Τζάμπα πανηγυρισμοί

Πανηγυρίζει ο Νίκος ο Παππάς, ο και… κοσμοναύτης αποκληθείς (λόγω της διαρκούς ως και εργώδους ενασχολήσεώς του με τα μυστικά του Διαστήματος την περίοδο κατά την οποία κατείχε το αρμόδιο υπουργείο Τηλεπικοινωνιών και άλλων παραμυθένιων αρμοδιοτήτων), διότι ολοκληρώνονται οι εργασίες της Προανακριτικής Επιτροπής η οποία διερευνά τα έργα και τις ημέρες του αναφορικά με τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Αλλά εξ όσων πληροφορούμαι, κακώς κομπορρημονεί (τι ωραίο ρήμα…). Κακώς, κάκιστα. Διότι καθ’ α με διαβεβαίωσε στέλεχος της Προανακριτικής, η βασική κατηγορία περί «παράβασης καθήκοντος – απιστίας» έχει τεκμηριωθεί από όλες τις πλευρές, και ως εκ τούτου, και χωρίς να υποδύομαι τον μάντη κακών ειδήσεων (ως αρσενική Κασσάνδρα ας πούμε), λογικά αυτό που ακούγεται είναι ο ανατριχιαστικός ήχος της πόρτας του Ειδικού Δικαστηρίου, που τρίζει.

Η ίδια πηγή με άφησε να καταλάβω ότι για το δεύτερο αδίκημα, εκείνο της παθητικής δωροληψίας, υπάρχει μια διχοστασία στο εσωτερικό της πλευράς των κατηγόρων, καθώς μοιάζει πολύπλοκο το πώς θα στοιχειοθετηθεί η κατηγορία – αν δηλαδή τα στοιχεία που έχουν προκύψει με βάση τις καταθέσεις Καλογρίτσα και την πορεία του χρήματος (τα 3 εκατομμύρια των αδελφών Χούρι), όπως αυτή επιβεβαιώθηκε μέσα από το πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι επαρκή στο να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία. Ορισμένοι πιστεύουν πως ναι. Αλλοι θεωρούν ότι τα στοιχεία δεν έχουν δέσει μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, ως τα τέλη Ιουνίου, οπότε λογικά θα πέσει και η αυλαία των εργασιών της Προανακριτικής Επιτροπής, αυτό το θέμα θα λυθεί, και θα λυθεί οριστικά…

Ολα στο φως

Προσωπικά επιθυμώ να λυθεί και να λυθεί με τον καλύτερο τρόπο για τον Νίκο τον Παππά το θέμα της δωροληψίας – κανέναν πολιτικό δεν τον τιμάει μια τέτοια κατηγορία, πολύ περισσότερο όταν αποδεικνύεται κιόλας. Τούτου δοθέντος, νομίζω ότι και ο ίδιος ο Νικόλας θα πρέπει να συνδράμει προς αυτή την κατεύθυνση. Με τον σωστό τρόπο, και τον μόνο τρόπο που είναι ουσιαστικά ο μόνος κατάλληλος για να κλείσει τα στόματα εκείνων που αφήνουν υπονοούμενα, ότι τάχα μου και καλά ο Νίκος κ.λπ., κ.λπ.

Ποιος είναι αυτός ο τρόπος, ο ένας, ο μοναδικός; Να τρίψει στη μούρη του Καλογρίτσα, και κατ’ επέκταση της Προανακριτικής, το δικό του αρχείο με τα sms και τα mails που αντάλλασσε με τον Χρηστάρα.

Αφού ο Καλογρίτσας λέει ψέματα (υιοθετώ, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό τη συλλογιστική ΣΥΡΙΖΑ και του Νικόλα, φυσικά), και με τη γνωστή κοπτοραπτική παρουσιάζει τα πράγματα όπως γουστάρει και όπως τον βολεύει, να παραδώσει ο Νικόλας τα δικά του μηνύματα στην Προανακριτική και στη δημοσιότητα, να καταλάβει όλος ο λαός το παιχνίδι που παίχτηκε σε βάρος αυτής της αθώας ύπαρξης.

Γιατί εντάξει, υπάρχει η «αλήθεια» του Καλογρίτσα, άλλα για να δούμε και την «αλήθεια» του Παππά. Υπό αυτή την έννοια, δεν περιμένω τίποτε λιγότερο από τον «αθώο» Παππά – αντίγραφα των μηνυμάτων τώρα. Στο τηλέφωνό του τα έχει…

Περιμένοντας το υπόμνημα

Μια μικρή αποσταθεροποίηση μου προκάλεσε η απόφαση του Νικόλα του Παππά να αποστείλει υπόμνημα στην Προανακριτική, αντί της αυτοπρόσωπης παρουσίας του, η οποία θα έκλεινε στόματα – είμαι βέβαιος.

Το υπόμνημα αναμένεται να κατατεθεί τις επόμενες ημέρες, ίσως και την επόμενη εβδομάδα, διότι – μου ανέφερε χθες ο άνθρωπός μου στην Κουμουνδούρου, με τον οποίο είχα αρκετό καιρό να συνομιλήσω – το επεξεργάζεται «ιδιαίτερα προσεκτικά» ομάδα νομικών, στην οποία μετέχει (προΐσταται ίσως;) ο «καλός» μου «φίλος» Γιάννης Μαντζουράνης, δικηγόρος επίσης του «Λεγάμενου» στην υπόθεση της βίλας του 500άρικου στο Σούνιο.

Τουτέστιν, εκτός από τους βερμπαλισμούς του Παππά περί του τέλους της Προανακριτικής και τα ωραία του είδους κατέπεσε η σκευωρία, οι νομικοί γνωρίζουν ότι δεν κατέπεσε καμία σκευωρία, ότι το Ειδικό Δικαστήριο καιροφυλακτεί και πως με βερμπαλισμούς δεν αντικρούεις κατηγορίες. Αυτά γίνονται μόνο με την επίκληση της νομικής επιστήμης και διά επιχειρημάτων, που να είναι ικανά να αντιστρέψουν την κατάσταση, όταν η υπόθεση φτάσει ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου, το οποίο και θα κρίνει οριστικά την υπόθεση. Και ειδικότερα αν τεκμηριώθηκαν οι κατηγορίες της Βουλής σε βάρος του πολιτικού, και εν προκειμένω του Ν. Παππά, ώστε να προχωρήσει ή όχι η διαδικασία.

Οι Καρυάτιδες και ο Dior

Η ανακοίνωση είναι χθεσινή, υπογράφεται από ένα Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και ό,τι θα μεταφέρω εν συνεχεία είναι απόσπασμα από την ανακοίνωση αυτή, η οποία εκδόθηκε απ’ αφορμή το μέγα θέμα για τη φωτογράφιση της συλλογής Dior στην Ακρόπολη. Αντιγράφω:

«Κερδίζει σήμερα η Ελλάδα; (όπως διατείνονται τα διάφορα παπαγαλάκια). Σαφώς και χωρίς καμία έπαρση (έπαρση; Γιατί; Τι ελληνικά είναι αυτά;), διατυπώνουμε ότι η φωτογράφιση στην Ακρόπολη ή στο Σούνιο προσδίδει στα εμπορικά προϊόντα που φωτογραφίζονται εκεί τεράστια προστιθέμενη αξία. Ο απλός λαός δεν κερδίζει τίποτα. Μονάχα ακόμη πιο ακριβά εισιτήρια – το αίσχος των 20€ για είσοδο στην Ακρόπολη που καθιέρωσε η προηγούμενη κυβέρνηση – αλλά και την προσβολή της ιστορίας του. Αυτοί που κερδίζουν είναι οι όμιλοι του τουρισμού και οι “Οίκοι” της μόδας, της διαφήμισης κ.λπ. Η ρίζα του κακού (εδώ είναι το “ζουμί”) είναι η πολιτική της ΕΕ στον Πολιτισμό, η κατάταξη από την ΕΕ της τέχνης στα “εμπορικά προϊόντα” στη Συμφωνία της Γκατ, η σύνδεση του πολιτισμού με την τουριστική “ανάπτυξη”, τη “δημιουργική βιομηχανία”, την “ψηφιακή οικονομία”»!

Πριν συμφωνήσετε και εσείς μαζί μου ότι τελείωσε, δεν υπάρχει σωτηρία, παραθέτω την κατάληξη της μνημειώδους ανακοίνωσης: «Τι θα έλεγαν – αν μπορούσαν να μιλήσουν – οι Καρυάτιδες; Πρόκειται για “αξιοποίηση” ή για “εκπόρνευση”;»!

Να υποθέσω εγώ κάτι, κυρίες μου και κύριοι; Θα έλεγαν, υποθέτω, ότι εδώ στην Ακρόπολη φωτογραφίζονται καθημερινά κόσμος και κοσμάκης και κατά το παρελθόν έχουν φωτογραφηθεί μπροστά μας (οι Καρυάτιδες μιλάνε) εκατομμύρια των εκατομμυρίων τουρίστες φορώντας ό,τι βάζει ο νους σας, τα μοντέλα του Dior σάς μάραναν εσάς;

Προκλητική αδράνεια

Εχω και κατά το παρελθόν αναφερθεί στην εξοργιστική, στα όρια της πρόκλησης, αδράνεια που επιδεικνύει η Δικαιοσύνη αναφορικά με τη δολοφονία του αγωνιστή Σήφη Βαλυράκη. Η αδράνεια αυτή που έχει καταγγελθεί σε όλους τους τόνους και με όλους τους δικονομικά δυνατούς τρόπους στην ηγεσία της Δικαιοσύνης δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα έως τώρα: οι δολοφόνοι του Βαλυράκη κυκλοφορούν ελεύθεροι, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε, πολύ απλά γιατί αυτοί που έπρεπε να ενεργήσουν, αποφεύγουν να το κάνουν.

Γνωρίζω ότι η οικογένεια του Σήφη κατέφυγε για τον λόγο αυτόν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Αλλά ο κ. Πλειώτας, αντί να εγκαλέσει τους τοπικούς λειτουργούς της Δικαιοσύνης, περί άλλων τυρβάζει. Ναι, είναι ενοχλητικό, ίσως να τον… ενοχλούν, άλλα με κάποιον τρόπο οφείλει να δικαιώσει τον λόγο που βρίσκεται εκεί και τον ρόλο που έχει.

Η οικογένεια του αδικοχαμένου Σ. Βαλυράκη, που γλίτωσε από τις σφαίρες της χούντας και των αλβανών συνοριοφυλάκων, για να φύγει χτυπημένος μέσα στη βάρκα του, έχει ζητήσει – θέτοντας θέμα αμεροληψίας της δικαστικής αρχής της Χαλκίδας – να μεταφερθεί ο φάκελος της υπόθεσης στην Αθήνα. Γιατί δεν έχει υιοθετηθεί το αίτημα; Αφού αποδεδειγμένα όσο ο φάκελος παραμένει στη Χαλκίδα, δεν υπάρχει πρόοδος στην έρευνα για τον εντοπισμό των δολοφόνων του Σήφη και την παραπομπή τους στη Δικαιοσύνη…

Νομίζω ότι ο υπουργός Τσιάρας έχει πια τον λόγο…