Τι μάθαμε από την Ευρωλίγκα

Αν κάποιος θέλει να σταθεί σε ορισμένα στοιχεία που προέκυψαν από την εφετινή Ευρωλίγκα και έχουν αυτά να κάνουν με την πορεία των δύο ελληνικών ομάδων στη διοργάνωση, διαπιστώνει αμέσως το εξής: τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Ολυμπιακός έμαθαν να ζουν έχοντας βάλει χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών. Είτε γιατί αυτό προέρχεται από επιλογές και διάθεση να «πέσουν» λιγότερα χρήματα για μια σειρά από λόγους είτε διότι απλά συμβιβάστηκαν όλοι με τις μέτριες πορείες των τελευταίων χρόνων. Και ίσως αυτός ο εθισμός στις αποτυχίες να είναι ό,τι χειρότερο.

Παναθηναϊκός

Θέλοντας να βρεις τι μπορεί να έχει στο μυαλό του πλέον ένας οπαδός του Τριφυλλιού, καταλήγεις στην επισήμανση πως η ομάδα από την αρχή της σεζόν έχασε την επαφή με την κορυφή και κάθε ελπίδα πρόκρισης στην οκτάδα. Το μόνο που κρατά ο οποιοσδήποτε είναι η νίκη επί του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ, αλλά αλίμονο αν από μόνη της αυτή η επιτυχία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σωσίβιο. Η επιλογή Βόβορα έμοιαζε αναγκαστική και δεν περπάτησε, ο Κάτας έφερε μια κινητοποίηση χωρίς όμως και του λόγου του να πείσει στο 100%. Προφανώς σε αυτό έχει μερίδιο ευθύνης και ο ελλιπής κορμός του Παναθηναϊκού, το γεγονός πως το ρόστερ δεν απαρτίζεται πλέον από μεγάλης προσωπικότητας παίκτες. Ο Μήτογλου έδειξε σημαντική βελτίωση και ο Παπαπέτρου υπήρξε αρχηγός αληθινός σε αρκετά παιχνίδια, ωστόσο όταν πρέπει να βαφτιστούν πρωταγωνιστές οι Παπαγιάννης, Μποχωρίδης ή ο Σαντ Ρος, κάτι δεν πάει πολύ καλά. Ο Νέντοβιτς έκανε ορισμένα εξαιρετικά ματς και μια μεταγραφή, αυτή του Χεζόνια, σηματοδοτεί το πλάνο για το αύριο. Και η απόκτηση πλέι μέικερ κλάσης θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.

Ολυμπιακός

Στον αντίποδα, στο Λιμάνι εκκίνησαν τη χρονιά με ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τον Παναθηναϊκό. Ο Μπαρτζώκας ήταν στο τιμόνι και στην προηγούμενη Ευρωλίγκα και παρότι αυτή δεν ολοκληρώθηκε, σχημάτισε άποψη για πρόσωπα και καταστάσεις. Του έλειψε, πάντως, πολύ ο Μιλουτίνοφ, δηλαδή ένας

ψηλός… δεινόσαυρος. Δεν τους πολυπιστεύει αυτούς ο κόουτς, μάλλον όμως χρειάζεται να αλλάξει γνώμη. Πόνταρε στον Σλούκα και η κίνηση της επιστροφής του διεθνούς άσου υπήρξε ένα σινιάλο θριαμβευτικό, πώς όμως πλαισιώθηκε αυτός ο παίκτης. Σε αρκετές περιπτώσεις οι γνώστες είδαν μπέρδεμα στους ρόλους με τον Σπανούλη και είναι δύσκολο να μένει επί μακρόν στον πάγκο ο αρχηγός. Ενα καλό δυάρι δεν φάνηκε ποτέ και οι Χάρισον, Τζένκινς ήταν απλά παίκτες που ακούστηκαν μόνο στη μεταγραφή τους και πουθενά αλλού. Αποτυχία. Ο Μακ Κίσικ παραμένει και θέλει σαφώς βοήθεια και στελέχη άξια κοντά του, ο Μάρτιν είναι αξιόλογος ως δεύτερος ψηλός και ο Ζαν Σαρλ περιέργως έχει μπόλικους υποστηρικτές δίχως να έχει κάνει κάτι το εκκωφαντικά αστραφτερό.

Οι «νέοι»

Κοιτώντας παίκτες που είναι σε μια διαδικασία ωρίμασης, καταλαβαίνεις πως ο Παναθηναϊκός έχει μερικούς που όντως ανέβηκαν ένα… σκαλοπατάκι, αλλά ποιος μπορεί να ποντάρει πάνω τους; Θέλουν αναμφίβολα βοήθεια ώστε να εκτοξευτούν. Οσο για τον Ολυμπιακό, έχει τον Νικολαΐδη και πρέπει να δει τι θα κάνει μαζί του, αντιλήφθηκε πως ο Λαρεντζάκης δεν τα παρατάει εύκολα και μόνο η διάθεση δεν του λείπει προκειμένου να σταθεί στην Ευρωλίγκα, ενώ ο Χαραλαμπόπουλος ήταν ατόφιο ταλέντο στο παρελθόν που όμως ούτε στον ΣΕΦ έκανε κάποια πτήση που να δικαιολογεί όσα ακούγονται για το πρόσωπό του. Μόνο ο Βεζένκοφ εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο κέρδος για τον Ολυμπιακό που απαιτείται να δει πώς θα τον αξιοποιήσει παραπάνω. Γιατί αριστερόχειρα παίκτη με τέτοιο υψηλό ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα δεν βρίσκεις σήμερα εύκολα. Και βέβαια να ξεδιαλύνει το θολό τοπίο με τον Παπανικολάου, έναν παίκτη που έλειψε αρκετά λόγω τραυματισμού, οπότε όλοι τον αναμένουν και θέλουν να δουν πόσο έτοιμος είναι να γυρίσει ώστε να δώσει ξανά κάποια από τα πολλά που πρόσφερε στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν.

Συμπέρασμα

Αμφότερες οι ομάδες χρειάζονται μεταγραφές. Για να γίνουν αυτές απαιτούνται χρήματα. Σωστός σχεδιασμός. Κυρίως ύπαρξη πλάνου και στόχου. Ξεκάθαρου. Αν δηλαδή θέλουν οι αρμόδιοι απλά να παλεύουν μήπως και μπουν στην οκτάδα ή αν όντως μπορούν να στηρίξουν ελπίδες δημιουργώντας αξιόμαχες ομάδες. Χωρίς να καταφεύγουν σε ημίμετρα όπως τούτη την απογοητευτική σεζόν…