Θέατρο εκεχειρίας {LF}στη σκηνή ενός αέναου πολέμου

Ο Τζο Μπάιντεν επικοινώνησε εκ νέου χθες με τον Μπένιαμιν Νετανιάχου τονίζοντάς του ότι «αναμένει ουσιαστική αποκλιμάκωση εντός της ημέρας προς την κατεύθυνση μιας εκεχειρίας». Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, λίγο νωρίτερα και για πρώτη φορά εδώ και δέκα ημέρες, είχε αφήσει να εννοηθεί ότι και η εκεχειρία είναι στις επιλογές τους και ενδέχεται να κηρυχθεί «εντός των αρκετών επόμενων ημερών» – αν και μιλώντας σε ξένους πρέσβεις ξεκαθάρισε πως η χώρα του «δεν κρατά χρονόμετρο». Σε αυτό το φόντο, και παρότι ο Νετανιάχου αρκέστηκε απλώς να δηλώσει στη συνέχεια ότι εκτιµά ιδιαίτερα την υποστήριξη του «φίλου µας Τζο Μπάιντεν για το δικαίωµα του Ισραήλ στην αυτοάµυνα», ορισμένοι έσπευσαν να συμπεράνουν ότι πρόκειται για την αρχή του τέλους αυτού του γύρου των συγκρούσεων. Οταν και εφόσον αυτό συμβεί, πάντως, οι πάντες θα σπεύσουν να το πιστωθούν ως επιτυχία, κυρίως δική τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επικαλεστούν την «ήπια και εντατική διπλωματία» για την οποία έκανε λόγο ο Αντονι Μπλίνκεν, κυρίως προς την κατεύθυνση του Ισραήλ, έστω κι αν μέχρι στιγμής έχουν προβάλει τέσσερα βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Οι άραβες γείτονες, κυρίως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, θα πουν πως άσκησαν όλη τους την επιρροή πάνω στη Χαμάς και την Παλαιστινιακή Αρχή – η οποία, με τη σειρά της, θα ισχυριστεί ότι επικράτησε η δική της μετριοπάθεια έναντι των ακραίων και εξτρεμιστών.  Η Ρωσία και ο Πούτιν θα θελήσουν να μας πείσουν πως έκαναν τη διαφορά μιας και χθες, μετά από αρκετές ημέρες σιωπής, διεμήνυσαν στον Νετανιάχου ότι δεν είναι αποδεκτές άλλες απώλειες αμάχων. Ο Ερντογάν θα περηφανευτεί ότι οι κατάρες και οι απειλές του έπιασαν τόπο, καθώς το Ισραήλ δήθεν φοβήθηκε μήπως του κηρύξει τον πόλεμο. Η Γαλλία, από την πλευρά της, θα προβάλει το επιχείρημα πως ήταν η πρωτοβουλία του Μακρόν στον ΟΗΕ αυτή που πίεσε τους πάντες να… λογικευτούν (έστω κι αν καταρχήν δεν έγινε δεκτή από τις ΗΠΑ). Η δε ΕΕ κάτι θα βρει να ισχυριστεί για να δείξει ότι έχει λόγο – αν όχι, θα προσφέρει μερικά εκατομμύρια για την επόμενη ημέρα.

Στο μεταξύ, βεβαίως, η ανθρωπιστική καταστροφή θα έχει συντελεστεί, μερικές εκατοντάδες θα έχουν σκοτωθεί, κάποιες χιλιάδες θα έχουν τραυματιστεί και πολύ περισσότεροι θα είναι άστεγοι. Οι υποδομές της Γάζας θα έχουν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, σειρά θα πάρουν οι «δωρητές» και «ευεργέτες», καθώς και οι μεγάλες κατασκευαστικές που θα αναλάβουν την ανοικοδόμηση πάνω στα ερείπια του πολέμου.  Η αλήθεια είναι ότι και οι πολιτικοί στόχοι θα έχουν επιτευχθεί, σε μεγάλο βαθμό. Το μίσος κατά του κράτους του Ισραήλ θα έχει ριζώσει για τα καλά στα μυαλά και τις ψυχές μίας ακόμη γενιάς Παλαιστινίων, τροφοδοτώντας με νέο αίμα τη Χαμάς και τις άλλες οργανώσεις, που θα επιδεικνύουν τα παράσημα της αντίστασης στον κατακτητή. Ο δε Νετανιάχου ή όποιος τον διαδεχθεί, πατώντας πάνω και στον τρόμο που νιώθουν πολλοί άμαχοι Ισραηλινοί, θα έχει έναν ακόμη λόγο να ισχυριστεί ότι η ύπαρξη αυτών ακριβώς των οργανώσεων δεν αφήνει περιθώρια για τη συγκρότηση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, καθώς αυτό θα είναι ντε φάκτο και εξ αρχής «τρομοκρατικό». Ετσι, η κατοχή και ο εποικισμός θα συνεχιστούν, οι Αραβες του Ισραήλ θα συνεχίσουν να είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ενώ η Γάζα θα εξακολουθήσει να λειτουργεί ως ένα μεγάλο… Γκουαντάναμο, που ενίοτε θα μετατρέπεται σε πεδίο βολής, καθώς το Ισραήλ θα επικαλείται το «δικαίωμα στην αυτοάμυνα». Οι αιτίες που γέννησαν και συντηρούν το Παλαιστινιακό Ζήτημα θα συνεχίσουν να είναι παρούσες, συγκροτώντας τον καμβά μιας αντιπαράθεσης που τείνει να γίνει αέναη. Και που θα παραμείνει «αγκάθι» καρφωμένο στα πλευρά των αραβικών καθεστώτων τα οποία, παρά το «κοινό αίσθημα» μεγάλου τμήματος των λαών της περιοχής, είναι φανερό ότι θέλουν να απαλλαγούν επιτέλους από τον βραχνά του Παλαιστινιακού και να εξομαλύνουν (και επισήμως) τις σχέσεις τους με τον πάλαι ποτέ μισητό εχθρό, το Ισραήλ, θεωρώντας ότι έχουν να κερδίσουν περισσότερα με τη συνεργασία παρά με τη σύγκρουση. Οσο για τα διεθνή ΜΜΕ, τους πολεμικούς ανταποκριτές και τους ανεξάρτητους ρεπόρτερ, θα συνεχίσουν την προσπάθεια να διασώσουν την τιμή της αντικειμενικής και ερευνητικής δημοσιογραφίας, διαπιστώνοντας ότι οι συνθήκες θα γίνονται διαρκώς πιο δύσκολες και επικίνδυνες για όσους δεν είναι «ενσωματωμένοι»…

Συναγερμός στα
σύνορα με τον Λίβανο

Κατάσταση συναγερμού επικρατεί και στα σύνορα με τον Λίβανο, μετά τις τρεις ρουκέτες που εκτοξεύτηκαν εναντίον του Ισραήλ από ένα χωριό κοντά στην Τύρο, με αποτέλεσμα να ηχήσουν οι σειρήνες στην πόλη της Χάιφα. Οπως ανακοινώθηκε, η μία από τις τέσσερις ρουκέτες καταστράφηκε από το σύστημα αεράμυνας «Σιδηρούς Θόλος» και οι άλλες τρεις έπεσαν σε ακατοίκητες περιοχές – ενώ οι ισραηλινές δυνάμεις απάντησαν με βολές πυροβολικού. Σημειώνεται πως αυτή είναι η τρίτη φορά από την έναρξη των συγκρούσεων στη Γάζα, στις 10 Μαΐου, που εκτοξεύονται ρουκέτες ή όλμοι προς το έδαφος του Ισραήλ από τον Λίβανο, έδρα της φιλοϊρανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ, η οποία εκτιμάται πως έχει σαφώς μεγαλύτερο δυναμικό από τη Χαμάς – κάτι που είχε αποδείξει και στον πόλεμο του 2006. Στις εξελίξεις παρενέβη και η Τεχεράνη. Σε τηλεοπτική του ομιλία, ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης, Χοσεΐν Σαλεμί, τόνισε ότι η χώρα του στηρίζει τους Παλαιστίνιους και ισχυρίστηκε πως αυτοί «έχουν αναδειχθεί σε ένα έθνος εξοπλισμένο με πυραύλους», αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι το οπλοστάσιο της Χαμάς είναι κατά βάση ιρανικό.