«Υμνος στην Αγάπη» α λα δανικά

Η σκηνή εκτυλίχθηκε την τελευταία Κυριακή του Απριλίου στο Λουντ, ένα χωριό κάπου 80 χιλιόμετρα νότια της Κοπεγχάγης. Πρωταγωνιστές, οκτώ τσελίστες και ένα κοινό αποτελούμενο από 35 ανθρώπους (ένεκα πανδημίας, δεν θα μπορούσαν ούτως ή άλλως να είναι περισσότεροι) και άλλες τόσες αγελάδες Χάρεφορντ, μαζί με τα μικρά τους. Στην ιδιότυπη αυτή υπαίθρια συναυλία, οι τσελίστες έπαιξαν έργα του Τσαϊκόφσκι, του Λιστ, του δανού συνθέτη Γιάκομπ Γκάντε αλλά και τον «Υμνο στην Αγάπη» της Εντίτ Πιαφ ως «ανκόρ». Και τα δύο ζωικά είδη που τους παρακολούθησαν φάνηκαν να απολαμβάνουν τη μουσική εξίσου.

«Γίναμε μάρτυρες πολλής δημιουργικότητας αυτούς τους τελευταίους μήνες» δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού της Δανίας, Τζόι Μόγκενσεν, μία από τους παρισταμένους. «Αλλά το ψηφιακό δεν είναι το ίδιο. Ελπίζω να είναι αυτό ένα από τα μαθήματα που θα πάρουμε από τον κορωνοϊό, πόσο πολύ λείπει σε όλους μας – ακόμα και στις αγελάδες – το να βρισκόμαστε για πολιτιστικές εκδηλώσεις». «Στην πραγματικότητα είναι ωραία να παίζεις για αγελάδες» προσυπέγραψε ο 23χρονος αμερικανός τσελίστας Γιόχανς Γκρέι. «Το είδαμε και στην πρόβα – πραγματικά σε πλησιάζουν για να ακούσουν. Και έχουν τις προτιμήσεις τους. Είδατε πώς έφυγαν όλες σε κάποιο σημείο; Μάλλον δεν είναι φαν του Αντονίν Ντβορζάκ».

Το όλο πρότζεκτ είναι καρπός της συνεργασίας ανάμεσα σε δύο τοπικούς αγελαδοτρόφους, τον Μόγκενς και τη Λουίζ Χόγκααρντ, και τον 32χρονο Τζέικομπ Σο, έναν βρετανογεννημένο, διεθνούς φήμης τσελίστα, ο οποίος ίδρυσε το 2018 στο Στεβνς, τον σήμο όπου ανήκει και το Λουντ, τη Σκανδιναβική Σχολή Τσέλου, μια ακαδημία για νεαρούς τσελίστες από ολόκληρο τον κόσμο: κάποια στιγμή ο Σο, που έχει κάνει πολλές περιοδείες στην Ιαπωνία, μίλησε στους μουσικόφιλους Χόγκααρντ για τον τρόπο με τον οποίο ανατρέφονται οι περίφημες (και περιβόητα καλομαθημένες) ιαπωνικές αγελάδες Wagyu, ώστε να παράγουν το πιο τρυφερό κρέας. Αυτό ήταν. Και αυτά είναι τα καλύτερα της Δανίας.

Τα χειρότερα τα αποτύπωσε μία άλλη σκηνή: εκτυλίχθηκε ένα απόγευμα Σαββάτου, στα τέλη Μαΐου, στο λιμάνι του Κάστρουπ, στο νότιο τμήμα της Κοπεγχάγης. Η Κόντες Κάμντι, ο σύζυγός της και τα δύο τους παιδιά έκαναν όμορφα τη βόλτα τους πλάι στο νερό, όταν ένας άνδρας άρχισε να τους βρίζει: «Κοιτάξτε λίγο το χρώμα του δέρματός σας. Είστε κίτρινοι. Δεν έχετε καμία δουλειά εδώ. Γιατί δεν την κάνετε για τη χώρα σας; Είστε προσκεκλημένοι εδώ. Γυρίστε σπίτι σας. Γυρίστε σπίτι σας!» Η 28χρονη δασκάλα, που έχει κουρδική καταγωγή, κατέγραψε τα πάντα στο κινητό της, κάλεσε και την αστυνομία. Την επομένη, ανέβασε το βίντεο στον λογαριασμό της στο Facebook. Ξέσπασε σάλος – κι ας ζήτησε συγγνώμη εκ των υστέρων ο άνδρας, υποστηρίζοντας πως ήταν μεθυσμένος και δεν σκεφτόταν αυτά που έλεγε. Φαίνεται όμως πως το βίντεο άγγιξε κάποια ευαίσθητη χορδή στη Δανία. Γιατί ακόμα και η πρωθυπουργός, η Σοσιαλδημοκράτισσα Μέτε Φρεντέρικσεν, το σχολίασε, χαιρετίζοντας στο Instagram το «θάρρος» των γονιών, που τόλμησαν να «αντισταθούν». «Εχουμε όλοι την ευθύνη να αντιταχθούμε στον ρατσισμό, στο μίσος και στην προκατάληψη. Δεν έχουν θέση αυτά στη Δανία» διαβεβαίωσε.

Φαίνεται όμως πως έχουν θέση, και αρκετοί δεν διστάζουν να επισημάνουν τις ευθύνες της ίδιας της Φρεντέρικσεν, της κυβέρνησής της και της μεταναστευτικής πολιτικής που εφαρμόζει, με τη στήριξη Δεξιάς και Ακροδεξιάς. Εκμεταλλευόμενος μια σχετική ύφεση στο μέτωπο της πανδημίας, ο αρμόδιος υπουργός πολλαπλασίασε τις τελευταίες εβδομάδες τις ανακοινώσεις, προς την κατεύθυνση ενός και μόνο δεδηλωμένου στόχου: να «μειωθεί στο μηδέν» ο αριθμός των αιτούντων άσυλο στη Δανία. Ετσι λοιπόν, Σύροι είδαν την άδεια παραμονής τους να ανακαλείται, με την πρόφαση πως η κατάσταση της ασφάλειας στην περιοχή της Δαμασκού έχει βελτιωθεί επαρκώς. Η κυβέρνηση κατέστησε επίσης αυστηρότερους τους όρους πολιτογράφησης· αναβίωσε το σχέδιο «γκέτο», που είχε εφαρμόσει η προηγούμενη κυβέρνηση, και ορίζει στο 30% τους κατοίκους μη δυτικής καταγωγής στις πλέον υποβαθμισμένες περιοχές· και χθες το «τερμάτισε», περνώντας από τη Βουλή, με 70-24 ψήφους, νομοσχέδιο που επιτρέπει στη Δανία να αναθέτει υπεργολαβικά σε τρίτες χώρες, εκτός Ευρώπης, την υποδοχή αιτούντων άσυλο και τη φιλοξενία προσφύγων.

Πιο συγκεκριμένα: ένας αιτών άσυλο θα πρέπει να υποβάλει αυτοπροσώπως αίτηση στα δανικά σύνορα. Κατόπιν, θα μεταφέρεται αεροπορικώς σε ένα κέντρο ασύλου, το πιθανότερο κάπου στην Αφρική – συζητούνται Αίγυπτος, Ερυθραία και Αιθιοπία, φαβορί όμως θεωρείται η Κένυα, με την οποία η Δανία υπέγραψε ήδη ένα μνημόνιο κατανόησης στα τέλη Απριλίου. Αν απορριφθεί η αίτησή του, η χώρα υποδοχής θα τον στέλνει πίσω. Αν γίνει δεκτή, θα μένει στη χώρα υποδοχής. Εξαιρούνται μόνο οι βαριά ασθενείς – ούτε καν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι. Κι αυτό ενώ η Δανία δέχθηκε το 2019 μόλις 2.716 αιτήσεις ασύλου, οκτώ φορές λιγότερες σε σύγκριση με το 2015, και το 2020 μόλις 1.547, ο χαμηλότερος αριθμός από το 1992. Με δυο λόγια, οι δανοί Σοσιαλδημοκράτες έκαναν πράξη το όνειρο της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς. Μένει να δούμε ποιο ευρωπαϊκό κράτος θα είναι το επόμενο.