Τριχοτόμηση για {LF}τα ελληνοτουρκικά

Αν σήμερα το δόγμα Μολυβιάτη ή η στρατηγική Σημίτη διαμορφώνει διαιρέσεις στο πολιτικό σύστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτό. Πολύ περισσότερο που στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συναντώνται ή εντοπίζονται τρεις γραμμές. Το πρόσφατο μπρα ντε φερ Δένδια – Τσαβούσογλου στην Αγκυρα, αναζωπύρωσε τις αναγνώσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι η κεντρική γραμμή εκφράστηκε από ένα «ναι μεν αλλά» για τον χειρισμό Δένδια. Αντιπροσωπευτικό πάντως των εσωτερικών ισορροπιών στην Κουμουνδούρου.

Είδαμε πανηγυρισμούς από μεριάς ΣΥΡΙΖΑ για το θερμό επεισόδιο on camera στην Αγκυρα; Οχι. Σημειώθηκε όμως μια επιδοκιμασία των υψηλών τόνων του έλληνα ΥΠΕΞ, από κομμάτι κυρίως πασοκογενών της Προοδευτικής Συμμαχίας που έχουν καταβολές στο λεγόμενο «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ». Οι τελευταίοι, σύμφωνα με πληροφορίες, πέραν της ιδεολογικής σύμπνοιας με τις κόκκινες γραμμές στα εθνικά, υπερθεματίζουν του Νίκου Δένδια σε μια λογική, όπως λένε, ενίσχυσης του «δεύτερου πόλου» εντός ΝΔ. Μια λογική πάντως που κοιτάει προς τα μέσα το πολιτικό σύστημα με αφορμή τα εθνικά θέματα και όχι με γνώμονα την εθνική στρατηγική.

«Μικρό καλάθι». Από την άλλη, οι του «προοδευτικού εκσυγχρονισμού» του ΣΥΡΙΖΑ, για ακόμη μια φορά φάνηκε πως λειτουργούν πιο συγκροτημένα πάνω στις δικές τους θέσεις με δημόσιες παρεμβάσεις και αρθρογραφία (Νίκος Μπίστης, Θεοχαρόπουλος, Θοδωρής Τσίκας, Αντώνης Λιάκος). Χωρίς να φεύγουν από τη γραμμή του κόμματός τους όλοι «κράτησαν μικρό καλάθι» για τη στάση Δένδια, ενώ εξέφρασαν τους φόβους τους μήπως δυναμιτιστεί η όλη προσπάθεια των διερευνητικών με την Αγκυρα. Ταγμένοι θετικά οι περισσότεροι με την ελληνική εξωτερική πολιτική α λα Ελσίνκι, αλλά και της Συμφωνίας των Πρεσπών, εξάλλου, θεωρούν πάγια πως ο ρεαλισμός είναι βασική προϋπόθεση. «Η σημαία που σηκώνουμε και που γράφει τη δυνατότητα για 12 μίλια και τη μία και μόνη διαφορά για τη Χάγη, είναι σημαία αποτυχίας», έγραψε ο Αντώνης Λιάκος ανάμεσα σε άλλα σε παρέμβασή του στα κοινωνικά δίκτυα. «Νομίζω ότι η στασιμότητα είναι η καλή εκδοχή, το ερώτημα που θα απαντηθεί οσονούπω είναι αν υπήρξε οπισθοδρόμηση. Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα αν ξεφύγουμε από τα κλισέ του ελληνικού και του τουρκικού τύπου για “σκληρή απάντηση στις προκλήσεις μέσα στην Αγκυρα” και “απάντηση χαστούκι του Τσαβούσογλου”», έγραψε με σκεπτικισμό ο Νίκος Μπίστης στην αρθρογραφία του. Κάνοντας καθαρό πως στέκεται μακριά από χειροκροτήματα του έλληνα ΥΠΕΞ.

Με αυτή τη λογική τάσσεται το μεγάλο κομμάτι των στελεχών που έχουν καταβολές στην Πρωτοβουλία Γέφυρα που σχηματίστηκε κατά τη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και το μεγάλο μέρος της τάσης της Ομπρέλας και κυρίως των 53.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ. Την ίδια ώρα το επίσημο κόμμα με ανακοίνωσή του στέκεται κάπου στη μέση (συνθετικά θα έλεγε ένας καλοπροαίρετος, με όρους απλώς ισορροπιών ένας αντίπαλος), για τα γεγονότα της Αγκυρας. Σε αυτή την τρίτη γραμμή κινείται ο Αλέξης Τσίπρας, ενώ τα περισσότερα κεντρικά στελέχη που παρενέβησαν μετά την επίσκεψη Δένδια και τις κοινές δηλώσεις, τήρησαν αυτή τη λογική (π.χ. Σκουρλέτης), ως αρχή και συμφωνία ενός νέου ζητούμενου εσωτερικού μορατόριουμ που επιδιώκει η ηγεσία του κόμματος. Ο φόβος εξάλλου της Κουμουνδούρου, στην παρούσα συγκυρία είναι να μη διαβάζεται η κάθε φορά αντίδρασή της στα κυβερνητικά ως άγονη ή μη συμπεριληπτική των θέσεων της χώρας, όπως λέει πηγή του κόμματος.