Ποιος να συγκριθεί μαζί του

Ο θρύλος των γκραν πριν, ο Αϊρτον Σένα παραμένει έως και σήμερα μοναδικός και αναντικατάστατος. Ξεχώριζε τόσο για τα πολυσχιδή συστατικά που είχε το οδηγικό του ταλέντο, όσο και για τον τρόπο που αντιμετώπιζε τη ζωή, έως ότου του τη στερήσει ένα λάθος, μια σπασμένη κολώνα ενός τιμονιού. Ηταν ένας σταρ (τον λάτρευαν όπως τον Μαραντόνα και τον Πελέ) αν και ο ίδιος είχε… αλλεργία με την προβολή και προτιμούσε να κρατάει την προσωπική του ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Μπορούσε να φθάσει στα όριά του όποιο αγωνιστικό και αν έπιανε στα μαγικά του χέρια, να κάνει τα αδύνατα δυνατά. Αγαπούσε τον… χορό με παρτενέρ το μονοθέσιό του στη βρεγμένη πίστα, χωρίς να πανικοβάλλεται,  ενώ προσπερνούσε τους αντιπάλους σαν να ήταν σταματημένοι, ποντάροντας στις ικανότητές του αλλά και στον Θεό. Ο Σένα ήταν προσηλωμένος, ως καθολικός, στη δύναμη μου αντλούσε από τον Θεό.  Προσευχόταν πριν από κάθε αγώνα (τον έπιανε συχνά – πυκνά η κάμερα να κάνει τον σταυρό του). Τόσο στις χαρές όσο και στις λύπες είχε αποκούμπι τον Θεό.

Μεγάλωσε σε μια καθολική οικογένεια. Ακόμη και σήμερα συγκλονίζει η δήλωσή του, πριν τερματίσει πρώτος στον τελικό και λίγο πριν στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής: «Ενιωσα την παρουσία του, είχα ένα όραμα, είδα τον Θεό».

Ο πιο μικρόσωμος πιλότος, από τη Βραζιλία, που πρόλαβε να στεφθεί τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, δεν είχε πάντα την τύχη με το μέρος του, όμως μπορούσε να την αλλάζει. «Διάβαζε» τις αντιδράσεις του μονοθεσίου, σπαταλούσε εκατοντάδες ώρες δίπλα στους μηχανικούς, έως ότου βρουν τη χρυσή τομή. Δεν οδηγούσε πάντα συνειδητά, αλλά περισσότερο πόνταρε στο αλάνθαστο ένστικτό του.

Μπορεί να είχε μια εκρηκτική κόντρα με τον Προστ, όμως ο ένας εκτιμούσε τις ικανότητες του άλλου, αν και δήλωσαν πάντα ότι η κορυφή χωράει μόνο έναν. Τον λάτρεψαν σαν θεό, προτιμούσε την ήρεμη ζωή, ενώ δεν  παρασύρθηκε από τη λάμψη των χρημάτων, της χλιδής. Τα χόμπι του, όταν είχε ελεύθερο χρόνο, ήταν τα θαλάσσια σπορ και οι μοτοσικλέτες.

Σενάριο συνωμοσίας ή δυστύχημα χωρίς δόλο;  

Πρωτομαγιά του 1994. Ο Σένα, λίγο πριν μπει στο μονοθέσιό του προσεύχεται στον Θεό, για να τον προσέχει. Το κλίμα ήταν βαρύ, αφού μια ημέρα πριν είχε βρει τραγικό θάνατο ο Αυστριακός Ρόλαντ Ραζενμπέργκερ όταν έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του και καρφώθηκε στις προστατευτικές μπαριέρες. Εκείνο το μουντό πρωινό, η εκκίνηση δόθηκε με καθυστέρηση αφού η πίστα θύμιζε λίμνη και η επικινδυνότητα χτύπησε κόκκινο.

Το αυτοκίνητο ασφαλείας έφυγε και ο Σένα, όντας πρωτοπόρος, πάτησε γκάζι στην αήττητη Williams. Δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις της μοίρας. Στην «καταραμένη στροφή» Ταμπουρέλο, στο γκραν πρι της Ιμολα, ο Βραζιλιάνος είδε το αυτοκίνητό του για πρώτη φορά να τον προδίνει.

Στο κοντέρ είχε πιάσει τα 310 χλμ./ώρα και έγινε το μοραίο. Η Williams καρφώθηκε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον τοίχο. Ηταν η στροφή που δεν τον προσπέρασε κάποιο μονοθέσιο, αλλά η ζωή του. Ηταν μόλις 34 ετών.

Aκόμη και σήμερα το ερώτημα αν ο Σένα έπεσε θύμα συνωμοσίας μένει αναπάντητο. Ο εισαγγελέας που χειρίστηκε το τραγικό συμβάν ανέφερε, ότι η αιτία του θανατηφόρου δυστυχήματος που είχε ο Βραζιλιάνος ήταν η θραύση της κολώνας του τιμονιού στο αυτοκίνητό του. Εξι μέλη της ομάδας της Williams κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία. Η δίκη ξεκίνησε το 1997, όμως απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες, αφού η εισαγγελία δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι ήταν ένοχοι για τον θάνατό του. Η τελική απόφαση βρήκε στις 13 Απριλίου 2007, 13 χρόνια μετά τον θάνατο του Σένα.

Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το δυστύχημα προκλήθηκε από τις ανεπαρκείς τροποποιήσεις που είχαν συμβεί στην κολώνα του τιμονιού, με αποτέλεσμα να σπάσει και να οδηγήσει ανεξέλεγκτα τον Σένα σε συντριβή. Ομως, κανείς δεν συνελήφθη μιας και τα αδικήματα είχαν παραγραφεί βάσει της ιταλικής νομοθεσίας.

Ασφάλεια από το μηδέν

Ο Σένα, λίγες ημέρες πριν συμβεί το μοιραίο, ήθελε να οργανώσει με τους υπόλοιπους οδηγούς μια εκστρατεία, ώστε να πιέσει τους ιδιοκτήτες των ομάδων να επενδύσουν σε τομείς που αφορούν την ασφάλεια των πιλότων, τόσο στα μονοθέσια όσο και στις πίστες, εξαιτίας των σημαντικών ελλείψεων που ο ίδιος διέκρινε και επεσήμανε για πολλά χρόνια. Το δυστύχημά του έφερε αυτό που επιθυμούσε: Να προκαλέσει σεισμούς στους κόλπους των ομάδων και ο θάνατός του να γίνει η αφορμή ώστε τα μονοθέσια να επανασχεδιαστούν, οι πίστες να βελτιωθούν,  να γίνουν πιο ασφαλείς, οι πιλότοι να φοράνε ακόμη πιο ανθεκτικές φόρμες, κράνη. Η συμβολή του στην ασφάλεια, μετά τον θάνατό του αναγνωρίστηκε από το σύνολο των οδηγών και για αυτό τον λόγο και το 2010, ο Σένα ανακηρύχθηκε ως κορυφαίος οδηγός όλων των εποχών στη Φόρμουλα 1.

Απάτησε τη γυναίκα του για τους αγώνες

Ο Σένα είχε ένα… χόμπι. Τις φιλανθρωπίες. Δώριζε μεγάλα ποσά στους φτωχούς συμπατριώτες του, ενώ το φιλανθρωπικό του έργο ήθελε να το κρατάει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αν και σε ηλικία 21 ετών παντρεύτηκε, ο γάμος κράτησε μόνο λίγους μήνες, και αυτό επειδή, όπως ανέφερε η σύζυγός του, ήταν πάντα το δεύτερο πάθος του, το πρώτο ήταν οι αγώνες.

Γεννήθηκε το 1960 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και σήμερα θα ήταν 61 ετών. Σίγουρα, θα είχε δεσπόζουσα θέση στον χώρο της Formula 1, ίσως και να ήταν ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου, ενώ η αγάπη του για τη φιλανθρωπία θα τον είχε οδηγήσει ώστε να ιδρύσει δεκάδες ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.