Δεύτερη σεζόν τιμωρίας για την Ξάνθη…

Ο Παναιτωλικός κέρδισε την Ξάνθη την Κυριακή στο μπαράζ και παρέμεινε στη Σούπερ Λίγκα. Η Ξάνθη πληρώνει τελικά πολύ ακριβά την υπόθεση της εμπλοκής των πρώην ιδιοκτητών της με τον Γιάννη Καλπαζίδη, τον εκατομμυριούχο σερβιτόρο, ανιψιό του Ιβάν Σαββίδη. Θυμίζω ότι η ακριτική ομάδα υποβιβάστηκε γιατί της αφαιρέθηκαν βαθμοί μετά την καταδίκη της στην υπόθεση της πολυϊδιοκτησίας – βαθμοί που δεν προσπάθησε να πάρει πίσω, όπως έκανε ο ΠΑΟΚ που προσέφυγε στο CAS πετυχαίνοντας τελικά μια περιπετειώδη αθώωση. Κάποιος θα έλεγε ότι η Ξάνθη είναι θύμα μιας από τις μεγαλύτερες αδικίες όλων των εποχών: πληρώνει με τουλάχιστον δύο χρόνια παραμονής στη Σούπερ Λίγκα 2 μια απόφαση που στο σκέλος που αφορούσε τον συγκατηγορούμενό της έπαψε να υπάρχει. Αλλά μολονότι έτσι μοιάζει το πράγμα, δεν είναι έτσι ακριβώς.

Ουσία

Η δική μου υποψία σε αυτή την ιστορία είναι ότι η Ξάνθη δεν προσέφυγε στο CAS για να μην μπει ποτέ το Διεθνές Δικαστήριο στην ουσία της υπόθεσης. Η Ξάνθη δεν είχε τιμωρηθεί μόνο εξαιτίας της εισήγησης της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (όπως ο ΠΑΟΚ), αλλά της είχε αφαιρεθεί και το πιστοποιητικό συμμετοχής στο πρωτάθλημα εξαιτίας παρατυπιών στη μεταβίβαση των μετοχών από τους πρώην ιδιοκτήτες της στον Καλπαζίδη, που είχε αγοράσει τη θυγατρική της στην οποία ανήκουν το ξενοδοχείο και το προπονητικό κέντρο. Αν η Ξάνθη πήγαινε στο CAS θα υπήρχε συζήτηση για αυτή τη μεταβίβαση. Η Ξάνθη δεν θέλησε η συζήτηση αυτή να γίνει. Οχι μόνο. Στη συνέχεια, στο τέλος της περσινής σεζόν δηλαδή, ουσιαστικά διέλυσε την ομάδα της παίζοντας στα μπαράζ με τον Απόλλωνα με την ομάδα Νέων. Και υποβιβάστηκε. Τολμώ να πω αυτοβούλως.

Ποτέ

Στη συνέχεια άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς, πωλήθηκε στον Ελληνοαυστραλό Μπιλ Πάπας κι έφτασε φέτος να διεκδικεί την επιστροφή της στη Σούπερ Λίγκα. Και σε αυτό υπάρχει κάτι το παράδοξο: ο καθένας προτιμά να πουλήσει μια ομάδα όταν είναι στη μεγάλη κατηγορία και η τιμή της είναι ψηλά. Την Ξάνθη την πούλησαν όταν υποβιβάστηκε κι αφού προηγουμένως μοιάζει να μεθοδεύτηκε ο υποβιβασμός της! Αυτό πραγματικά δεν έχει ξαναγίνει.

Είναι;

Οπως δεν έχει ξαναγίνει και κάτι που συμβαίνει τώρα: μια ομάδα έχασε ένα μπαράζ, θα μείνει άλλη μία σεζόν στη Σούπερ Λίγκα 2 και δεν υπάρχει τρεις μέρες τώρα πουθενά μια δήλωση του ιδιοκτήτη της – έστω μια προτροπή στους παίκτες να σηκώσουν το κεφάλι! Κι αναρωτιέμαι. Το ‘χει μάθει ο Μπιλ Πάπας; Οχι ότι η ομάδα δεν ανέβηκε, αλλά ότι είναι ιδιοκτήτης της Ξάνθης…

Γκολ

Οι πρώτες μεταγραφές ομάδων της Σούπερ Λίγκας είναι ο Τικίνιο, που απέκτησε ο Ολυμπιακός και ο τερματοφύλακας Τσίτσαν Στάνκοβιτς που απέκτησε η ΑΕΚ. Ο Τικίνιο έχει κάνει σπουδαίες σεζόν στην Πορτογαλία σκοράροντας με την Γκιμαράες και την Πόρτο, πριν βρεθεί στην Κίνα, όπου χρυσοπληρώθηκε για να πάει, αλλά έπεσε στη σεζόν του κορωνοϊού. Ο Ολυμπιακός κινήθηκε σε χρόνο-ρεκόρ για να τον αποκτήσει καταλαβαίνοντας ότι η στιγμή ήταν η κατάλληλη. Πολλοί έγραψαν πως ο Ολυμπιακός απέκτησε τον βραζιλιάνο φορ γιατί του χρόνου υπάρχει στο πρόγραμμα το Κόπα Αφρικα και εξαιτίας του μπορεί να χάσει και τον Ελ Αραμπί και τον Χασάν για λίγο καιρό. Ισχύει και δείχνει ότι στον Ολυμπιακό υπάρχει και προγραμματισμός και προσοχή στις λεπτομέρειες. Ωστόσο εγώ πιστεύω πως ο Ολυμπιακός απέκτησε τον Τικίνιο γιατί ο Μαρτίνς ένα πράγμα κυρίως σκέφτεται: πώς η ομάδα του θα βάλει γκολ.

Βρίσκονται

Εχοντας συμπληρώσει τρία χρόνια στην Ελλάδα, ο πορτογάλος κόουτς μοιάζει να πιστεύει πως αν βρεις έναν παίκτη να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα λύνεις τα προβλήματά σου και πως αν έχεις πολλούς παίκτες που στέλνουν την μπάλα στα δίχτυα δημιουργείς και τεράστια προβλήματα στους υπόλοιπους. Ο Μαρτίνς ασχολείται με την επίθεση σε μια χώρα όπου άλλος προπονητής δεν το κάνει. Εχει καταλάβει τη δυνατότητα παρέμβασης στο ματς με πέντε αλλαγές και πιστεύει πως όλοι όσοι βάζουν γκολ είναι χρήσιμοι. Ολα τα άλλα βρίσκονται…

Ελ Αραμπί

Εχει πλάκα ότι ενώ όλοι μιλάνε για την ανάγκη του Ολυμπιακού να ενισχυθεί στην άμυνα, περιμένουν ακραία μπακ και στόπερ και αναρωτιούνται τι θα γίνει αν και φέτος υπάρξει μια καλή πρόταση για τον Σεμέδο (θυμίζω ότι πέρυσι ο Ολυμπιακός αρνήθηκε 10 εκατ. που έδινε η Μπενφίκα…), ο Μαρτίνς ξεκίνησε τη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας με ένα σέντερ φορ, όταν ο MVP της πέρυσι ήταν ο σκόρερ της Ελ Αραμπί! Αλλά έτσι είναι ο Μαρτίνς: θέλει να είναι ένα βήμα πιο μπροστά από όλους και ποτέ του δεν ενδιαφέρθηκε για τα όσα λέγονται στα διαδικτυακά καφενεία. Και καλά κάνει.

Ντέκο

Θέλω επίσης να πω ότι είδα τη φωτογραφία με τον μεγαλομέτοχο του Ολυμπιακού κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, τον νεοαποκτηθέντα Τικίνιο και τον μάνατζέρ του και πολύ στενοχωρήθηκα που δεν ήταν κι ο μάνατζερ ένα νέο απόκτημα: ένας παίκτης σαν τον μεγάλο Ντέκο, που έχει κατακτήσει Τσάμπιονς Λιγκ με την Πόρτο, αν ακόμα αγωνιζόταν θα έδινε τεράστια λάμψη στο πρωτάθλημά μας. Το ότι έγινε ατζέντης και εκπροσωπεί κυνηγούς δεν μου κάνει εντύπωση: πάντα ο Ντέκο τους φορ «τάιζε» κι αυτό συνεχίζει να κάνει…

Ανταγωνισμός

Και η ΑΕΚ είχε ανάγκη έναν τερματοφύλακα: ο Στάνκοβιτς θα τη βοηθήσει. Η περσινή ιδέα του ανταγωνισμού του Τσιντώτα με τον Αθανασιάδη δεν βγήκε: ο ανταγωνισμός έκανε κακό και στους δύο αφού κανείς δεν ένιωσε βασικός. Ο νεοφερμένος έχει καλές συστάσεις, ήταν πρωταθλητής Αυστρίας με τη Ζάλτσμπουργκ, έχει αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ κι όλα αυτά είναι καλά νέα. Με προβληματίζει λίγο ότι δεν βρίσκεται στην 25άδα της Εθνικής Αυστρίας στο Euro, αλλά με τους ομοσπονδιακούς προπονητές άκρη δεν βγαίνει. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα μέχρι πρότινος ο Τζόνι φαν ‘τ Σιπ δεν καλούσε στην Εθνική τον Φορτούνη και ακόμα και σήμερα δεν βρήκε τρόπο να συνεννοηθεί με τον Παπασταθόπουλο και τον Κώστα Μανωλά.

Βλέπουμε

Παλιότερα τον καιρό των μεταγραφών έψαχνα πάρα πολλά στοιχεία που είχαν να κάνουν με τους νεοφερμένους. Κάποτε είχα γράψει ότι ο Ζε Ελίας είναι επιρρεπής στις αποβολές. Κάτι καλοκαίρια αργότερα σημείωνα ότι ο ΠΑΟ μάλλον πέταξε τα λεφτά του ποντάροντας στον Εσιέν, ενώ είχα προβλέψει πως η ΑΕΚ με αμυντικούς όπως ο Λέσκοτ μάλλον θα ταλαιπωρηθεί στην άμυνα. Μάζευα του κόσμου τις κατάρες από τους οπαδούς που το καλοκαίρι θέλουν να τα βλέπουν όλα ωραία. Κι όσο κι αν αυτές οι κρίσεις δικαιώθηκαν, συντάσσομαι με τη σταθερή καλοκαιρινή μόδα: το καλοκαίρι όποιος έρχεται είναι «ο παικταράς», που λέει κι ο Νίκος Αναστόπουλος. Από φθινόπωρο βλέπουμε…