Εκκληση για εκεχειρία από ΗΠΑ, χωρίς κοινή θέση η ΕΕ

Πληθαίνουν οι διεθνείς εκκλήσεις για εκεχειρία στον πόλεμο που διεξάγεται με επίκεντρο τη Λωρίδα της Γάζας, ενώ το Ισραήλ διαμηνύει πως οι επιχειρήσεις του θα συνεχιστούν μέχρις ότου επιτευχθεί «πλήρης και μακροπρόθεσμη ηρεμία» – κάτι που μεταφράζεται σε αποδιοργάνωση των υποδομών και καταστροφή του οπλοστασίου της Χαμάς και των άλλων παλαιστινιακών οργανώσεων. Οσο για τους Παλαιστινίους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Οχθη, αλλά και εντός του Ισραήλ, προχώρησαν χθες σε γενική απεργία για συμπαράσταση στους κατοίκους της Γάζας – τη μεγαλύτερη εδώ και πολλές δεκαετίες.

Οσον αφορά τις διπλωματικές πρωτοβουλίες, αρχικά ήταν ο Τζο Μπάιντεν ο οποίος τάχθηκε – για πρώτη φορά επισήμως – υπέρ της εκεχειρίας, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Λίγο αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αντονι Μπλίνκεν, επιβεβαίωσε ότι «στόχος μας παραμένει να βάλουμε τέλος το συντομότερο δυνατό στον σημερινό κύκλο βίας», ενώ ισχυρίστηκε (χωρίς να δώσει λεπτομέρειες) ότι η Ουάσιγκτον έλαβε από το Ισραήλ τα επιπλέον στοιχεία που είχε ζητήσει αναφορικά με τον βομβαρδισμό του κτιρίου που στέγαζε και τα γραφεία του Associated Press και του Αl Jazeera.

Ο ίδιος απάντησε και στις επικρίσεις ότι η χώρα του θέτει εμπόδια στη διπλωματία: «Το αντίθετο, καταβάλλουμε αδιάκοπες προσπάθειες», είπε στο Ρέικιαβικ (από όπου εξαπέλυσε επίθεση στη Ρωσία για «παράνομες δραστηριότητες» στην Αρκτική). Διευκρίνισε δε, λίγο πριν συγκληθεί η τέταρτη κατά σειρά συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη νέα κρίση στη Μέση Ανατολή, ότι η αμερικανική πλευρά προσπαθεί να είναι «διακριτική». Υπέρ της εκεχειρίας τάχθηκε, επίσης, ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Οστιν.

Το σενάριο της εκεχειρίας, της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και της αύξησης της ανθρωπιστικής βοήθειας στήριξε ουσιαστικά και η ΕΕ, αν και χωρίς να καταλήξει σε ενιαία θέση. Κατά την τηλεδιάσκεψη που πραγματοποίησαν χθες οι υπουργοί Εξωτερικών των «27» συζήτησαν τρόπους συνεργασίας με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία για την επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης. Στο ίδιο πλαίσιο, πρωτοβουλίες ανέλαβαν η Ανγκελα Μέρκελ, η οποία συνομίλησε με τον βασιλιά της Ιορδανίας, Αμπντάλα, καθώς και ο Εμανουέλ Μακρόν που επικοινώνησε με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντελφατάχ αλ Σίσι, σε μια προσπάθεια συντονισμού με τα αραβικά κράτη που διαδραματίζουν καίριο ρόλο στο Παλαιστινιακό.

Η αλήθεια, πάντως, είναι πως η Ευρώπη έχει πολύ λίγες δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης, όπως επιβεβαιώθηκε και κατά την τηλεδιάσκεψη. Κι αυτό, παρότι είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ και ο σημαντικότερος «δωρητής» της Παλαιστινιακής Αρχής – άρα, θεωρητικά, διαθέτει «εργαλεία» για να πιέσει. Αιτία είναι το γεγονός ότι ενώ μια σειρά από μικρές και μεσαίες χώρες (Μάλτα, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Βέλγιο και Φινλανδία) τάσσονται υπέρ της πιο ενεργούς στήριξης των Παλαιστινίων, αρκετές άλλες – οι οποίες αυτή τη φορά μοιάζουν να είναι περισσότερες σε σύγκριση με το παρελθόν – κινούνται στο απέναντι άκρο.

Κορυφαίες περιπτώσεις είναι, αναμφίβολα, η Ουγγαρία η οποία έφτασε να μπλοκάρει την χθεσινή απόφαση και την ανακοίνωση της ΕΕ στο Συμβούλιο Ασφαλείας που ζητούσε εκεχειρία, καθώς και η Αυστρία. Η απόφαση, μάλιστα, του καγκελάριου της τελευταίας, Σεμπάστιαν Κουρτς, να υψώσει τη σημαία του Ισραήλ στο κτίριο που αποτελεί έδρα της κυβέρνησης (οι Πράσινοι συγκυβερνώντες ρωτήθηκαν, άραγε;) οδήγησε σε νέα έκρηξη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος προχθές είχε κατηγορήσει τον αμερικανό ομόλογό του ότι «βάφει τα χέρια του με αίμα», έσπευσε να… καταραστεί την κυβέρνηση της Αυστρίας, προκαλώντας ένα ακόμη διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα στις δύο χώρες – που φαίνεται πως έχουν αφήσει άλυτους λογαριασμούς στις πύλες της Βιέννης.