«Αφορά το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας»

Είναι ο Νικήτας Γκέκας. Δήμαρχος του Βαθιού και πρώην υπάλληλος των λατομείων Καρούζου. Φαίνεται δυναμικός χαρακτήρας, ο οποίος απολαμβάνει την αναγνώριση που του προσφέρει το αξίωμά του. Ο ρόλος που υποδύεται ο Γιάννος Περλέγκας στον «Σιωπηλό δρόμο» ταυτίζεται με έναν από τους πιο «έντονους» χαρακτήρες στη δημοφιλή σειρά του Mega που σκηνοθετεί ο Βαρδής Μαρινάκης και υπογράφουν σεναριακά ο Πέτρος Καλκόβαλης και η Μελίνα Τσαμπάνη. Και κρύβει στη σκιά του σκάνδαλα. Γι’ αυτά μιλάει στο «ΝΣυν».

Πώς ήταν η εμπειρία από τα γυρίσματα;

Ηταν πολύ ωραία γιατί υπήρχαν δύο πολύ σοβαρά εχέγγυα. Αφενός το καστ: συνάδελφοι που τους ξέρω χρόνια από τη δουλειά στο θέατρο, οπότε η συνεννόηση για το τι κάνουμε και η αγωνία για να βγει κάτι καλό ήταν κοινή, το οποίο γλιτώνει χρόνο και νεύρα. Επίσης, ο Βαρδής Μαρινάκης στη σκηνοθεσία και ο Ραμόν Μαλαπέτσας στη φωτογραφία, οι δύο άνθρωποι που έτρεχαν τα γυρίσματα κατά κύριο λόγο, ήταν πολύ συνεννοήσιμοι και συγκεντρωμένοι στη δουλειά τους. Αυτό για μένα που έχω αποφύγει όλα αυτά τα χρόνια την τηλεόραση ήταν πολύ ευχάριστο.

Γιατί αποφεύγατε αλήθεια την τηλεόραση όλα αυτά τα χρόνια;

Για πολλά. Κυρίως όμως ο λόγος ήταν ο τρόπος που έχω μάθει να ασχολούμαι με το θέατρο. Είμαι μαθημένος στη μεγάλη και μακρόχρονη προετοιμασία των πραγμάτων και στην επιβεβαίωση που χρειάζεται η διαδικασία των προβών, κάτι που στην τηλεόραση δεν υπάρχει λόγω χρόνου. Ηταν ένας λόγος που φοβόμουν να εμπιστευθώ και τον εαυτό μου μέσα σε αυτό. Δεν το αποδίδω μόνο σε μια προχειρότητα με την οποία μπορεί να γίνονταν πολλές δουλειές τηλεοπτικές, όσο και σε μια δυσκαμψία δική μου να εμπιστευθώ ένα κομμάτι που χρειάζεται λιγότερη προετοιμασία.

Η σειρά ξεχώρισε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Ποια στοιχεία νομίζετε ότι την κάνουν να διαφέρει;

Σίγουρα προκαλεί αγωνία το κεντρικό θέμα, που είναι ιντριγκαδόρικο. Αυτό είναι όμως ένα κομμάτι. Από την άλλη, είναι η αφήγηση: αρκετά διαφορετική από την αφήγηση που έχουμε συνηθίσει σε παλαιότερα χρόνια. Η ιστορία μαζί με το θέμα της απαγωγής των παιδιών θέτει και ταξικά ζητήματα, πολιτικά και ψυχολογικά, σε σχέση με τις ιστορίες των ηρώων και το πώς δέχονται το κεντρικό γεγονός. Οπότε έχει ένα πολλαπλό ενδιαφέρον, όχι μόνο αστυνομικό, που αυτός είναι ο μανδύας του, αλλά και κάτι πιο σύνθετο.

Για εσάς ποια είναι τα κεντρικά ζητήματα που αναδεικνύει η σειρά;

Με έναν τρόπο έχει να κάνει με το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και τι σημαίνει παιδική εγκατάλειψη. Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό ζήτημα, έμμεσο στη σειρά, γιατί και ο απαγωγέας φαίνεται να είναι ένα εγκαταλελειμμένο παιδί το οποίο από αυτή την αίσθηση της εγκατάλειψης ενδεχομένως έκανε ό,τι έκανε. Και όλη αυτή η κοινωνία η οποία είναι έτοιμη να πεθάνει από την αγωνία της επειδή έχει χάσει τα παιδιά της είναι μια κοινωνία η οποία όμως τα είχε εγκαταλελειμμένα τα παιδιά μέσα στην ευμάρεια την οποία ζει.

Τον δικό σας ρόλο πώς τον προσεγγίσατε;

Προσπάθησα να μην τον κρίνω. Είναι ένας ρόλος αρκετά αρνητικός, και δικαίως. Σε σχέση με τον χρόνο που του έδωσε η σειρά, ο δήμαρχος και η γυναίκα του είναι λίγο οι δεύτεροι της οικογένειας, και από το αίσθημα δεύτερου που έχουν παθαίνουν αυτά που παθαίνουν. Θέλουν να είναι δίπλα στον βασιλιά και πάση θυσία μπορούν να κάνουν πολλά προκειμένου να το πετύχουν. Υπάρχει κατά τη γνώμη μου μεγάλο αίσθημα κατωτερότητας μέσα τους και μέσω αυτού προσπάθησα να δικαιολογήσω κάποιες πράξεις του. Με αυτή την έννοια προσπάθησα να μην το κρίνω γιατί, όπως θα παρακολουθήσουμε στα επόμενα επεισόδια, η απαγωγή για έναν τόσο διεφθαρμένο άνθρωπο όπως ο Νικήτας είναι ενδεχομένως μια αφορμή για να ξανασκεφθεί για ποιους λόγους αποφάσισε να πάρει αυτές τις αποφάσεις στη ζωή του και να κάνει αυτές τις κινήσεις. Ισως κάτι να του αλλάξει από αυτό το τραγικό γεγονός.

Πώς θα δούμε τη σειρά να ολοκληρώνεται;

Υπάρχει μια κάθαρση. Θα συμβούν σκληρά γεγονότα, αλλά οφείλουν να συμβούν για να υπάρξει μια κάθαρση, και ειδικά προς τις γυναίκες του έργου.