«Ο χορός διηγείται τη σχέση μας με τον χρόνο»

Οι προβολείς ανοίγουν ξανά. Η σκηνή γεμίζει με παλλόμενα σώματα και μουσικές. Οι θεατές παίρνουν θέση στην πλατεία… ηλεκτρονικά. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Arc for Dance επιστρέφει στους χώρους του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και δίνει την ευκαιρία στους λάτρεις του χορού να παρακολουθήσουν έως τις 30 Μαΐου ενδιαφέρουσες παραστάσεις καταξιωμένων αλλά και νεότερων δημιουργών, ζωντανά από την ασφάλεια του σπιτιού τους. Στη 14η του διοργάνωση, το φεστιβάλ στοχάζεται πάνω στον χορό από τη σκοπιά του πλέον ζωτικού αλλά και λιγότερο ορατού στοιχείου του, του χρόνου. Μια επιλογή που εν μέσω πανδημίας απαντά έμμεσα σε αυτή την αλλόκοτη αίσθηση πως ο χρόνος βρίσκεται ταυτόχρονα σε αναστολή και σε επιτάχυνση.

«Ενώ ο χρόνος έχει μια σταθερή ροή και μια διαρκή κίνηση, εμείς ξαφνικά νιώσαμε ότι βρίσκεται σε αναστολή. Ειδικά ο χώρος της τέχνης του χορού ήταν σαν να ξέμεινε από οξυγόνο. Ο χορός συμβαίνει στο παρόν, υπάρχει τόσο στον χρόνο που ζούμε εκείνη τη στιγμή όσο και στον χώρο. Αποτυπώνει τη γέννηση και τον θάνατο της ύπαρξης την ίδια στιγμή που συμβαίνει και ταυτόχρονα διεγείρει συναισθήματα που σχετίζονται με τη σωματική μας μνήμη. Είναι μια τέχνη που πυροδοτεί συναισθήματα χαραγμένα στο συνειδητό ή στο ασυνείδητο, επαναφέρει στιγμές από το παρελθόν ή προβάλλοντας ένα υποτιθέμενο μέλλον στο τώρα, και το τώρα είναι το μόνο που υπάρχει. Αυτή τη θεματική θελήσαμε να θίξουμε στη φετινή μας διοργάνωση. Να αναδείξουμε την καθοριστική σχέση όλων των σωμάτων με τον χρόνο και τη μοναδική δυνατότητα του χορού να τη διηγηθεί. Η επιλογή των έργων που φιλοξενούμε στη 14η διοργάνωση του Arc φιλοδοξεί να παρασύρει το κοινό σε μια πιο ευχάριστη αίσθηση ζωής, πέρα από τα όρια του χώρου και μέσα στις ροές του χρόνου» αναφέρει στο «ΝΣυν» η Φρόσω Τρούσα, καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ.

Στην εναρκτήρια δράση Arc_primemovers, το περασμένο Σαββατοκύριακο, η νέα γενιά των ελλήνων χορογράφων κλήθηκε να «διηγηθεί τις συνθήκες περιορισμού του σώματος και τις διαδικασίες προσαρμογής στα όρια ενός δωματίου. Πόσα πρέπει να ξεχάσει το σώμα για να επιβιώσει χωρίς την ενέργεια της τριβής του ή άμεσης επαφής του με άλλα σώματα και πόσο αλλάζει ή επηρεάζεται με τον τρόπο αυτόν το κινητικό τους λεξιλόγιο», όπως τονίζει η Φρόσω Τρούσα. Πυρήνας όμως του φεστιβάλ είναι η δράση Arc_Mainfest που εστιάζει στην πρωτογενώς καθοριστική σχέση όλων των σωμάτων με τον χρόνο και τη μοναδική δυνατότητα του χορού να τη διηγηθεί. Εδώ, από τις 27 έως 30 Μαΐου επτά έργα εξερευνούν το δίπολο «Καιρός για χορό» και «Χορός για τον χρόνο». «Είναι τιμή μου να φιλοξενούμε τέσσερις παγκόσμιες πρεμιέρες καλλιτεχνών που έρχονται για πρώτη φορά στο φεστιβάλ μας, όπως η Μαριάννα Καβαλιεράτου, η Ζωή Δημητρίου και η ομάδα La Verità Dance Company του Αλέξη Κυριακούλη και της Νατάσας Φραντζή. Η Γεωργία Βαρδαρού έρχεται για δεύτερη φορά ύστερα από 12 χρόνια στο Arc με το νέο της έργο “Why should it be more desirable for green fire balls to exist than not?”. Τον προγραμματισμό συμπληρώνουν δύο ομάδες από την Ισπανία, η πολυπληθής ομάδα της Πολιάνα Λίμα με 10 κορίτσια ντυμένα με γκλίτερ λουσμένα στην αύρα μεταβαλλόμενων φωτισμών και η ομάδα KOR’SIA που μεταφράζει με σαρκαστική διάθεση το γνωστό έργο του Βάσλαβ Νιζίνσκι “Το απόγευμα ενός Φαύνου”. Βασικό κίνητρο του φεστιβάλ είναι να παρουσιάζει μέσα από τη θεματική της κάθε χρονιάς την κινητική πολυφωνία που αγκαλιάζει ο σύγχρονος χορός» τονίζει η καλλιτεχνική διευθύντρια.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. Κοιτάζοντας αναλυτικά το πρόγραμμα, το «Ever after» της Μαριάννας Καβαλλιεράτου (27/5) ξεκίνησε ως αναστοχασμός της έννοιας, εμπειρίας και ιστορίας του θανάτου μέσα από τον χορό και κατέληξε σε ένα σχήμα ενδεχομένως παράδοξο αλλά και λυτρωτικό. Το «Funky turn and/or legally live» της Ζωής Δημητρίου (28/5) υποστηρίζει την άποψη ότι το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγής δεν μπορεί να ξεφύγει από την τεχνολογική κυριαρχία που καθορίζει σε σημαντικό βαθμό την αισθητική διάσταση. Αντίθετα, το «Things move but they do not say anything» της Πολιάνα Λίμα (28/5) είναι ένα χορευτικό κομμάτι για τη γλώσσα των σωμάτων και το σώμα της γλώσσας κι εξελίσσεται χωρίς την επαφή των χορευτριών.

Στο σόλο «Why should it be more desirable for green fire balls to exist than not» της Γεωργίας Βαρδαρού, εικόνες και κινήσεις αλληλοεπικαλύπτονται για να δημιουργήσουν έναν χώρο όπου το κοινό μπορεί να διαβάζει εικαστικές προβολές, τον χορό και την εφήμερη σχέση μεταξύ τους (29/5). Το «Dare to be together» του Αλέξη Κυριακούλη (30/5) αποτελεί μια χορευτική σπουδή πάνω στην εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων και τις αντίστοιχες μεταβολές στην ψυχοσύνθεση των εμπλεκομένων σε αυτές. Και το «Enchante» της Νατάσας Φραντζή αποπειράται να μελετήσει τον διαρκή επαναπροσδιορισμό του εαυτού στη διάδρασή του με τους άλλους στην εποχή της εικόνας (30/5).

Τέλος, το «Somiglianza» της ομάδας KOR’SIA χρησιμοποιεί στοιχεία από τον κινηματογράφο και τη φωτογραφία για να στήσει μια ονειρική, σαγηνευτική και εκκεντρική ατμόσφαιρα (30/5). Στο φεστιβάλ συμπεριλαμβάνεται το εκπαιδευτικό διήμερο Arc_hothouses (28-29/5), όπου οι επαγγελματίες του χορού εμβαθύνουν στις εξελίξεις του κλάδου μέσα από workshops.

INFO

Αrc for Dance Festival 14 Online Edition έως τις 30 Μαΐου ζωντανά μέσω των www.arcfordancefestival.gr, www.dipethi.gr και της σελίδας facebook Arc for dance festival