Στάση αναμονής από τη Χαριλάου Τρικούπη
Γιατί δεν ανησυχούν στο Κίνημα Αλλαγής

Η μεταγραφή του Συμεών Κεδίκογλου από το Κίνημα Αλλαγής στον ΣΥΡΙΖΑ σήμανε την έναρξη μιας νέας περιόδου ανάμεσα στα δύο κόμματα: το Κίνημα Αλλαγής εδώ και πολύ καιρό προτιμούσε να στρέφει τα βέλη του προς τη ΝΔ, ασκώντας κριτική στην αξιωματική αντιπολίτευση μόνο όταν το έκρινε απαραίτητο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ απέφευγε επιμελώς να εξαπολύσει κριτική προς τη Χαριλάου Τρικούπη, ακόμα και όταν του δινόταν η αφορμή. Η επιστροφή στις μεταγραφές δείχνει πως η προσέγγιση, τουλάχιστον από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλάζει και πάλι.
Στο Κίνημα Αλλαγής, παρότι ακούν τη φημολογία που μιλάει και για άλλα στελέχη που ετοιμάζονται να μετακομίσουν, δεν ανησυχούν. Ακόμα κι αν υπάρξουν μεμονωμένες κινήσεις εκ μέρους της Κουμουνδούρου που ήδη σχεδιάζονται, τα κεντροαριστερά στελέχη εκτιμούν πως αυτού του είδους ο πόλεμος έχει ξαναδοκιμαστεί στο παρελθόν και έχει αποτύχει.
Για την ακρίβεια, την περίοδο που το Κίνημα Αλλαγής ταλανιζόταν από εσωκομματικά προβλήματα με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών και τα ποσοστά του έπεφταν, η στρατηγική των συριζαϊκών μεταγραφών ανέβασαν τη συσπείρωσή του και ανέκοψαν την καθοδική πορεία του – η εξωτερική «απειλή» έκανε πολλούς ακόμα και εξ αυτών που υποστήριζαν τις Πρέσπες να παραμείνουν στο κόμμα, αρνούμενοι να μπουν στο παιχνίδι εκείνης της περιόδου.
ΟΙ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. Κύριος λόγος όμως που δεν ανησυχούν είναι οι επερχόμενες εσωκομματικές εκλογές: ο χώρος βρίσκεται σε κίνηση και η προοπτική μιας σύγκρουσης κορυφής δίνει νέο ενδιαφέρον σε όλες τις πτέρυγες και στα στελέχη που θα σκέφτονταν να μετακομίσουν αλλού. Στελέχη που σχολιάζονται ως πιο πιθανά να λοξοκοιτάξουν προς την πλευρά της ΝΔ έχουν βρει τον υποψήφιό τους, για παράδειγμα, ενώ τα ποσοστά των πράσινων ψηφοφόρων που θα ήθελαν συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο μικρά που αποθαρρύνουν οποιονδήποτε πιθανό υποψήφιο να αναπτύξει τη συγκεκριμένη ατζέντα.
Μεγαλύτερο πρόβλημα για το κόμμα θεωρείται η εικόνα: πως, δηλαδή, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πυλώνες και συμπιέζεται ανάλογα με το πόσο επιλέγουν να το πιέσουν.













