Να διερευνηθεί το εφιαλτικό 2015

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Κατσίγιαννης, συστηματικός και υπομονετικός, προχθές, ανταμείφθηκε με την επιμονή του, αφού η έρευνά του για λογαριασμό των «Παραπολιτικών» απέφερε δυο αποκαλυπτικά βίντεο τα οποία αναδεικνύουν θέματα που σήμερα είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων. Το ένα είναι το ηχητικό του Δημήτρη Τζανακόπουλου, ο οποίος απειλεί με εκκαθαρίσεις στη δημόσια διοίκηση αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέψει στην κυβέρνηση.

Το άλλο βίντεο είναι απείρως σημαντικότερο – και παρακάτω θα καταλάβετε γιατί. Μιλάει η καθηγήτρια φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Κατερίνα Αντωνίου, πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων τα πρώτα τρία χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η θητεία της οποίας μάλιστα σε δύσκολες συνθήκες θεωρήθηκε επιτυχημένη. Συμμετέχοντας σε διαδικτυακή κομματική σύσκεψη, η Κατερίνα Αντωνίου κατέθεσε μια τρομακτική μαρτυρία, την οποία παραθέτω:

«[…]Στις εκατό μέρες [το 2015] δεν προλαβαίναμε να βρούμε το γραφείο του Κουρουμπλή [υπουργού Υγείας και Κοινωνικών Αφαλίσεων στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα]. Πηγαίναμε και ψάχναμε από δω κι από κει. Δεν το βρίσκαμε. Ασε που έπρεπε να φάει φρούτα. […] Μες στον καπιταλισμό ζούμε, δεν ζήσαμε επαναστατικές περιόδους, άρα οι πρώτες εκατό μέρες ήταν “o Θεός να μας φυλάει”. Πήγαμε μέχρι και στα στρατά για να δούμε αν θα φτιάξουμε φάρμακα. Στα εργοστάσια του στρατού, ναι, εκεί πηγαίναμε τις πρώτες εκατό μέρες. […] Τον δε Ιούνιο του ’15 ήρθε η βιομηχανία μπροστά στον ΕΟΦ και ευθέως μπροστά μου – και δεν το κρύβω από πουθενά – μου είπε “κυρία Αντωνίου ό,τι συζητάμε είναι σήμερα, τη Δευτέρα όμως θα είναι αλλιώς οι κουβέντες μας” – εννοούσε μετά το δημοψήφισμα. Αυτό ήταν το στοίχημα: δεν ξέραμε πώς θα ‘ναι, θα ήταν αλλιώς […]».

Πολλά απ’ όσα εκμυστηρεύεται η Κατερίνα Αντωνίου τα ξέραμε, τα γράφαμε μάλιστα, και γι’ αυτό μας στόλιζαν με διάφορα εύοσμα. Ορισμένα άλλα μας φαίνονταν απίθανα. Οταν ο Πάνος Καμμένος έλεγε ότι ο στρατός μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια κι ότι αν υπάρξουν ελλείψεις σε φάρμακα θα αναλάμβανε ο στρατός, θέλαμε να πιστεύουμε ότι είναι επιπολαιότητες του συγκυβερνήτη του Τσίπρα. Τελικά, τίποτα δεν ήταν απίθανο. Δεν ξέρω αν είχε καταρτισθεί σχέδιο εξόδου από την ΕΕ αλλά, σίγουρα, υπήρχαν κανονικά σενάρια μιας πιθανής αποχώρησης (ή εκδίωξης) της χώρας. Τι θα συνέβαινε μετά, ας μην το συζητάμε καλύτερα.

Η εκμυστήρευση της πρώην προέδρου του ΕΟΦ, σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώνει όσους φοβούνταν. Το 2015 ήταν μια σκοτεινή περίοδος της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που μπορούσε να έχει οδυνηρή εξέλιξη. Η χώρα κινδύνευσε να βρεθεί εκτός ευρώ και εκτός ΕΕ, κινδύνευσε να χάσει το επίπεδο ζωής της, τους συμμάχους της – και ποιος ξέρει τι άλλο.

Γι’ αυτή την περίοδο, όμως, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μη μάθουμε τίποτα. Ποιοι είχαν ευθύνη για το τρίτο μνημόνιο και γενικότερα για τις εξελίξεις που ζημίωσαν τη χώρα, ποιοι και πώς υπονόμευσαν την πρόοδο και την ασφάλεια των Ελλήνων, δεν το ξέρουμε. Ποινική διερεύνηση της εποχής δεν είναι πλέον δυνατή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι πολίτες δεν πρέπει να ξέρουν τα συμβάντα για να αποδώσουν πολιτικές ευθύνες.

Είναι δημοκρατικό δικαίωμα των ελλήνων πολιτών να μάθουν. Κι η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να μη συμβάλει σε συσκότιση.