμαι μήπως έχει αποκτήσει κι άλλον… ανταγωνιστή το Κίνημα Αλλαγής (πλην του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή) στη διεκδίκηση της εν Ελλάδι σοσιαλδημοκρατικής πρωτοκαθεδρίας.