Υπέροχοι Ελληνες

Είναι απίστευτο, αν αναλογιστεί κανείς τις επιτυχίες του τελευταίου τριημέρου για τον ελληνικό αθλητισμό. Με τον Λευτέρη Πετρούνια να στέφεται πρωταθλητής Ευρώπης στη Βασιλεία για 5η φορά στην καριέρα του. Τον Στέφανο Τσιτσιπά να παίζει τελικό με τον κορυφαίο τενίστα όλων των εποχών στο χώμα, Ράφα Ναδάλ, στη Βαρκελώνη. Τη Μαρία Πρεβολαράκη να φτάνει μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος πάλης στη Βαρσοβία και τελικά να κατακτά το ασημένιο μετάλλιο. Και την ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ να ανατρέπει στα τελευταία λεπτά την εις βάρος της κατάσταση και να παίρνει την πρόκριση για τον τελικό του ευρωπαϊκού κυπέλλου (EHF Cup) όπου είναι φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου απέναντι στη σουηδική Ιστανς. Για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, το να έχει τόσο μεγάλους αθλητές και αθλήτριες είναι ευλογία, και από τη στιγμή μάλιστα που (δυστυχώς) δεν μπορεί να τους υποστηρίξει σε υψηλό επίπεδο, όπως συμβαίνει σε μεγάλες χώρες της Ευρώπης αλλά και του κόσμου.

Είναι κοινό μυστικό ότι η προετοιμασία των αθλητών και αθλητριών των παραπάνω επιτυχιών, με εξαίρεση τον (τυχερό σε αυτό) Στέφανο Τσιτσιπά που προπονείται και ζει στο εξωτερικό, έγινε σε συνθήκες σαφώς αντίξοες σε σχέση πάντα με τους αντιπάλους τους. Ο Λευτέρης Πετρούνιας στο (γεμάτο παθογένειες, παρά τις ενέργειες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια) προπονητήριο του Αγίου Κοσμά έδωσε τον δικό του δύσκολο αγώνα, ίσως πιο δύσκολο από τη μοναδική παράσταση στην Ελβετία. Η Μαρία Πρεβολαράκη επίσης, ενώ για την ομάδα της ΑΕΚ τι να πούμε όταν για μήνες δεν διεξαγόταν καν το πρωτάθλημα χάντμπολ για να έχουν οι παίκτες κάποια παιχνίδια στα πόδια τους. Από οικονομικής άποψης, δεν είναι μυστικό ό,τι κάνουν οι αθλητές με προσωπικές χορηγίες και με τη συνδρομή της ΕΟΕ, που βάζει πλάτη (και χρήμα) ιδιαίτερα την τελευταία διετία, ακόμα και για να μπορούν οι αθλητές και οι αθλήτριές μας να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να λάβουν μέρος σε μεγάλες διοργανώσεις. Απίστευτο και όμως ελληνικό, και οι ξένοι ακόμα αναρωτιούνται, όταν μένουν πίσω από τους υπέροχους Ελληνες και Ελληνίδες, πώς το καταφέρνουμε αυτό. Για μια χώρα που ήδη, στη χειρότερη συγκυρία του αθλητικού κινήματος – καθώς υπάρχει ο καταστροφικός συνδυασμός της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων παρέα με την πανδημία του κορωνοϊού – μετράει κοντά στις 50 προκρίσεις πρωταθλητών μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Εκεί που θα ακουστεί (όπως στη Βασιλεία προς τιμήν του Πετρούνια) είναι σίγουρο και πάλι ο εθνικός μας ύμνος.