Ο Τζόνσον αλώνει τα «κάστρα» των Εργατικών

Τα αποτελέσματα των πιο σημαντικών αναμετρήσεων της εκλογικής «Σούπερ Πέμπτης» αναμένεται να ανακοινωθούν επισήμως σήμερα, καθώς τα περιοριστικά μέτρα λόγω της Covid-19 καθυστέρησαν τη διαδικασία της καταμέτρησης. Ετσι, η αγωνία θα συνεχιστεί για μερικές ακόμη ώρες μέχρι να ανακοινωθούν οι συσχετισμοί στη Σκωτία, αλλά και να φανεί εάν ο απερχόμενος δήμαρχος του Λονδίνου, ο (υποστηριζόμενος από τους Εργατικούς) Σαντίκ Καν θα εξασφαλίσει μια δεύτερη θητεία.

Ωστόσο, τα πρώτα πολιτικά συμπεράσματα για το Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν ήδη να εξαχθούν και μοιάζουν να είναι ευνοϊκά για τους Συντηρητικούς του Μπόρις Τζόνσον. Την ίδια στιγμή, είναι εξαιρετικά δυσοίωνα για την αντιπολίτευση και τον ηγέτη της, Κέιρ Στάρμερ, ο οποίος βρίσκεται πλέον σε δεινή θέση – ενώ το Εργατικό Κόμμα είναι αντιμέτωπο με μια κρίση ταυτότητας.

Τα αποτελέσματα που είχαν γίνει γνωστά χθες έδειχναν, άλλωστε, κέρδη αρκετών δεκάδων εδρών για τους Συντηρητικούς σε μια σειρά από τοπικά συμβούλια, σε βάρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το πιο σημαντικό, όμως, ήταν η πτώση ενός «κάστρου» των Εργατικών, κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό φάνταζε αδιανόητο, καθώς το κόμμα του Στάρμερ το ήλεγχε από το 1964. Πρόκειται για την πόλη Χάρτλπουλ, της Βόρειας Αγγλίας, όπου διεξήχθησαν εκλογές για τη συμπλήρωση μιας βουλευτικής έδρας που είχε μείνει κενή μετά την παραίτηση, τον περασμένο Μάρτιο, του εκλεγμένου το 2019 Μάικλ Χιλ. Το εντυπωσιακό, μάλιστα, είναι ότι η παραπάνω ανατροπή συντελέστηκε χωρίς ουσιαστικά να δοθεί μάχη, μιας και η υποψήφια των Τόρις, Τζιλ Μόρτιμερ, κυριολεκτικά συνέτριψε τον αντίπαλό της Πολ Γουίλιαμς, συγκεντρώνοντας σχεδόν τις διπλάσιες ψήφους – 15.529 έναντι 8.589. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους πολιτικούς αναλυτές, η μετατόπιση ψήφων ήταν η μαζικότερη που έχει παρατηρηθεί σε συμπληρωματικές εκλογές μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο – δίνοντας, έτσι, το δικαίωμα στο κυβερνών κόμμα να κάνει λόγο για «ιστορικό αποτέλεσμα». Εκτός των άλλων, πάντως, η νίκη αυτή φαίνεται να συνεχίζει την τάση που αποτυπώθηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, όταν οι Συντηρητικοί κατάφεραν να επικρατήσουν σε πολλά παραδοσιακά προπύργια των Εργατικών στη Βόρεια και Κεντρική Αγγλία – σε μια περιοχή που χαρακτηριζόταν επί δεκαετίες ως «Κόκκινο Τείχος».

Ετσι, ο Τζόνσον παίρνει μια πολύτιμη ανάσα σε μια στιγμή που φαινόταν στριμωγμένος – τόσο εξαιτίας της φράσης που του αποδίδεται «αφήστε τα πτώματα να στοιβάζονται» (με την οποία φέρεται ότι εκδήλωσε την αντίθεσή του στα lockdown) όσο και για τις διαδικασίες που ακολούθησε αναφορικά με την ανακαίνιση της κατοικίας του στην Ντάουνινγκ Στριτ. Ο βρετανός πρωθυπουργός μπορεί πλέον να ισχυρίζεται ότι διατηρεί την πολιτική ηγεμονία στη χώρα η οποία, εκτός από την εμφανή αδυναμία των Εργατικών να σταθούν στα ίσια απέναντί του αυτή την περίοδο, βασίζεται σε δύο κυρίως «πυλώνες».

Ο ένας είναι η στάση του στην υπόθεση του Brexit, το οποίο ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Απέναντι στις παλινωδίες των Εργατικών και του πρώην ηγέτη τους, Τζέρεμι Κόρμπιν, που την κρίσιμη περίοδο τηρούσαν ουσιαστικά ίσες αποστάσεις και δεν λάμβαναν καθαρή θέση, ο Τζόνσον κατάφερε να τραβήξει προς το μέρος του μεγάλο μέρος των υποστηρικτών της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, ανεξαρτήτως των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Για του λόγου το αληθές, στο δημοψήφισμα του 2016, οι ψηφοφόροι στην περιφέρεια του Χάρτλπουλ είχαν ταχθεί σε αναλογία δύο προς ένα υπέρ του Brexit.

Οσο για τον δεύτερο «πυλώνα», δεν είναι άλλος από την υπόθεση των εμβολιασμών. Παρά την προκλητική στάση που έχει τηρήσει, φαίνεται πως μεγάλο μέρος της βρετανικής κοινωνίας «πιστώνει» στον Τζόνσον το γεγονός ότι η κυβέρνησή του κινήθηκε ταχύτατα και αποτελεσματικά. Με αποτέλεσμα, όπως όλοι γνωρίζουν ήδη, η χώρα να βρεθεί από την αρχή στην πρωτοπορία και να έχει συντριπτικά μεγαλύτερα ποσοστά εμβολιασμένων σε σύγκριση με τους πρώην εταίρους της στην ΕΕ, με τις ΗΠΑ, αλλά και με το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη.

Φυσικά, τίποτε από τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι το επόμενο διάστημα θα είναι στρωμένο με… ροδοπέταλα για τον Τζόνσον, ο οποίος ασφαλώς αναμένει με μεγάλη αγωνία την ετυμηγορία της κάλπης στη Σκωτία. Γνωρίζει, άλλωστε, ότι η απερχόμενη πρωθυπουργός και επικεφαλής του εθνικιστικού SNP, Νίκολα Στέρτζον, περιμένει το σήμα για να θέσει επιτακτικά το αίτημα της διεξαγωγής ενός δεύτερου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία. Μάλιστα, αρκετοί θεωρούν ότι ακόμη και εάν δεν διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στην τοπική Βουλή – και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υποστεί κάποια απρόσμενη και οδυνηρή ήττα – θα προχωρήσει στην υλοποίηση του σχεδίου της, θέτοντας το Λονδίνο μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα.

Παράλληλα, βεβαίως, υπάρχει και το μεγάλο μέτωπο της Βόρειας Ιρλανδίας, που έχει αρχίσει να μοιάζει με χαίνουσα πληγή. Ο κίνδυνος να καταρρεύσει η αποκαλούμενη «Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής» είναι ορατός, ειδικά μετά την κρίση που έχει ξεσπάσει στις τάξεις των (κατά βάση προτεσταντών) «ενωτικών» και του μεγαλύτερου κόμματός τους, του DUP της Αρλέν Φόστερ.

Ας χαρεί, λοιπόν, ο Τζόνσον την πολιτική κυριαρχία του όσο ακόμη μπορεί…