Πάλι αντίπαλος με τον «κύριο υπουργό»…

Είναι ο ρώσος τενίστας Ντανίλ Μεντβέντεφ ο κακός δαίμονας του δικού μας Στέφανου Τσιτσιπά; Θυμίζω ότι οι δυο θα αναμετρηθούν σήμερα στο Ρολάν Γκαρός και ο νικητής θα συνεχίσει για να αγωνιστεί στον ημιτελικό του μεγάλου τουρνουά – το σημειώνω προσθέτοντας πως όποιος κερδίσει θα έχει στον ημιτελικό ένα λιγότερο δυνατό αντίπαλο. Αλλά χάθηκα: η ερώτηση είναι αν ο Ρώσος, που αποκαλείται και «κύριος υπουργός» (εξαιτίας της συνεπωνυμίας του με τον πρώην πρωθυπουργό της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ) είναι ο κακός δαίμονας του Τσιτσιπά.

Δαίμονες

Υπάρχουν «κακοί δαίμονες» αθλητών; Ναι υπάρχουν. Ειδικά στο τένις είναι κάτι που συμβαίνει συχνά. Ο Ναδάλ π.χ. όταν εμφανίστηκε ήταν ο «κακός δαίμονας» του «βασιλιά» Ρότζερ Φέντερερ: τον κέρδισε ακόμα και στο χόρτο του Γουίμπλεντον σε εποχές που για όλους έμοιαζε αδύνατο να πάρουν εκεί ένα σετ από τον Ελβετό. Πίσω ωστόσο από αυτές τις δαιμονοποιήσεις υπάρχουν συνήθως απλές κι όχι μεταφυσικές εξηγήσεις. Ο Ναδάλ ήταν αριστερόχειρας, δυσκόλευε τον Φέντερερ με το σερβίς του, έτρεχε πάρα πολύ και προκαλούσε στον Ελβετό δυσκολίες στις οποίες δεν ήταν συνηθισμένος. Εξηγήσεις υπάρχουν και στην περίπτωση της κακοδαιμονίας του Τσιτσιπά, όταν αγωνίζεται με τον Ρώσο. Στο πρώτο τους ματς, στο Μαϊάμι το 2018, τσακώθηκαν άσχημα – ο Μεντβέντεφ έδωσε διαστάσεις στον καβγά δηλώνοντας μετά το παιχνίδι ότι ο Τσιτσιπάς τον έβρισε στα ρωσικά και ζητώντας την τιμωρία του! Εκτοτε ο Ελληνας τον βλέπει όχι σαν αντίπαλο στο γήπεδο, αλλά σαν ένα τύπο που θέλησε να καταστρέψει τη δημόσια εικόνα του: θα ‘θελε να τον κερδίσει για να του κλείσει το στόμα. Παγιδευμένος σε αυτή την προσπάθεια κάνει τα παιχνίδια του με τον Μεντβέντεφ πιο δύσκολα. Ο Ρώσος το γνωρίζει και το εκμεταλλεύεται.

Κόλπα

Οχι τυχαία ο Τσιτσιπάς τον κέρδισε μόνο μια φορά: πριν από δυο χρόνια στο ATP Masters στο Λονδίνο εκεί που κατέκτησε τον πιο μεγάλο τίτλο της καριέρας του. Νομίζω πως αυτό συνέβη γιατί τότε η σημαντικότητα της νίκης ήταν κάτι μεγαλύτερο από την αναμέτρηση με έναν αντιπαθητικό «κύριο υπουργό»: το mind game του Ρώσου δεν έπιασε. Είναι αλήθεια πως ο Μεντβέντεφ δείχνει να έχει κάτι παραπάνω από τον έλληνα άσο: είναι πιο σκληρός, είναι πιο έτοιμος να «πεθάνει» στο γήπεδο για ένα πόντο, είναι πιο μαχητής – ο Τσιτσιπάς είναι πιο αρτίστας. Κυρίως ο Μεντβέντεφ έχει επενδύσει σε ένα χαρακτήρα: λειτουργεί πολύ προγραμματισμένα. Εχει χτίσει την εικόνα του ψυχρού και σκληρού – για παράδειγμα δεν πανηγυρίζει ποτέ τον τελευταίο κερδισμένο πόντο του σε ένα νικηφόρο ματς για να δείχνει ότι δεν ενθουσιάζεται με τίποτα και θεωρεί τη νίκη απλή διαδικασία. Ο Τσιτσιπάς είναι εξωστρεφής, λίγο «χύμα» όπως όλοι οι καλλιτέχνες και τέτοια κόλπα δεν κάνει.

Κακός

Αν γίνει ένα ματς τένις ο Τσιτσιπάς μπορεί να τα καταφέρει: το δείχνουν και οι αποδόσεις των μπουκ. Αν μπει στο τριπάκι να «ξορκίσει δαίμονες», σκέφτεται τα προηγούμενα, πιστεύει ότι το ματς «είναι ευκαιρία για εκδίκηση» κ.λπ. θα ηττηθεί. Οχι γιατί ο Μεντβέντεφ είναι καλύτερος. Αλλά γιατί ως «κακός δαίμονας» κάθε φορά που τον συναντά τον κάνει να σκέφτεται ένα σωρό άλλα εκτός από το τένις…

Αποτοξίνωση

Κάθε καλοκαίρι που υπάρχει στο πρόγραμμα μια ποδοσφαιρική διοργάνωση εθνικών ομάδων συνηθίζω να κάνω λίγη ποδοσφαιρική αποτοξίνωση πριν από την έναρξή της. Αυτό κάνω και τώρα περιμένοντας την έναρξη του Euro 2020 που είναι στο πρόγραμμα την επόμενη Παρασκευή με πρώτο ματς αυτό ανάμεσα στην Ιταλία και στην Τουρκία στη Ρώμη. Μέχρι αυτό να αρχίσει δεν πρόκειται να δω καθόλου ποδόσφαιρο: θέλω να μου λείψει και θα αποφύγω να παρακολουθήσω φιλικά ματς που γίνονται παντού αυτές τις μέρες – θα σας πρότεινα το ίδιο. Για αυτό δεν έγραψα τίποτα και για τα φιλικά της Εθνικής μας: απλά δεν τα είδα.

Φαν ‘τ Σιπ

Και το Euro να μην υπήρχε ωστόσο, φιλικά της Εθνικής μας δύσκολα θα παρακολουθούσα. Δεν είναι ματς πραγματικά για έναν απλό λόγο: διότι ενώ η δική μας ομάδα τα αντιμετωπίζει σοβαρά, οι άλλες ομάδες απλά κάνουν δοκιμές. Το αποτέλεσμα είναι, ειδικά τον καιρό του Τζον Φαν ‘τ Σιπ, η Εθνική μας να είναι ένα είδος «πρωταθλήτριας των φιλικών»: αν γινόταν ένα Euro στο οποίο όλοι θα έπαιζαν φιλικά, η Εθνική μας θα το κέρδιζε! Ως «φιλικά» θεωρώ και τα ματς που δίνονται μετά τον οριστικό αποκλεισμό της ομάδας μας από μια διοργάνωση: και σε αυτά με τον Ολλανδό στον πάγκο η ομάδα «πετάει», μοιάζει πάντα έτοιμη για νέο ξεκίνημα, εντυπωσιάζει. Και μετά αρχίζουν οι πραγματικές υποχρεώσεις. Και μετρά αποτυχίες.

Δέλλας

Δεν ήταν φυσικά πάντα έτσι. Λίγοι π.χ. θυμούνται τα φιλικά που είχε δώσει η Εθνική μας πριν από την έναρξη του περίφημου Euro 2004. Τότε έχασε από την Πολωνία με 1-0, διαλύθηκε από την Ολλανδία (4-0) και κέρδισε με τα χίλια ζόρια το Λιχτενστάιν (2-0). Ο Τραϊανός Δέλλας έλεγε το Σάββατο ότι μετά την ήττα από τους Ολλανδούς οι παίκτες είχαν καθίσει στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου και είχαν συμφωνήσει πως αν δεν σοβαρευτούν θα γίνουν στην Πορτογαλία περίγελος. Φυσικά σοβαρεύτηκαν, αλλά εκείνες ήταν εποχές που συνέβαιναν φυσιολογικά πράγματα: οι παίκτες στα φιλικά περπατούσαν και στα επίσημα έδιναν την ψυχή τους. Ενώ τώρα «σκίζονται» στα φιλικά κι όταν αρχίσουν τα επίσημα λιώνουν από άγχος. Γιατί φανερά κάτι γίνεται λάθος, αλλά το τι λάθος γίνεται δεν μοιάζει να απασχολεί και κανένα. Αποτελέσματα αναζητούνται για να πανηγυρίζουμε: έστω και στα φιλικά.

Πρόβλημα

Ηταν άχρηστα τα ματς με το Βέλγιο και τη Νορβηγία; Οχι προς Θεού. Χρειάζονταν κάποια καλά αποτελέσματα (έστω κι από αυτά που δεν μετράνε) για να αλλάξει λίγο το κλίμα διότι μετά την ισοπαλία με τη Γεωργία υπήρχε μια μουντάδα. Με τη Νορβηγία σίγουρα έγινε και μια πρόβα ενόψει του παιχνιδιού με τη Σουηδία τον Σεπτέμβριο. Το πρόβλημα πάντως της Εθνικής δεν είναι τα ματς κόντρα σε δυνατές ομάδες – με το κατά τα άλλα πολύ δυνατό Βέλγιο π.χ. η Εθνική μας είχε αποσπάσει ισοπαλία και πριν από τέσσερα χρόνια σε επίσημο ματς στις Βρυξέλλες. Η Εθνική μας έχει πρόβλημα με τις Γεωργίες, τις Αρμενίες, τις Σλοβενίες κ.λπ. – εκεί δηλαδή που πρέπει η ίδια να επιτεθεί. Οπως και να ‘χει ελπίζω ο ομοσπονδιακός να έβγαλε σοβαρότερα συμπεράσματα από αυτά που λέγεται ότι έβγαλε. Διότι αν χρειάστηκαν τα ματς αυτά για να καταλάβει ότι ο Μασούρας ήταν φέτος ο καλύτερος έλληνας κυνηγός στο πρωτάθλημα και ο Ανδρούτσος ο πιο βελτιωμένος έλληνας ακραίος αμυντικός, τότε ο κόουτς έχει πρόβλημα αντίληψης. Κι αυτό φυσικά και δεν το πιστεύω…